หาจุดขายให้เจอ

คอลัมน์ : ชั้น 5 ประชาชาติ
ผู้เขียน : สาโรจน์ มณีรัตน์

ทุกครั้งที่ไปต่างจังหวัด ไม่ว่าจะถูกเชิญไป หรือไปด้วยตัวเอง ผมมักจะหาสถานที่เก๋ ๆ เพื่อนั่งกินข้าว จิบกาแฟ หรือพูดคุยกันอย่างกันเอง

สถานที่เหล่านี้ ถ้าจะว่าไปค่อนข้างหายากสักหน่อย แต่ก็ไม่ถึงกับหาไม่ได้เลย เพราะบางแห่งอาจอยู่ไกลจากผู้คน บางแห่งต้องโทร.จองล่วงหน้าถึงจะได้ไป

เพราะเขาไม่ได้เปิดต้อนรับผู้คนแบบสาธารณะ ประเภทใครไปก็ได้ ใครกินก็ได้ หรือใครต้องการพักผ่อนก็ได้ เพราะเจ้าของธุรกิจเขาไม่ได้ต้องการเงินขนาดนั้น

ทำแค่พอมีความสุข

ทำแค่ลูกค้าเฉพาะ ที่ต่างมีรสนิยมคล้าย ๆ กัน เพื่อจะได้มีความอิ่มเอมในสิ่งที่เสพเหมือน ๆ กัน ซึ่งใครจะเชื่อล่ะว่าแนวโน้มร้านอาหารแบบนิชมาร์เก็ตกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

และไม่เฉพาะแต่ในมหานครกรุงเทพเท่านั้น

หากในต่างจังหวัดก็เริ่มมีร้านทำนองนี้เกิดขึ้นมากมาย

ผมไม่ทราบว่ามาจากเหตุผลใด ?

แต่ถ้าจะให้วิเคราะห์ ผมเชื่อว่าร้านอาหารแบบนิชมาร์เก็ตน่าจะเกิดขึ้นจากอิทธิพลของโลกโซเชียลส่วนหนึ่ง ที่ต่างแนะนำผ่านเฟซบุ๊กว่าร้านอาหารร้านนี้บรรยากาศดี

อาหารอร่อย

การบริการดี

ราคาไม่แพง

แถมมีรสนิยมเฉพาะ เพราะเจ้าของร้านเป็นสถาปนิก, วิศวกร, อาร์ติสต์, นางแบบ, สจ๊วต หรือแอร์โฮสเตส และอื่น ๆ อีกมากมาย ที่ล้วนต่างมีเรื่องเล่า (storytelling) จนทำให้คนที่อ่านคำแนะนำจากเฟซบุ๊กรู้สึกอยากมาทันที

หรือไม่ก็ร้านอาหารแห่งนี้เคยเกี่ยวพันกับประวัติศาสตร์บุคคล ประวัติศาสตร์สถานที่ และประวัติศาสตร์เชิงมุขปาฐะ จนทำให้ผู้ที่รับรู้เรื่องราวต่างรู้สึกอยากมาเช็กอินสักครั้ง

เพราะไม่เพียงจะทำให้ตัวเองรู้สึกเท่

เป็นคนร่วมสมัย

หากยังพลอยมีรสนิยมไปกับเขาด้วย

สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้แม้จะไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับร้านอาหารเลย เพราะอย่างที่ทุกคนทราบกัน การขายอาหารของร้านต่าง ๆ พระเอก-นางเอกส่วนใหญ่คือเมนูต่าง ๆ ของร้านอาหารนั้น ๆ

ให้อยู่ไกลแค่ไหนก็ต้องไปกิน

แต่ปัจจุบัน อาหารไม่ใช่พระเอก-นางเอกอีกต่อไปแล้ว เพราะสิ่งที่ผสมปนเปไปกับร้านอาหารนิชมาร์เก็ต จะต้องมี storytelling เจือปนอยู่ด้วย

ทั้งยังจะต้องมีสไตล์การตกแต่งร้านแบบเฉพาะทาง

และมีการบริการอย่างดีเยี่ยม พวกเขาจะไม่ไปไหนหรอกครับ รับรองเขาต้องมาหาคุณอย่างแน่นอน เพราะจากประสบการณ์ของผมในการเดินทางไปสถานที่ต่าง ๆ มากมาย

ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ

ผมเห็นมานักต่อนักแล้วว่า เรื่องของ storytelling ใช้ได้ผลจริง ๆ

ขอให้มีเรื่องราวบอกกล่าวให้นักชิม, นักท่องเที่ยว ไปบอกเล่าต่อในเฟซบุ๊ก, ทวิตเตอร์, อินสตาแกรม และไลน์ ได้อย่างไม่รู้จบ รับรองสิ่งที่คุณทำ จะถูกพูดถึงในโลกออนไลน์อย่างไม่รู้เบื่อ

จนอาจดังภายในชั่วข้ามคืน

เพราะฉะนั้น ใครที่คิดจะทำร้านอาหารแบบนิชมาร์เก็ต ลองนำประสบการณ์จากสิ่งที่ผมเล่าให้ฟังไปลองทำดู เผื่อบางทีคุณอาจจะประสบความสำเร็จเหมือนกับพวกเขาบ้าง

ยิ่งในภาวะเศรษฐกิจอย่างนี้ด้วย

เพราะทุกคนอยู่ในภาวะชะงักงันแต่ถ้าเราลงทุนก่อน ทำก่อน โอกาสที่จะประสบความสำเร็จก่อนก็มีอยู่เช่นกัน

ลองดูนะครับ