ผู้แพ้แห่งซีเกมส์

คอลัมน์ : คุยกับเอกราช
ผู้เขียน : เอกราช เก่งทุกทาง

ซีเกมส์ครั้งที่ 33 คือหนึ่งในซีเกมส์ที่ลืมไม่ลง เต็มไปด้วยความทรงจำ ทั้งดีและไม่ดี มีทั้งเก่ง มีทั้งโกง

ไทยเป็นเจ้าเหรียญทอง กวาดไป 233 เหรียญทอง 154 เหรียญเงิน 112 เหรียญทองแดง ทำสถิติคว้าเหรียญทองสูงสุดของซีเกมส์ แซง 205 เหรียญทองของเวียดนามในซีเกมส์ครั้งที่ 31 อย่างขาดลอย

กีฬาหลายชนิดโกยเหรียญเป็นว่าเล่น มวยสากลกับยูยิตสู ได้สูงสุด 14 เหรียญทองเท่ากัน กรีฑา 13 เหรียญทอง เรือพาย 12 ทอง จักรยานกับเทควันโด้ 10 ทอง

แต่สมาคมฟุตบอลฯกลับได้แค่ทองม้วน !

ก่อนแข่งตั้งเป้า 4 เหรียญทอง … แห้วหมด

ฟุตบอลชายกับฟุตซอลชายได้เหรียญเงิน, ฟุตบอลหญิงกับฟุตซอลหญิง เหรียญทองแดงทั้งคู่

น่าผิดหวังถึงขนาดมาดามแป้ง นายกสมาคม หลบหน้าหลบตาประชาชีไปเลย

ฟุตบอลชายที่เราแพ้เวียดนาม ในนัดชิง 3-2 หลังต่อเวลา ทั้ง ๆ ที่ครึ่งแรกนำก่อน 2-0 ถือเป็นแมตช์ซีเกมส์ที่ทำให้คนไทยผิดหวังที่สุด เสียความรู้สึกที่สุด

พลาดเหรียญอื่นพอรับได้ แต่พลาดเหรียญทองฟุตบอลชาย ไม่โอเค !

อย่างไรก็ตาม การแพ้ทั้งที่นำก่อน 2-0 ไม่ได้แปลว่าทีมไทยโชคร้าย เพราะฟอร์มกับรูปเกมโดยรวม เวียดนามดีกว่าเรา ทีมเวิร์กเหนือกว่า ความฟิต ความแข็งแกร่งก็มีมากกว่า

จุดเด่นของเวียดนาม คือ จุดด้อยที่สุดของทีมไทยชุดซีเกมส์คราวนี้

เทียบฝีเท้ากันตัวต่อตัว นักเตะไทยไม่เป็นรอง แต่ความฟิต ความแกร่งสู้ไม่ได้

เหตุผลก็คือ เวียดนามเตรียมตัวมาดีกว่า หยุดแข่งบอลลีกในประเทศเป็นเดือน เพื่อให้ทีมพร้อมที่สุดสำหรับซีเกมส์

ตรงข้ามกับไทย เราไม่ได้เบรกไทยลีก นักเตะหลายคนต้องวิ่งรอกเล่นให้ทั้งสโมสร และทีมชาติ ทั้งกรอบทั้งล้า ถึงติดทีมมาก็แทบไม่มีประโยชน์

เสกสรรค์ ราตรี โดดเด่นกับทีมชาติชุดใหญ่ แต่ซีเกมส์คราวนี้นอกจากลูกยิงนำเวียดนาม 2-0 ในนัดชิง เกมอื่นก็แทบไม่มีบทบาท

คคนะ คำยก ตัวเก่งอีกราย ก็เหนื่อยจากเกมสโมสร, ทีมชาติใช้งานได้ไม่เต็มที่ ส่วนใหญ่เป็นแค่ตัวสำรอง

บอลซีเกมส์ เป็นทีมชุด U-23 บังคับให้ต้นสังกัดปล่อยนักเตะไม่ได้ สมาคมฟุตบอลฯไม่กล้าหยุดพักลีก เพราะสโมสรต้องแบกต้นทุน ต้องจ่ายเงินเดือนนักเตะ ไม่แข่งก็ไม่มีเงินเข้า ต้องจ่ายอย่างเดียว

ทีมในไทยลีก ซีเรียสกับเรื่องนี้ เพราะใช้เงินเกินตัว จ่ายค่าเหนื่อยนักเตะหลักแสน หลักล้าน แต่เก็บค่าตั๋วดูบอลหลักร้อย อยู่ได้ด้วยเงินสปอนเซอร์ ไม่สามารถยืนได้ด้วยลำแข้งตัวเอง

เราทำเกินตัว และเคยตัวมาตั้งแต่แรก สุดท้ายทีมชาติต้องรับกรรม เป็นเหยื่อของความผิดเพี้ยน

ไทยลีกมีความเปราะบางสูง ทีมชาติไทยจะเข้มแข็งได้ยังไง ?

ที่น่ากลัวก็คือ มันจะเป็นแบบนี้ต่อไป ไม่มีใครแก้ปัญหาได้

หรือแก้ได้ แต่ไม่ทำ เพราะไม่กล้า หรือไม่อยากเปลืองตัว

สุดท้ายก็วกกลับมาจุดเดิม จุดที่ยืนอยู่กับที่ ไม่ได้ก้าวไปไหนเลย