มืออาชีพ-ศิลปิน
คอลัมน์ : Market-think ผู้เขียน : สรกล อดุลยานนท์
ตอนนี้ผมมีประสบการณ์ตรงเรื่องหนึ่งที่ถือว่าเป็นการเรียนรู้ครั้งใหม่
นั่นคือ โครงการ Wednesday Song
คอนเสิร์ตวันพุธที่โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ
ผมตั้งใจทำเป็นคอนเสิร์ตรูปแบบใหม่ แบ่งเป็น 2 ช่วง
ช่วงแรก เป็นช่วง “เพลย์ลิสต์” คนดัง
เป็นวิธีคิดง่าย ๆ คือเชิญคนดัง ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นคนในวงการเพลง เลือกเพลงที่ชอบมา 5 เพลง
บนเวทีก็จะเป็นรูปแบบการสัมภาษณ์ “คนดัง” ว่าทำไมเลือกเพลงนี้ ชอบเพราะอะไร หรือเพลงนี้มีความหมายอะไรกับชีวิต
เป็น “บทเพลงที่มีเรื่องเล่า”
ตอนที่คิดโจทย์นี้ขึ้นมา คิดว่าคนดูจะได้ฟังเพลงที่ไม่รู้มาก่อนว่าเป็นเพลงอะไร
และเพลงที่ “คนดัง” ในวงการเพลงเลือกมา ต้องเป็นเพลงที่เพราะ ๆ
เล่นปั๊บต้องกรี๊ด
ช่วงที่สอง จะเป็นคอนเสิร์ตตามปกติ
เคยเล่นในผับแบบไหนก็มาเล่นที่นี่
แต่เล่นในโรงละครที่นั่งสบาย ระบบเสียงดี ๆ ขนาดก็กำลังดี ประมาณ 1,000 ที่นั่ง
และเลือกช่วงเวลาตอน 19.30 น. จบ 21.10 น.
100 นาทีแห่งความสุข
จับกลุ่มเป้าหมาย คนที่ไม่ชอบไปผับที่เสียงดัง ๆ รอจนดึกกว่าจะเจอศิลปิน หรือไม่ชอบไปคอนเสิร์ตที่ยาวนานและพิธีกรรมเยอะ
ผมคิด Wednesday Song แบบง่าย ๆ แค่นี้เอง
เป็นคอนเสิร์ตแบบเรียบง่าย ไม่เน้นระบบไฟอลังการ และสคริปต์เป๊ะ ๆ แบบคอนเสิร์ตใหญ่
แต่..
โลกแห่งความจริง ไม่ตรงกับโลกแห่งความฝัน
สิ่งที่เกิดขึ้น ก็คือ “คนดัง” ที่เชิญมาเป็นคนเลือกเพลย์ลิสต์ และศิลปินแต่ละวง
พอได้พื้นที่อิสระและรู้สึกสนุก
เขาจัดเต็มมาก
Wednesday Song ผ่านมา 2 ครั้ง
ครั้งแรก เพลย์ลิสต์ ของ “ป๋าเต็ด” ยุทธนา บุญอ้อม
ครั้งที่สอง “กบ บิ๊กแอส”
“ป๋าเต็ด” เป็น ดีเจ. “กบ” เป็นมือกลอง และนักแต่งเพลง
แต่ทั้งคู่เหมือนกันเรื่องหนึ่งก็คือ เขาเป็น “โชว์ ไดเร็กเตอร์” ของคอนเสิร์ตใหญ่ ๆ ในเมืองไทย
วิธีคิดของเขาในการเลือกเพลงจึงคล้ายกับการทำโชว์
เลือกเพลงและเรียงเพลงแบบมี “เรื่องเล่า”
เพลงที่เลือกมา บางเพลงก็ไม่ใช่เพลงที่ทุกคนร้องได้
แต่ทุกเพลงมี “ความหมาย”
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “ความหมาย” กับชีวิตของเขา
ผ่านมา 2 ครั้ง กลายเป็นว่า คนดูชอบช่วงนี้มาก
ที่สำคัญ เขาชอบ “เรื่องเล่า” ของเพลง มากกว่า “เพลง”
ทั้ง “ป๋าเต็ด” และ “กบ” เตรียมเพลงและเรื่องเล่าแบบเอาจริงเอาจัง
ไม่ใช่แบบที่ผมคิดไว้ว่าเป็นการคุยกันและเลือกเพลงแบบง่าย ๆ
ผมได้เรียนรู้ว่าสิ่งนั้นไม่มีทางเป็นจริงสำหรับ “มืออาชีพ”
ล่าสุด ผมคุยกับ “พี่เก้ง” จิระ มะลิกุล ที่จะเป็น “คนดัง” เพลย์ลิสต์คนที่ 4
ตอนนี้ยังเล่าไม่ได้ แต่บอกได้เลยว่าไม่ธรรมดา
บอก 5 ทำ 100 ตามสไตล์ “พี่เก้ง” เจ้าของ “วิชาทำเกิน”
หรือตอนช่วงคอนเสิร์ตของศิลปิน
เราคิดว่าเล่นแบบง่าย ๆ ขอแค่ 1 ชั่วโมงพอ
แต่พอ “แสตมป์” และ “โปเตโต้” เจอบรรยากาศแบบโรงละครที่มีคนตั้งใจดูเขาอย่างจริงจัง
เขาจัดเต็มมาก
ผมรู้สึกเลยว่าศิลปินทุกคนชอบบรรยากาศแบบนี้
จาก 1 ชั่วโมงก็มีแถม
แถมคนละครึ่งชั่วโมงถึง 1 ชั่วโมง แล้วแต่ความปรานีของศิลปิน
หลังจากทำ Wednesday Song มา 2 ครั้ง ผมได้ “ความรู้ใหม่” ของการทำงาน
ถ้าเราทำงานกับ “มืออาชีพ” หรือ “ศิลปิน”
อย่าไปควบคุมมาก
เปิดพื้นที่อิสระให้กับเขา
ทำให้เขามีความสุข
แล้วงานจะออกมาดี