“เบน” 1 ใน 19 ผู้ต้องขัง พร้อม ไผ่-แอมมี่ เสียชีวิต

หัวหน้าเบน ผู้ที่ถูกจับพร้อม ไผ่และแอมมี่ ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 13 ต.ค. เสียชีวิตแล้ว ด้วยโรคประจำตัว 

วันที่ 18 มีนาคม 2564 มติชน รายงานว่า “เบน” หรือที่ “แอมมี่” เรียกว่า “หัวหน้าเบน” และเป็น 1 ใน 19 ผู้ที่ถูกจับเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2563 พร้อมกับไผ่ และแอมมี่ ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย พร้อมกับเพื่อนอีก 20 คน ได้เสียชีวิตแล้วด้วยโรคประจำตัว โดยเบนได้เข้าไปอยู่ในเรือนจำเป็นเวลา 6 วัน ก่อนได้ประกันตัวออกมาวันที่ 19 ตุลาคม 2563

ขณะที่เพจ เครือข่ายคนรุ่นใหม่นนทบุรี โพสต์ข้อความระบุว่า ทางแอดมินเพิ่งทราบข่าวการเสียชีวิตของเบนเมื่อวานนี้ จึงแจ้งข่าวสารให้ทุกท่านทราบ หลายคนอาจคุ้นหน้าคุ้นตาเขาดี เขามักโพกผ้าพันคอ นปช. ถือตีนตบมาบ้างบางครั้ง เราสงสัยว่าอยู่ดี ๆ เขาหายไปไหน สุดท้ายมาทราบว่าเสียชีวิต ทางเพจเครือข่ายคนรุ่นนนทบุรี ขอแสดงความเสียใจมาอีกครั้ง

ขอขอบคุณที่ออกมาเรียกร้องประชาธิปไตยร่วมกัน สุดท้ายนี้หากชาติหน้ามีจริงขอให้เบนนั้นมีสุขภาพที่แข็งแรงเหมือนคนทั่วไป เกิดอยู่ในดินแดนแห่งเสรีภาพประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ จะได้ไม่ต้องมาทนเหนื่อยเรียกร้องเสรีภาพเหมือนพวกเราที่กำลังสู้อยู่ สุดท้ายนี้ขอให้ดวงวิญญาณวิญญาณไปสู่สัมปรายภพที่ดีนะ ขอบคุณครับ

ด้าน “ทราย เจริญปุระ” นักแสดงเจ้าของฉายา “แม่ยกแห่งชาติ” โพสต์ข้อความถึงเรื่องนี้ในลักษณะเขียนถึง ไผ่ ดาวดิน และ แอมมี่ ดังนี้…

ไผ่ครับ ป๊าครับ,

หัวหน้าเบนเสียแล้วนะ เสียตั้งแต่วันที่ 5 แต่ไม่มีใครได้ข่าว วันนั้นขบวนเดินมาถึงกรุงเทพแล้ว เชื่อว่าถ้าคุณรู้ คุณคงมาบอกให้เราช่วยตามเรื่อง ช่วยจัดการ แล้วคุณก็คงไปงานศพหัวหน้าเบน

เราบ่นบ่อยเรื่องหัวหน้าเบน เพราะแกเป็นทีบี อยากให้แกไปรักษาตัวดี ๆ แต่พวกคุณก็ดื้อ ทั้งคุณทั้งป๊า อยากพาหัวหน้าเบนมาอยู่ด้วย แล้วก็แอบพามาจริง ๆ จนหัวหน้าเบนอาการกำเริบ แล้วสุดท้ายเลยต้องไปโรงพยาบาลกันหมดทั้งคณะ คุณ ป๊า น้อง ๆ ในทีม แล้วก็หัวหน้าเบน บ้านก็ต้องล้างใหม่หมด เปลี่ยนที่นอนหมอนมุ้ง จานชามช้อนส้อม แต่คุณก็บอกว่าพวกคุณไม่เป็นไรกันหรอก อยู่ในคุกก็อยู่ด้วยกัน ห่วงหัวหน้าเบนมากกว่า เรานี่โมโหก็โมโห ขำก็ขำ แต่ก็เข้าใจแหละ เป็นเรื่องที่โคตรเข้าใจได้เลย

มูลนิธิฯเค้าฝังหัวหน้าเบนไปแล้ว เพราะตามหาญาติแกไม่ได้ เรื่องล่วงเลยมาขนาดนี้ เราก็เข้าใจมูลนิธิแหละ พยายามติดต่อขอรับเป็นเจ้าภาพงานศพ รับจัดการให้ทั้งหมด อยากให้มีคนในขบวนได้ไปส่งแกบ้างแบบเป็นเรื่องเป็นราว เราไม่ใช่คนติดพิธีกรรมอะไร พวกคุณก็ไม่ติดแหละเรารู้ แต่ก็นะ…มันเป็นอะไรซักอย่างที่เราอยากทำให้หัวหน้าเบนเป็นครั้งสุดท้าย

เราหวังว่าหัวหน้าเบนจะได้ไปอยู่ในที่ที่ดี แล้วแกจะได้ยิ้มกว้าง ๆ เหมือนทุกครั้งที่พวกเราได้เจอแกในขบวน

เล่าให้ฟังเฉย ๆ เผื่อพวกคุณจะได้รู้ แล้วก็จะได้ไม่ต้องกังวลว่าแกจะเดียวดาย

เราเอง