สัมมนาแม่ฟ้าหลวง ชี้ Climate Change ทุบเศรษฐกิจแรงกว่าโควิด 6 เท่า สะเทือน GDP

เวทีสัมมนา MFLF Sustainability Forum 2025 ชี้ทางออกจากวิกฤตโลกทางออกไทย ระบุการเปลี่ยนแปลงสภาวะอากาศทำเศรษฐกิจพัง 18 ล้านล้านดอลลาร์ แรงกว่าโควิด 6 เท่า หวั่นสะเทือน GDP ไทย ธุรกิจธนาคารคาดเป้าหมายสินเชื่อสีเขียวทะลุ 2 แสนล้านปี 2569

นายกรินทร์ บุญเลิศวณิชย์ รองผู้จัดการใหญ่ ธนาคารกสิกรไทย เปิดเผยในเวทีสัมมนา MFLF Sustainability Forum 2025 เรื่อง “วิกฤตโลก ทางออกไทย” จัดโดยมูลนิธิแม่ฟ้าหลวงฯ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ว่าผลกระทบจากปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาวะอากาศ (Climate Change) ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน หากทุกฝ่ายยังปล่อยไว้และไม่ทำอะไร จะก่อให้เกิดการสูญเสียทางด้านต้นทุนทางเศรษฐกิจอย่างมหาศาล

งานวิจัยล่าสุดของคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) มีการประเมินว่า หากอุณหภูมิของโลกร้อนขึ้น 3.2 องศา ในปี ค.ศ. 2050 จะก่อให้เกิดความเสียหายประมาณ 18 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็น 18% ของ GDP โลก สูงกว่าเมื่อเทียบกับช่วงที่เกิดการระบาดของไวรัสโควิด-19 ที่สูญเสียไปประมาณ 8 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็น 3% ของ GDP โลก หรือรุนแรงกว่าถึง 6 เท่าตัว

“หากเกิดขึ้นกับประเทศไทย เชื่อว่าจะกระทบประมาณ 44% ของ GDP หรือกระทบกับภาคการส่งออก 45% เราเป็นภาคธุรกิจธนาคาร ถ้าลูกค้าเราไม่ปรับตัว ไม่เปลี่ยนแปลง เราจะมีหนี้เสียเพิ่มขึ้น ฉะนั้น เราอยู่ไม่ได้เหมือนกัน แล้วเราจะแข่งขันในเวทีโลกที่เปลี่ยนไปกันได้อย่างไร”

นายกรินทร์ กล่าวว่า ที่ผ่านมาได้ใช้เครื่องมือทางการเงินเข้ามาให้สินเชื่อเพื่อสนับสนุนให้เกิดการลดการปล่อยคาร์บอน หรือให้สินเชื่อที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขปัญหาโลกร้อน โดยในปี 2023 นั้นทั่วโลกมีการจัดสรรเงินทุนระดับโลกที่จัดสรรเพื่อรับมือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Global Climate Finance) ทั้งลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Mitigation) หรือการปรับตัวเพื่อรับผลกระทบ (Adaptation) ในวงเงินถึงประมาณ 1.9 ล้านล้านดอลลาร์ หรือคิดเป็นประมาณ 1.7% ของจีดีพีโลก

อย่างไรก็ตาม ในส่วนนี้คาดว่าทั่วโลกจะมีวงเงินที่จัดสรรมาให้กับการแก้ปัญหา Global Climate Finance จะเพิ่มขึ้นอีกมาก โดยคาดว่าในปี 2030 วงเงินส่วนนี้จะเพิ่มขึ้นเป็น 4.4-6.3 ล้านล้านดอลลาร์ หรือเพิ่มขึ้นประมาณ 2-3 เท่า ขณะที่ในปี 2031-2050 จะเพิ่มขึ้นเป็น 7.1-9.2 ล้านล้านดอลลาร์ หรือเพิ่มขึ้นอีกประมาณ 4-5 เท่าจากในปัจจุบัน

“คาดว่าเงินที่จะถูกใช้ไปในอุตสาหกรรมส่วนใหญ่จะเปลี่ยนจากช่วงปี 2023 ที่เงินทุนกว่า 72% ไปลงทุนในส่วนของภาคพลังงานและการขนส่ง (Energy and Transportation) ไปสู่การปล่อยสินเชื่อและลงทุนในส่วนของการลดคาร์บอนจากภาคการผลิต จากเทรนด์ความต้องการการสนับสนุนทางการเงินเพื่อลดการปล่อยคาร์บอน”

นายกรินทร์กล่าวว่า ธนาคารได้ตรวจสอบข้อมูลลูกค้าเป็นรายอุตสาหกรรม เพื่อพิจารณาแนวโน้มการปล่อยสินเชื่อสีเขียว เพราะที่ผ่านมาพบว่ามีความต้องการขอสินเชื่อในลักษณะดังกล่าวเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป้าหมายเดิมคาดว่าจะปล่อยสินเชื่อได้ประมาณ 2 แสนล้านบาทในปี 2030 แต่ล่าสุดมีการขอเข้ามาแล้ว 1.65 แสนล้านบาท และน่าจะถึงเป้าหมาย 2 แสนล้านบาทในปี 2569

“ความต้องการที่เพิ่มขึ้น ทำให้ตอนนี้ธนาคารเตรียมปรับเป้าหมายการปล่อยสินเชื่อด้านสิ่งแวดล้อมในปี 2030 จาก 2 แสนล้านบาท เพิ่มขึ้นเป็น 5 แสนล้านบาท และจะผลักดันเงินเข้าสู่ระบบมากขึ้น และสิ่งที่ทำคู่กันคือการขยายไปกลุ่มเล็กลงมา หรือกลุ่มเอสเอ็มอีมากขึ้น จากเดิมที่ปล่อยให้รายใหญ่ เพราะกลุ่มนี้ต้องการโซลูชั่นเรื่องของสิ่งแวดล้อมมากขึ้น”

ในเวทีเดียวกัน นายปิยะชาติ อิศรภักดี ประธานร่วม RANDi Institute of Systematic Transformation (BiOST) กล่าวว่า โลกกำลังเผชิญกับความย้อนแย้งที่ปัญหาสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และสังคม ทวีความรุนแรงขึ้น แต่การลงมือทำยังติดอยู่กับการแก้ปัญหาระยะสั้น

ปัญหาหลักของระบบเศรษฐกิจปัจจุบันคือ สมการการเติบโตของโลกไม่ได้รวมสิ่งที่เรียกว่า Ecosystem Service หรือการเติมต้นทุนจากระบบนิเวศเกี่ยวกับการพัฒนาที่นั่งยืนเข้าไปในระบบเศรษฐกิจด้วย ทั้งที่เป็นต้นทุนที่ใช้ในการทำธุรกิจและขับเคลื่อนเศรษฐกิจมาโดยตลอด ทำให้การเติบโตที่ผ่านมาเป็นการเติบโตที่ทำให้อนาคตอายุสั้นลง แทนที่จะเกิดการพัฒนามากขึ้น

“การเติบโตยุคใหม่ต้องสร้างอนาคตที่แท้จริงใน 3 ระดับคือ ระดับมหภาค นโยบายต้องเห็นความสัมพันธ์ระหว่างความยั่งยืนกับเศรษฐกิจเป็นเรื่องเดียวกัน ต่อมาคือระดับตลาด ต้องสร้าง Development Market หรือตลาดที่มองว่าการแก้ปัญหาสังคมและสิ่งแวดล้อมคือโอกาสทางธุรกิจใหม่ (New Frontier) และระดับจุลภาค ด้วยการปลูกฝังให้การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตในทุก ๆ วันเป็นส่วนหนึ่งของความยั่งยืน”

นายปิยะชาติย้ำว่า การมีผู้นำธุรกิจในโลกสมัยใหม่จำเป็นต้องมีผู้นำที่มีวิสัยทัศน์ที่ดี และการพัฒนาให้เกิดผลอาจจะเริ่มต้นด้วยการทำสิ่งเล็ก ๆ แต่ต้องทำทุกวัน เพื่อให้มีผลเกิดขึ้นต่อระบบเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมควบคู่กันไป