Trump The Art of the Deal

คอลัมน์ : ชั้น 5 ประชาชาติ
ผู้เขียน : ณัฐวุฒิ ประชาชาติ

ปฏิเสธไม่ได้ว่า ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ทำให้โลกทั้งโลกปั่นป่วน การลงทุนทั่วโลกหยุดชะงัก การประกาศขึ้นภาษีนำเข้ากับหลายประเทศ บีบให้ประเทศเหล่านั้นเข้ามาเจรจาต่อรอง ขอลดภาษี แลกกับประโยชน์ที่สหรัฐจะได้ทั้งทางเศรษฐกิจ และความมั่นคง

ดร.ศุภวุฒิ สายเชื้อ ประธานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สภาพัฒน์) และในฐานะที่ปรึกษาด้านนโยบายของนายกรัฐมนตรี วิเคราะห์การเจรจาของ “ทรัมป์” อย่างตรงไปตรงมาว่า การดีลกับทรัมป์ไม่มีแฟร์ เพราะทรัมป์ไม่แฟร์

เนื่องจากทรัมป์คิดว่าสหรัฐเสียเปรียบมาตลอด และพยายามจะเอาคืนมาโดยตลอด เหมือนแคนาดาที่ไปเก็บภาษีดิจิทัลเซอร์วิสสหรัฐ ทางสหรัฐก็หยุดเจรจาทันที จนแคนาดาต้องยกเลิกเก็บภาษี ถึงกลับไปเจรจาด้วย

“ทรัมป์ต้องการให้คุณมาให้เขาอย่างเดียว แล้วถ้าให้เขาไม่พอก็จะโดนภาษี อย่าไปนึกว่าจะมี Give and Take ไม่มี จะมีแต่ Take และไม่มี Win-Win เพราะทรัมป์ต้องการแค่ I’m win”

ในหนังสือ “Trump : The Art of the Deal” ที่เป็นกึ่ง ๆ อัตชีวประวัติ ที่ “ทรัมป์” มีส่วนเขียนร่วมกับ Tony Schwartz ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1987 ในบทแรก Dealing A Week in the Life ย่อหน้าแรก ทรัมป์บอกว่า

“ไม่เลยผมไม่ได้ทำไปเพราะเงิน ผมมีพอแล้ว มากเกินกว่าที่จะต้องการเสียอีก ทำเพราะผมชอบทำ การเจรจาธุรกิจคือศิลปะของผม คนอื่นวาดภาพสวย ๆ บนผืนผ้าใบ หรือเขียนบทกวีที่ยอดเยี่ยม แต่ผมชอบการเจรจา โดยเฉพาะการเจรจาใหญ่ ๆ นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ผมตื่นเต้น

คนส่วนใหญ่จะแปลกใจกับวิธีการทำงานของผม ผมทำงานแบบสบาย ๆ ไม่ได้พกกระเป๋าเอกสาร พยายามไม่อัดแน่นตารางนัดมากเกิน และเปิดประตูห้องทำงานทิ้งไว้ คุณไม่สามารถมีจินตนาการหรือความเป็นผู้ประกอบการได้ถ้ามีโครงสร้างมากเกินไป

ทรัมป์ ในปี 1987 เล่าว่า เขาเป็นคนที่ตื่น 6 โมงเช้าทุกวัน และใช้เวลาชั่วโมงแรก ๆ ของแต่ละวันอ่านหนังสือพิมพ์ ถึงที่ทำงานประมาณ 9 โมง แล้วเริ่มโทรศัพท์

ไม่มีวันไหนที่ “ทรัมป์” โทร.น้อยกว่า 50 สาย และบ่อยครั้งก็เกิน 100 สาย

“ระหว่างนั้น ผมมีการประชุมอย่างน้อยโหลหนึ่ง การประชุมส่วนใหญ่เกิดขึ้นแบบฉุกละหุก และมีเพียงไม่กี่ครั้งที่กินเวลานานกว่า 50 นาที ผมแทบจะไม่หยุดพักเพื่อกินข้าวเที่ยง”

“ตอนเย็นผมออกจากที่ทำงาน 6 โมงครึ่ง แต่ก็ยังโทรศัพท์จากที่บ้านจนถึงเที่ยงคืนบ่อย ๆ และทำแบบนี้ตลอดทั้งสุดสัปดาห์มันไม่เคยหยุดนิ่ง และผมก็ไม่ต้องการให้มันเป็นไปในทางอื่น ผมพยายามเรียนรู้จากอดีต แต่ผมวางแผนสำหรับอนาคตด้วยการมุ่งเน้นไปที่ปัจจุบันเท่านั้น นั่นแหละคือความสนุก”

ย้อนไปในยุคปี’70 เศรษฐกิจสหรัฐตกต่ำ มหานครนิวยอร์ก โดยเฉพาะในเกาะแมนฮัตตัน เต็มไปด้วยคนตกงาน คนไร้บ้าน โจรขโมย นิวยอร์กแทบล้มละลาย ทรัมป์ในวัยหนุ่ม ลูกชายของมหาเศรษฐีอสังหาฯ ต้องการพ้นเงาของผู้เป็นพ่อ เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่โรงแรม Commodore Hotel ที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่ปี 1919 กำลังจะปิดตัว

“ทรัมป์” เสนอซื้อกิจการและรีโนเวต เพื่อชุบชีวิตโรงแรม และชุบชีวิตมหานครนิวยอร์ก โดยใช้เงินส่วนตัวบวกเงินกู้ รวมกว่า 100 ล้านดอลลาร์ เขาจ้างล็อบบี้ยิสต์ระดับพระกาฬ เดินเกมต่อรองขอให้สภาเมือง “ลดหย่อนภาษี” 40 ปี เพื่อประหยัดเงินที่จะต้องจ่ายภาษี 160 ล้านดอลลาร์ แล้วเขาทำสำเร็จ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น Hyatt Grand Central New York

ทรัมป์ The Art of the Deal