เว็บไซต์นี้ใช้คุ้กกี้เพื่อสร้างประสบการณ์ที่ดีมีประสิทธิภาพยิ่งขี้น อ่านเพิ่มเติมคลิก (Privacy Policy) และ (Cookies Policy)
Skip to content
ART ไทย-สหรัฐฯ ปิดดีลสาระสำคัญ แต่เกมภาษียังไม่จบ
Economic ART ไทย-สหรัฐฯ ปิดดีลสาระสำคัญ แต่เกมภาษียังไม่จบ
‘ทรัมป์’ ลงนามแถลงการณ์ร่วมข้อตกลงภาษีสหรัฐ-ไทย
World ‘ทรัมป์’ ลงนามแถลงการณ์ร่วมข้อตกลงภาษีสหรัฐ-ไทย
วิทยุการบินฯ ตั้ง “เมฆินทร์ เพ็ชรพลาย” นั่ง CEO คนใหม่ เริ่มงาน 18 พ.ย.นี้
News วิทยุการบินฯ ตั้ง “เมฆินทร์ เพ็ชรพลาย” นั่ง CEO คนใหม่ เริ่มงาน 18 พ.ย.นี้
‘อนุทิน–ทรัมป์’ ลงนามแถลงการณ์ร่วม ยืนยันเจรจาการค้า ART บรรลุข้อสรุปสำคัญ
Politics ‘อนุทิน–ทรัมป์’ ลงนามแถลงการณ์ร่วม ยืนยันเจรจาการค้า ART บรรลุข้อสรุปสำคัญ
ถอดสูตร แม็คกรุ๊ป สร้างเติบโต ฝ่าสมรภูมิแฟชั่นปี ’70 แข่งราคาเดือด
Business ถอดสูตร แม็คกรุ๊ป สร้างเติบโต ฝ่าสมรภูมิแฟชั่นปี ’70 แข่งราคาเดือด
สวนดุสิตโพล เปิดผลสำรวจ หากระบบธนาคารล่ม คนไทยมีเงินสดสำรองแค่ไหน?
News สวนดุสิตโพล เปิดผลสำรวจ หากระบบธนาคารล่ม คนไทยมีเงินสดสำรองแค่ไหน?
“ไอคอนสยาม” จัดใหญ่เคานต์ดาวน์ 5 วัน 5 คืน ดึง “เนเน่ รอยัล” แจมทัพซูเปอร์สตาร์-ไอดอลกว่า 200 ชีวิต
Business “ไอคอนสยาม” จัดใหญ่เคานต์ดาวน์ 5 วัน 5 คืน ดึง “เนเน่ รอยัล” แจมทัพซูเปอร์สตาร์-ไอดอลกว่า 200 ชีวิต
เปิดสเปก ‘WULING MINI EV’  ลุ้นราคาใน “มอเตอร์เอ็กซ์โป 2026”
EV เปิดสเปก ‘WULING MINI EV’  ลุ้นราคาใน “มอเตอร์เอ็กซ์โป 2026”
วิเคราะห์ความสำเร็จ “BIG ASS ก่อนตาย” องค์ประกอบที่ทำให้ขึ้นแท่น “หนึ่งในคอนเสิร์ตที่ดีที่สุดตลอดกาล”
Business วิเคราะห์ความสำเร็จ “BIG ASS ก่อนตาย” องค์ประกอบที่ทำให้ขึ้นแท่น “หนึ่งในคอนเสิร์ตที่ดีที่สุดตลอดกาล”
แบงก์ชาติ จับตาสหรัฐคุมเข้มส่งออกชิป อาจกระทบการลงทุนในไทย
Finance แบงก์ชาติ จับตาสหรัฐคุมเข้มส่งออกชิป อาจกระทบการลงทุนในไทย
ดูทั้งหมด

ART ไทย-สหรัฐฯ ปิดดีลสาระสำคัญ แต่เกมภาษียังไม่จบ

17 พ.ย. 2569 | 22:08น.

การลงนามแถลงการณ์ร่วมระหว่าง “อนุทิน ชาญวีรกูล” นายกรัฐมนตรี และ “โดนัลด์ ทรัมป์” ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2569 ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของการเจรจาความตกลงการค้าต่างตอบแทน หรือ Agreement on Reciprocal Trade : ART ระหว่างไทยกับสหรัฐฯ หลังทั้งสองฝ่ายยืนยันว่าบรรลุข้อสรุปใน “สาระสำคัญ” ของการเจรจาแล้ว เหลือขั้นตอนขัดเกลาถ้อยคำทางกฎหมาย ก่อนเดินเข้าสู่กระบวนการภายในของแต่ละประเทศเพื่อให้ความตกลงมีผลใช้บังคับอย่างเป็นทางการ

แต่การบรรลุข้อตกลงครั้งนี้ไม่ได้หมายความว่า “เกมภาษี” ระหว่างไทยกับสหรัฐฯ จะจบลงทันที เพราะสหรัฐฯ ยังมีเครื่องมือทางการค้าหลายชุดที่ฝ่ายบริหารสามารถนำมาใช้ได้ ทั้งมาตรา 301 ในประเด็นแรงงานบังคับและกำลังการผลิตส่วนเกินเชิงโครงสร้าง มาตรา 232 มาตรา 122 ตลอดจนมาตรการอื่น ๆ ขณะที่รายละเอียดรายสินค้าและบริการใน ART ยังไม่สามารถเปิดเผยได้ในขณะนี้ เนื่องจากอยู่ระหว่างกระบวนการขัดเกลาถ้อยคำทางกฎหมาย

สำหรับไทย เดิมพันของการเจรจาครั้งนี้มีขนาดใหญ่ เพราะสหรัฐฯ เป็นตลาดส่งออกอันดับ 1 ของไทย ปี 2568 ไทยส่งออกสินค้าไปสหรัฐฯ มูลค่า 2.37 ล้านล้านบาท เชื่อมโยงกับการจ้างงานในประเทศราว 1.25 ล้านคน ขณะที่มูลค่าการค้ารวมไทย-สหรัฐฯ อยู่ที่ 93,409.34 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไทยส่งออก 72,519.17 ล้านดอลลาร์ นำเข้า 20,890.17 ล้านดอลลาร์ และไทยได้ดุลการค้าสหรัฐฯ 51,629 ล้านดอลลาร์

นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในฐานะหัวหน้าคณะเจรจาฝ่ายไทย หรือ Chief Negotiator กล่าวว่า การบรรลุข้อสรุปสาระสำคัญครั้งนี้เป็นการสร้างความชัดเจนให้ภาคธุรกิจสามารถประเมินต้นทุน วางแผนการผลิตและบริหารคำสั่งซื้อจากตลาดสหรัฐฯ ได้ดีขึ้น โดยหลักที่ไทยใช้ตลอดการเจรจาคือพิจารณาผลประโยชน์ภาพรวมของประเทศ พร้อมดูแลทั้งผู้บริโภค เกษตรกร ภาคอุตสาหกรรม ภาคส่งออก การลงทุน และการจ้างงานควบคู่กัน

เป้าหมายไม่ใช่แค่ “19%” แต่ต้องไม่แพ้เพื่อนบ้าน

หนึ่งในประเด็นสำคัญที่สุดหลังการลงนาม คืออัตราภาษีที่สินค้าไทยจะต้องเผชิญในตลาดสหรัฐฯ

นางศุภจีระบุว่า หลักการสำคัญที่ฝ่ายไทยได้รับจากการเจรจาคือ อัตราภาษีโดยรวมของไทยควรอยู่ในระดับใกล้เคียงประเทศคู่แข่งในภูมิภาค และไม่ควรสูงกว่าประเทศเพื่อนบ้านที่ได้ลงนาม ART กับสหรัฐฯ ไปแล้ว

สำหรับตัวเลข 19% ซึ่งถูกใช้เป็นกรอบอ้างอิงก่อนหน้านี้ นางศุภจีระบุว่า ไม่ควรตีความว่าทันทีที่มี ART แล้วสินค้าทุกชนิดจะถูกเก็บภาษี 19% เพราะสหรัฐฯ ใช้มาตรการภาษีเป็นรายมาตราและรายประเด็น เช่น มาตรา 301 สำหรับแรงงานบังคับ กำลังการผลิตส่วนเกินเชิงโครงสร้าง หรือประเด็นทรัพย์สินทางปัญญา รวมถึงมาตรา 232 และเครื่องมืออื่น ๆ ซึ่งสามารถถูกนำมาใช้เพิ่มเติมได้

หลักที่ไทยเจรจาไว้คือ เมื่อรวมผลของมาตรการต่าง ๆ แล้ว อัตราภาษีไทยไม่ควรสูงกว่าประเทศเพื่อนบ้านในระดับที่ทำให้ไทยเสียความสามารถในการแข่งขัน และประเทศที่สามารถบรรลุข้อตกลง ART กับสหรัฐฯ แล้ว ควรได้รับการพิจารณาอยู่ในกลุ่มใกล้เคียงกัน

กรณีที่เห็นชัดที่สุดคือมาตรา 301 ในประเด็น Forced Labor หรือแรงงานบังคับ ซึ่งก่อนที่ไทยจะบรรลุข้อสรุป ART สหรัฐฯ กำหนดอัตราของไทยไว้ที่ 12.5% ขณะที่มาเลเซีย อินโดนีเซีย และกัมพูชา ซึ่งลงนาม ART ไปแล้ว อยู่ที่ 10%

นางศุภจีระบุว่า หลังการลงนามแถลงการณ์ร่วมครั้งนี้ ไทยจะเริ่มเจรจากับสหรัฐฯ ทันที เพื่อขอลดอัตรา Forced Labor จาก 12.5% ลงมาอยู่ที่ 10% เท่ากับประเทศเพื่อนบ้าน โดยขอให้สหรัฐฯ ถือสถานะของไทยเสมือนเป็นประเทศที่บรรลุ ART แล้ว แม้ความตกลงฉบับเต็มยังต้องผ่านกระบวนการภายในอีกหลายขั้นตอน

แกะโครงภาษี 72% ยังต้องแยกให้ชัด

อีกตัวเลขที่มีนัยต่อผู้ส่งออกไทยคือ “72%” ของมูลค่าส่งออก ซึ่งต้องแยกองค์ประกอบให้ชัด ไม่ควรตีความว่าเป็นสินค้าที่ไม่เสียภาษีทั้งหมด

จากคำชี้แจงของทีมวิชาการกระทรวงพาณิชย์ สินค้าประมาณเกือบ 40% ของมูลค่าส่งออกได้รับการยกเว้นจากมาตรา 301 หรือไม่ถูกเรียกเก็บภาษีเพิ่มภายใต้มาตราดังกล่าว ขณะที่อีกประมาณ 32% อยู่ภายใต้มาตรา 232 ซึ่งเป็นมาตรการอีกชุดหนึ่งและยังต้องเสียภาษีตามมาตรา 232 อยู่

เมื่อรวม 2 ส่วนเข้าด้วยกันจึงได้สัดส่วนประมาณ 72% ส่วนที่เหลือประมาณ 28% เป็นกลุ่มที่ยังต้องอยู่ภายใต้กรอบมาตรา 301 และอัตราที่เกี่ยวข้องต่อไป

ตรงนี้มีความสำคัญ เพราะหมายความว่า ภาพโครงสร้างภาษีที่ผู้ประกอบการไทยต้องเผชิญไม่ได้มีเพียงอัตราเดียว แต่ประกอบด้วยหลายชั้น ตั้งแต่อัตราฐาน MFN ไปจนถึงมาตรการเพิ่มเติมตามมาตรา 301 หรือ 232

สำหรับส่วน 28% ที่ยังอยู่ในกรอบมาตรา 301 ไทยยังขอให้สหรัฐฯ พิจารณาเพิ่มรายการยกเว้นเพิ่มเติม เพื่อลดผลกระทบต่อผู้ส่งออกไทย โดยรายละเอียดว่าจะมีสินค้าใดได้รับยกเว้นเพิ่มยังอยู่ในข้อเจรจาที่ไม่สามารถเปิดเผยได้ทั้งหมดในขณะนี้

นางศุภจีระบุว่า เหตุผลที่ฝ่ายไทยใช้เวลาเจรจานานกว่าบางประเทศ เพราะไม่ต้องการรีบปิดดีลโดยยอมตามเงื่อนไขทั้งหมด แต่ต้องการหาจุดที่เหมาะสมที่สุด เพื่อรักษาตลาดส่งออกอันดับ 1 ของประเทศ และลดผลกระทบต่อภาคส่วนต่าง ๆ ในประเทศให้มากที่สุด

ปี 2568 ไทยส่งออกไปสหรัฐฯ 2.37 ล้านล้านบาท ขณะที่ในช่วง 9 เดือนแรกของปี 2569 การส่งออกไปสหรัฐฯ ยังขยายตัวต่อ ทำให้มูลค่าการส่งออกทั้งปีมีโอกาสสูงกว่าปีก่อน หากสามารถรักษาอัตราการขยายตัวไว้ได้

301 “กำลังผลิตส่วนเกิน” ยังเป็นความเสี่ยงรอบใหม่

แม้ไทยจะบรรลุสาระสำคัญของ ART แล้ว แต่ความเสี่ยงสำคัญอีกด้านยังอยู่ที่มาตรา 301 ในประเด็น Structural Excess Capacity หรือกำลังการผลิตส่วนเกินเชิงโครงสร้าง ซึ่งสหรัฐฯ อยู่ระหว่างกระบวนการไต่สวนและครอบคลุมประเทศไทย รวมถึงประเทศคู่ค้าสำคัญในภูมิภาคอาเซียน

มาตรการดังกล่าวยังอยู่ในอำนาจฝ่ายบริหารสหรัฐฯ และอาจนำไปสู่การกำหนดภาษีเพิ่มเติมในอนาคต นางศุภจีระบุว่า ยังไม่สามารถตอบได้ว่าไทยจะถูกกำหนดอัตราเท่าใด แต่สิ่งที่ได้รับการยืนยันจากการเจรจาคือ ไทยไม่ควรถูกกำหนดอัตราสูงกว่าประเทศเพื่อนบ้านที่บรรลุ ART แล้ว และอัตราควรอยู่ในระดับใกล้เคียงกัน

ความเสี่ยงนี้เป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ไทยต้องเร่งผลักดันการเจรจา ART เพราะหากไทยยังไม่มีสถานะข้อตกลง ขณะที่ประเทศคู่แข่งในภูมิภาคมีข้อตกลงกับสหรัฐฯ แล้ว ไทยอาจถูกกำหนดอัตราภาษีสูงกว่าและเสียเปรียบในการแข่งขัน

แม้ผลการเลือกตั้งกลางเทอมของสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2569 จะทำให้พรรคเดโมแครตได้เสียงข้างมากในสภาคองเกรสทั้งสองสภา แต่ไม่ได้หมายความว่านโยบายภาษีของประธานาธิบดีทรัมป์จะเปลี่ยนแปลงโดยอัตโนมัติ เนื่องจากเครื่องมือทางการค้าหลายมาตรายังอยู่ภายใต้อำนาจบริหาร

นางศุภจีระบุว่า เครื่องมือที่ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ยังสามารถนำมาใช้ได้มีทั้งมาตรา 301 มาตรา 232 มาตรา 122 รวมถึงมาตรการตอบโต้การทุ่มตลาดและมาตรการทางการค้าอื่น ๆ ทำให้แม้ ART จะสร้างกรอบความชัดเจนมากขึ้น แต่ผู้ส่งออกไทยยังต้องติดตามมาตรการใหม่ของสหรัฐฯ ต่อเนื่อง

“สาระเจรจาจบแล้ว” แต่รายละเอียดต้องรอเปิด

ในอีกด้านหนึ่ง นางศุภจียืนยันชัดว่า ในระดับการเจรจา ART ขณะนี้ “จบแล้วทุกเรื่อง” ไม่มีประเด็นเปิดตลาดรายสินค้าหรือการลงทุนที่ต้องกลับไปเจรจาใหม่อีก

สิ่งที่เหลืออยู่คือการขัดเกลาถ้อยคำทางกฎหมายให้ตรงกับสาระที่ทั้งสองฝ่ายตกลงกัน และเข้าสู่กระบวนการลงนามอย่างเป็นทางการ

อย่างไรก็ตาม รายละเอียดของหลายประเด็นยังไม่สามารถเปิดเผยได้ในขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นการเปิดตลาดรายสินค้า บริการ การลงทุน หรือประเด็นเฉพาะบางเรื่อง เพราะข้อตกลงยังอยู่ในชั้นที่ต้องรักษาความลับจนกว่ากระบวนการด้านกฎหมายจะแล้วเสร็จ

ดังนั้น ภาพในขณะนี้จึงต้องแยกเป็น 2 ส่วนให้ชัด คือ “การเจรจาในสาระสำคัญจบแล้ว” แต่ “รายละเอียดสาธารณะยังไม่เปิดทั้งหมด”

เปิดตลาดบนเงื่อนไข “ไทยผลิตไม่พอ”

สำหรับข้อกังวลว่าการทำ ART จะนำไปสู่การเปิดตลาดสินค้าอเมริกันจนกระทบเกษตรกรหรืออุตสาหกรรมไทย นางศุภจีระบุว่า รายละเอียดรายสินค้ายังไม่สามารถเปิดเผยได้ในขณะนี้ แต่หลักการที่ฝ่ายไทยใช้เจรจาคือ การเปิดตลาดต้องมองผลประโยชน์ในภาพรวมของประเทศ และไม่ให้กลุ่มใดกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบมากเกินไป

สินค้าและบริการที่เปิดให้สหรัฐฯ เข้ามาแข่งขัน จะพิจารณาบนพื้นฐานว่าสามารถสร้างทางเลือกให้ผู้บริโภคหรือภาคธุรกิจได้ เช่น วัตถุดิบที่มีคุณภาพและราคาที่เหมาะสมสำหรับนำมาแปรรูปเพิ่มมูลค่า หรือเป็นสินค้าที่ไทยผลิตเองไม่เพียงพอต่อความต้องการ

อีกกลุ่มหนึ่งคือสินค้าที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางอาหารและพลังงานในช่วงวิกฤต ซึ่งต้องพิจารณาทั้งอุปสงค์ อุปทาน และกำลังการผลิตในประเทศอย่างรอบคอบ พร้อมมีกลไกป้องกันไม่ให้มีสินค้านำเข้าล้นตลาด เช่น ระบบโควตา หรือมาตรการกำกับอื่น ๆ

นางศุภจีย้ำว่า สินค้าหลายประเภทที่ไทยเปิดตลาดภายใต้ ART ไม่ใช่สินค้าใหม่ทั้งหมด เพราะไทยเปิดตลาดในระดับสูงอยู่แล้วภายใต้กรอบอาเซียน รวมถึง FTA กับออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ดังนั้น หลักคิดคือเพิ่มทางเลือกและการแข่งขัน โดยไม่ทำลายความสามารถในการผลิตของผู้ประกอบการภายในประเทศ

สินค้าอ่อนไหวต้องเปิดรายละเอียดในประชาพิจารณ์

อย่างไรก็ตาม ประเด็นที่ต้องจับตาหลังจากนี้คือสินค้าเกษตรและสินค้าอ่อนไหว ซึ่งยังเป็นข้อกังวลสำคัญของภาคเกษตรและผู้ประกอบการในประเทศ

นางศุภจีระบุว่า ขณะนี้ยังไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดว่าสินค้าใดจะอยู่ภายใต้เงื่อนไขใด แต่ยืนยันว่ามีแนวทางและมาตรการดูแลผลกระทบไว้แล้ว

เมื่อเข้าสู่ขั้นตอนประชาพิจารณ์ ภาครัฐจะต้องเปิดรายละเอียดและอธิบายให้ผู้เกี่ยวข้องเห็นว่า เหตุใดจึงเปิดตลาดสินค้าแต่ละชนิด จะเกิดผลกระทบต่อใคร และมีมาตรการใดรองรับ

กระบวนการดังกล่าวจะไม่ใช่เพียงการเปิดรับความคิดเห็น แต่ต้องเป็นกระบวนการให้ข้อมูลและทำความเข้าใจกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย โดยกระทรวงพาณิชย์จะทำงานร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรง ทั้งกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หน่วยงานด้านอุตสาหกรรม ตลอดจนภาคเอกชนที่เข้าร่วมกำหนดท่าทีการเจรจาตั้งแต่ต้น

นางศุภจีย้ำว่า กระทรวงพาณิชย์ไม่ได้เจรจา ART เพียงลำพัง แต่ใช้ข้อมูลและท่าทีจากหน่วยงานภาครัฐทุกหน่วยที่เกี่ยวข้อง รวมถึงภาคเอกชน เช่น หอการค้าไทย สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สมาคมธนาคารไทย และสมาคมต่าง ๆ มาเป็นกรอบในการเจรจา

เซ็นแถลงการณ์แล้ว แต่ ART ยังไม่ “มีผล”

อีกเรื่องที่ต้องแยกให้ชัดคือ การลงนามแถลงการณ์ร่วมเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2569 ยังไม่ใช่การลงนามความตกลง ART ฉบับสมบูรณ์ และยังไม่ก่อให้เกิดผลผูกพันทางกฎหมาย

จากนี้ ไทยและสหรัฐฯ ต้องเข้าสู่ขั้นตอน Legal Scrubbing หรือขัดเกลาถ้อยคำทางกฎหมาย เพื่อให้ข้อความในความตกลงตรงกับสิ่งที่ทั้งสองฝ่ายเจรจาและตกลงกันไว้

เมื่อการขัดเกลาถ้อยคำเสร็จสิ้น ฝ่ายไทยจึงจะเสนอร่างต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อขอความเห็นชอบ ก่อนลงนาม ART อย่างเป็นทางการ หลังจากนั้นยังต้องเปิดรับฟังความคิดเห็นจากประชาชน และนำความตกลงเข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภา รวมถึงแก้ไขกฎหมายหรือกฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง ก่อนประกาศให้มีผลใช้บังคับ

นางศุภจีประเมินว่า ขั้นตอนขัดเกลาถ้อยคำทางกฎหมายอาจใช้เวลาประมาณ 2 เดือน แต่ย้ำว่า “2 เดือน” เป็นเพียงระยะสำหรับ Legal Scrubbing ไม่ได้หมายความว่าความตกลงทั้งหมดจะมีผลบังคับใช้ภายใน 2 เดือน

หลังจากนั้น ยังมีขั้นตอน ครม. การรับฟังความคิดเห็น และรัฐสภา ซึ่งสามารถใช้เวลาหลายเดือน และหากจำเป็นต้องแก้กฎหมายก็อาจใช้เวลามากกว่านั้น โดยยกตัวอย่างความตกลงการค้าอื่นที่แม้ลงนามแล้วก็ยังต้องใช้เวลามากกว่า 1 ปี ก่อนมีผลใช้บังคับจริง

ดังนั้น แม้สาระทางการเจรจาจะ “จบแล้ว” แต่กระบวนการทางกฎหมายของ ART ไทย-สหรัฐฯ ยังมีระยะทางอีกพอสมควร

ชิปขั้นสูงเพิ่มอีกโจทย์ Data Center

นอกเหนือจาก ART กระทรวงพาณิชย์ยังต้องติดตามมาตรการควบคุมการส่งออกชิปขั้นสูงของสหรัฐฯ ซึ่งอาจเชื่อมโยงกับการลงทุน Data Center ในประเทศไทย

นางศุภจีระบุว่า ได้มอบหมายสำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้าประเมินผลกระทบ หลังสหรัฐฯ มีข้อจำกัดสำหรับการส่งออกชิปขั้นสูงบางประเภท โดยเฉพาะชิปที่ใช้ใน Data Center ขนาดใหญ่

จากข้อมูลเบื้องต้น หากอ้างอิงตามพิกัดสินค้าที่ระบุในประกาศ ชิปกลุ่มดังกล่าวที่ไทยนำเข้าจากสหรัฐฯ มีสัดส่วนประมาณ 0.7% ของการนำเข้าชิปทั้งหมด จึงยังไม่ถือว่ามีผลกระทบเชิงปริมาณในระดับสูง

แต่ประเด็นที่ต้องศึกษาต่อไม่ใช่เพียงการนำเข้าชิปโดยตรง เพราะข้อกำหนดอาจเชื่อมโยงไปถึงการเช่าใช้ การประมวลผล หรือการให้บริการลูกค้าในประเทศที่สาม ซึ่งเกี่ยวพันกับนโยบายการลงทุนและรูปแบบการให้บริการของ Data Center ในประเทศไทย

การประเมินจึงต้องทำร่วมกันหลายหน่วยงาน ทั้งด้านการลงทุน การคลัง และการค้าระหว่างประเทศ เพื่อดูว่ามาตรการของสหรัฐฯ จะเพิ่มขั้นตอนหรือข้อจำกัดให้ผู้ประกอบการที่ต้องการนำเข้าชิปขั้นสูงมากน้อยเพียงใด

ในภาพรวม ART ไทย-สหรัฐฯ จึงเป็นมากกว่าข้อตกลงเรื่อง “ภาษีตอบโต้” เพราะกำลังกลายเป็นกรอบที่กำหนดตำแหน่งการแข่งขันของไทยในตลาดสหรัฐฯ ท่ามกลางยุคที่สหรัฐฯ ใช้เครื่องมือทางการค้าแยกเป็นรายมาตราและรายประเด็นมากขึ้น

สำหรับไทย การได้สถานะใกล้เคียงประเทศคู่แข่งในภูมิภาค ช่วยลดความเสี่ยงที่สินค้าไทยจะเสียเปรียบจากส่วนต่างภาษี ขณะที่การรักษาตลาดส่งออกมูลค่า 2.37 ล้านล้านบาทและการจ้างงานประมาณ 1.25 ล้านคน เป็นเหตุผลหลักที่รัฐบาลเลือกเดินหน้าเจรจาจนบรรลุข้อตกลงในสาระสำคัญ

แต่หลังจากนี้ ความท้าทายจะย้ายจาก “ปิดดีล ART” ไปสู่การรักษาความได้เปรียบในรายละเอียด ตั้งแต่การกดอัตรา Forced Labor ลงมาเท่าคู่แข่ง การรับมือมาตรา 301 กำลังการผลิตส่วนเกิน การขอรายการยกเว้นเพิ่มเติมในส่วนที่ยังอยู่ภายใต้ภาษี ไปจนถึงการเปิดเผยรายละเอียดสินค้าเกษตรและสินค้าอ่อนไหว ซึ่งจะเป็นอีกช่วงสำคัญที่ผู้ประกอบการ เกษตรกร และประชาชนต้องจับตาก่อน ART จะมีผลใช้จริง

แท็กที่เกี่ยวข้อง

ART ภาษี ศุภจี ไทย-สหรัฐ