ประยุทธ์ลั่น เป็นนายกฯ จนถึงวินาทีสุดท้าย
ประยุทธ์ ไม่สงวนเก้าอี้นายกฯ ต้องเป็นตลอดชาติ แต่จะอยู่เท่าที่อยู่ได้ ซัด อย่าด้อยค่าผลงานรัฐบาล ไม่ใช่ศัตรูของใคร พร้อมสู้กับปัญหาทุกดอก ชี้งบฯปี’66 เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ขู่ อย่าให้ปัญหากลับไปเหมือนเดิมเหมือนสึนามิ
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2565 ที่ทำเนียบรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและรมว.กลาโหม กล่าวภายหลังเป็นประธานในพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์สึนามิบ้านน้ำเค็ม จังหวัดพังงา ผ่านระบบ Video Conference ว่า วันนี้มีทั้งฝ่ายรัฐบาล ฝ่ายค้าน ว่ากันไปกันมาไม่เกิดประโยชน์ อะไรที่ช่วยได้ เตือน บอก พร้อมที่จะทำความเข้าใจให้ตรงกัน ก็จะแก้ได้
วันนี้ก็ต้องมาดูงบประมาณปี’66 อีก ซึ่งเป็นความเป็นความตายของประเทศ เป็นความเป็นความตายของประชาชน อย่าทำลายโอกาส ด้อยค่าการทำงานที่ดี ๆ ผมไปห้ามใครไม่ได้ แต่ยินดีทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ตราบใดที่ยังทำหน้าที่อยู่
“ขอเพียงความรักความสามัคคี เราไม่ได้เป็นศัตรูกัน ผมไม่ต้องการให้แบ่งฝักแบ่งฝ่าย ชอบผม ไม่ชอบผม อันตรายที่สุด ท้ายที่สุดท่านไม่รักผม รักประเทศชาติของท่าน รักคนไทย รักพี่น้องร่วมชาติของท่าน ผมอยู่มาได้ทุกวันนี้ เพราะเป็นเจตนารมณ์ของผม”
พล.อ.ประยุทธ์กล่าวว่า เรื่องสภาล่มเป็นความรับผิดชอบร่วมกันของ ส.ส.ฝ่ายค้านและฝ่ายรัฐบาล กฎหมายใดที่ออกไปเพื่อประโยชน์ของประชาชนก็ต้องผ่านให้ได้ ถ้ามันรวนกันไปหมดก็จะกลับไปที่เดิม ความวุ่นวายมหาศาลเกิดขึ้น มันมีบทเรียนมาแล้ว ทุกเรื่อง เหมือนสึนามิ ก่อนหน้าผมเข้ามาเกิดอะไรขึ้น ที่ผ่านมาอะไรดีขึ้นบ้าง อะไรที่ยังต้องแก้ไข ผมรับผิดชอบทั้งหมด
“ผมไม่ได้สงวนว่า ผมต้องเป็นนายกฯตลอดชาติ ตลอดชีวิต ผมทำเท่าที่ผมทำได้ ไม่ต้องมากังวลว่า ผมอยากจะมีอำนาจต่อไป ผมมีอำนาจเพื่ออะไร เพื่อผลประโยชน์เหรอ ผมยืนยันว่า ผมไม่มีผลประโยชน์อะไรทั้งสิ้น 7-8 ปีที่ผ่านมา หน้าที่ของตนในเวลานี้ คือ บริหารให้ดีที่สุด บรรเทาความเดือดร้อนประชาชนให้ดีที่สุด ผมเบื่อประเทศไทยไม่ได้ ไม่ว่าจะมายังไงผมก็สู้ทุกดอก สู้กับปัญหา ไม่ใช่สู้กับคน ผมไม่ใช่ศัตรูของใครทั้งสิ้น”
พล.อ.ประยุทธ์กล่าวว่า ส่วนวาระการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี 8 ปีจะครบเมื่อใดนั้น เป็นเรื่องของกฎหมาย ไปว่ากันมา ฉันอยู่เท่าที่อยู่ได้ อยู่ได้เท่าไหร่ก็อยู่ได้แค่นั้น กฎหมายกำหนดไว้อยู่แล้ว ผมไปกำหนดเองได้ที่ไหน อย่ามาถามดักหน้าว่าจะอยู่ถึงการเลือกตั้งครั้งหน้าหรือไม่ วันนี้อยู่ไปตามหน้าที่ที่มีก่อน วันหน้าเป็นเรื่องของวันหน้า ถามวนอยู่นั่นแหละ ถามกลับไปกลับมา