เพื่อน คือสิ่งสวยงามของชีวิต

คอลัมน์ : ชั้น 5 ประชาชาติ
ผู้เขียน : สาโรจน์ มณีรัตน์

“เพื่อนคือสิ่งสวยงามของชีวิต”

คำกล่าวเบื้องต้นคือคำพูดของ “ชาติ กอบจิตติ” ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ที่กล่าวไว้ในงานหนึ่งนานมาแล้ว ซึ่งผมฟัง และอ่านก็เชื่อตามนั้นอย่างสนิทใจ เพราะตลอดเวลาของคนคนหนึ่ง ไม่ว่าใครก็ตาม นอกเหนือจากครอบครัว ญาติพี่น้อง เพื่อนคือคนที่อยู่ใกล้ชิดเราที่สุดอีกคนหนึ่ง

บางครั้งเรามีเรื่องทุกข์ใจที่เล่าให้พ่อ แม่ พี่ น้องฟังไม่ได้ แต่เราเล่าให้เพื่อนฝูงฟังได้ หรือบางครั้ง เรามีปัญหาอะไร ซึ่งไม่สามารถเล่าให้ใครฟังได้ แต่เราเล่าให้เพื่อนสนิทฟังได้ แม้การเล่าแต่ละครั้งจะจบลงด้วยการระบายที่หาทางออกไม่ได้ก็ตาม

หรือจบลงด้วยความเมามาย

แต่อย่างน้อยทำให้จิตใจเราสบายขึ้น

ผ่านมาผมมีเพื่อนสนิทหลายคนไปตามช่วงวัย และหลายคนเหล่านั้นต่างแยกย้ายกันไปตามจังหวะของชีวิต บางคนหายห่างไปเลย บางคนหมดอายุขัยเร็วเกินไป หรือบางคนยังคบหาดูใจกันอยู่ แม้ระยะหลัง ๆ บางคนเกษียณอายุไปบ้าง หรือใกล้เกษียณในเร็ววันนี้ก็ตาม

แต่เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่

ซึ่งเหมือนกับ “วิริยะ ยืนยง” ในชื่อเดิม ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น “วรกร ยืนยง” อดีตนักวิจัย สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) ขณะนี้เกษียณอายุราชการเรียบร้อยแล้ว แต่เขายังหาอะไรทำอยู่เรื่อย ๆ เพราะพื้นฐานเป็นคนขยัน

“วิริยะ” กับ “ผม” เรียนหนังสือห้องเดียวกันสมัย ม.ศ.4-5 โรงเรียนพรหมานุสรณ์ จังหวัดเพชรบุรี และเขากับผมเป็นนักดนตรีโรงเรียนด้วยกัน ไปไหนไปกันอยู่หลายปี จนถึงขั้นสนิทกันมาก แต่เมื่อต่างคนต่างเรียนจบ ต่างแยกย้ายกันไปเรียนมหา’ลัย มีครอบครัว เราจึงไม่ค่อยเจอกัน เพียงแต่รู้จากเพื่อนคนอื่น ๆ ว่าเขาเป็นข้าราชการที่ดี เดินทางบ่อย และเติบโตในหน้าที่การงานอย่างงดงาม

ที่สำคัญ “วิริยะ” เป็นคนอัธยาศัยดี ชอบช่วยเหลือเพื่อน จึงไม่แปลกที่เขาจะมีเพื่อนหลากหลายอาชีพอยู่รอบตัว ทั้งทหาร ตำรวจ ข้าราชการ พ่อค้า นักธุรกิจ ไปจนถึงนักการเมืองระดับท้องถิ่น และนักการเมืองระดับชาติ ผมเคยคิดเล่น ๆ ว่า…ถ้าไอ้ยะเป็นหัวคะแนนพรรคการเมืองใดการเมืองหนึ่ง คงช่วยนักการเมืองคนนั้นให้ได้เป็น ส.ส.อย่างแน่นอน

แต่เขาไม่เดินทางนี้

ไม่กี่วันก่อน “วิริยะ” ไลน์หาผมเป็นการส่วนตัวบอกว่า…ช่วยประชาสัมพันธ์งานรวมรุ่นให้หน่อย โดยงานจะมีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 23 เมษายน 2566 ณ บ้านพักรับรอง 17 หาดเจ้าสำราญ กองบัญชาการกองทัพไทย และใช้ชื่องานว่า…47 ปี ที่ผูกพัน เพื่อนรักกันตลอดไป พรหมานุสรณ์ 2123

โดยมี “กิติภูมิ คีรีวรรณ” อดีตผู้อำนวยการส่วนควบคุมทางศุลกากร ด่านศุลกากรนครพนม สำนักงานศุลกากร ภาคที่ 2 เป็นประธานรุ่น ขณะเดียวกัน ก็มี “พลเอกสมบุญ เกตุอินทร์” เป็นที่ปรึกษารุุ่น

ผมรับทราบข้อความจากเขา…และบอกว่า เดี๋ยวใกล้ ๆ งานจะเขียนให้นะ

จนที่สุดผมก็เขียนให้เขาเรียบร้อย

แม้อาจเป็นเรื่องส่วนตัวไปหน่อย

แต่อย่างที่บอก…เพื่อนคือสิ่งสวยงามของชีวิต จึงทำให้ผมอยากทำอะไรเพื่อเพื่อนบ้าง เพราะเชื่อว่าใคร ๆ ต่างมีเพื่อนเช่นกัน แต่ไม่รู้ว่าพวกเราเจอะเจอเขาบ้างหรือเปล่า แต่สำหรับผม ยังติดต่อพวกเขาอยู่บ้าง

เพราะเพื่อนคือสิ่งสวยงามของชีวิตที่เหลืออยู่ในขณะนี้

ผมเชื่อเช่นนั้นจริง ๆ

• นิสิตจุฬาฯ ผุดไอเดียธุรกิจ ช่วยหาห้องพักและเมท แบบเพื่อนถึงเพื่อน