เคารพแบบศิลปิน

คอลัมน์​ : Market-think
ผู้เขียน : สรกล อดุลยานนท์

ชีวิตนักข่าวของผมวนเวียนอยู่กับเรื่องธุรกิจและการเมือง

ทำให้คุ้นเคยกับวิธีคิดของนักธุรกิจและนักการเมือง

ผมจึงไม่เคยชินกับวงการบันเทิงและวิธีคิดของศิลปิน

พอได้เข้ามาทำ Wednesday Song กับโรงละครสยามพิฆเนศ ทำให้ผมได้เรียนรู้เรื่องธุรกิจบันเทิงมากขึ้น

ได้เจอกับศิลปินหลายคน

เวลาที่ได้เจอสิ่งใหม่ ผมจะตื่นตาตื่นใจมาก

ทุกอย่างล้วนเป็นของใหม่ที่ไม่ได้เคยพบมาก่อน

อย่างที่ผมเคยเล่าไป มีคนถามว่า ทำไม Wednesday Song จึงเกิด magic moment ขึ้นแทบทุกครั้ง

เช่น “ตูน บอดี้สแลม” ชวนน้องวิลล์ที่เป็นเด็กพิเศษขึ้นไปตีกลอง

หรืออยู่ดี ๆ “โต๋” ศักดิ์สิทธิ์ ก็ชวน “แพท” วงเคลียร์ที่เป็นเพลย์ลิสต์ขึ้นไปร้องด้วย

หรือคอนเสิร์ต “เจี๊ยบ-เกี๊ยง” แต่อยู่ดี ๆ ศิลปินวงเฉลียงก็ขึ้นไปครบวง ฯลฯ

ทุกปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น ผมและทีมงานไม่ได้วางแผนมาก่อน

อยู่ดี ๆ ก็เกิดขึ้นเอง

ตอนแรก ผมก็ไม่รู้ แต่พอผ่านมาหลายครั้งก็พอสรุปได้ว่า ทั้งสถานที่และบรรยากาศของ Wednesday Song ทำให้ศิลปินสบายใจและมีความสุข

พอเขามีความสุข

พลังงานแห่ง “ความสุข” จะทำงาน

ทำให้เกิดสิ่งที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น

อย่างครั้งล่าสุด ศิลปินหลัก คือ “ปู” พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

ส่วนช่วงเพลย์ลิสต์ คือ ครูสลา คุณวุฒิ

ช่วงนี้ครูสลาต้องเลือกเพลงมา 5 เพลง แล้วเล่าว่า ทำไมถึงเลือกเพลงนี้

แต่ละเพลงมีความหมายอย่างไรต่อครูสลา

ครูสลาเป็นนักแต่งเพลงลูกทุ่งที่มีผลงานเยอะมาก

แต่เพลงแรกที่เขาเลือก เป็นเพลง “สุดใจ” ของ “ปู” พงษ์สิทธิ์

ครูสลาบอกว่า เพลงนี้เป็นเพลง “ฉุดใจสู่วัยรุ่น”

ตอนนี้เขาอายุเยอะแล้ว ทำให้คิดถึงอารมณ์วัยหนุ่มสาวไม่ออก

สถานการณ์แบบนี้ครูจะเปิดเพลงนี้

เรียกอารมณ์ก่อนเขียนเนื้อเพลง

ครูใช้คำว่าเป็นเพลงแก้ช่วง “สลา-ตัน” คือ ช่วงที่ครูสลา คิดอะไรไม่ออก

ครูสลาและ “ปู” เคยรู้จักกันตั้งแต่หลายสิบปีก่อน ตอนที่ “ปู” ยังไม่ออกเทป และครูสลายังไม่ใช่ครูเพลง

เจอกันที่วงวรรณกรรมลุ่มน้ำมูล

ประทับใจและเคารพกันมานาน

ผมเชื่อว่าครูสลาเลือกเพลง “สุดใจ” ของ “ปู” นอกจากเป็นเพลงที่เป็นแรงบันดาลใจแล้ว

ยังเป็นการแสดงความชื่นชม “ปู” ด้วย

ก่อนเริ่มงานทั้งคู่เจอกันหลังเวทีก่อนการแสดง

รำลึกความหลังกันพักหนึ่ง

และเมื่อ “ปู” รู้ว่าครูสลาเลือกเพลงของเขาเป็นเพลย์ลิสต์

พอขึ้นเวที “ปู” ก็ขอร้องเพลงลูกทุ่ง 1 เพลง เพื่อแสดงการคารวะครูสลา

เขาเลือกเพลง “มนต์รักลูกทุ่ง” ของครูไพบูลย์ บุตรขัน

ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร

มันไพเราะมากในเวอร์ชั่นแบบ “ปู”

ตอนนั้นครูสลาลงจากเวที และเข้าห้องพักเตรียมกลับเพราะมีงานเช้า

ผมรีบวิ่งไปหาครูสลา บอกว่า “ปู” ร้องเพลงลูกทุ่งตอบแทนครูสลา

เรายืนดูจอที่ถ่ายทอดภาพและเสียงจากเวทีในห้องพัก

ครูสลาปลื้มมาก

ชม “ปู” ตลอดว่าร้องได้ดีมาก

เป็นภาพประทับใจหนึ่งใน Wednesday Song ครั้งนี้

ผมชอบวิธีการแสดงความเคารพกันของศิลปิน

คนในแวดวงอื่นอาจให้เป็นของขวัญหรือคำชื่นชม

แต่ศิลปิน เขาใช้การแสดงออกผ่านงานศิลปะ

ครูสลา เลือกเพลงของ “ปู”

“ปู” ที่ร้องเพลงเพื่อชีวิต และร้องเพลงของตัวเองมาตลอด

เลือกที่จะร้องเพลงลูกทุ่ง เพื่อขอบคุณครูสลา

เป็นวิธีการชื่นชมกันที่งดงามมาก