เดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า

คอลัมน์ : สามัญสำนึก
ผู้เขียน : สมปอง แจ่มเกาะ

ช่วง 1-2 สัปดาห์ที่ผ่านมา มีเหตุต้องวิ่งรอกเข้าวัดอยู่เนือง ๆ

วันก่อนงานชุกจึงตัดสินใจลางาน จะได้ไม่ต้องพะว้าพะวัง เริ่มจากช่วงบ่ายไปงานฌาปนกิจที่วัดชลประทานรังสฤษดิ์ ปากเกร็ด ตกเย็นย่ำค่ำเป็นคิวฟังสวดพระอภิธรรม ที่วัดเจ้าอาม บางขุนนนท์

ทุกอย่างลุล่วงด้วยดี และมีโอกาสได้เจอญาติสนิทมิตรสหายหลายคน

หลังออกจากวัดเลยถือโอกาสชักชวนกันนั่งกินดื่มแบบง่าย ๆ โดยเลือกร้านส้มตำลาบน้ำตกข้างทางเป็นที่ปักหลักตั้งวงสนทนา

หลัก ๆ ก็ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ ถกปัญหาเหตุบ้านการเมือง คุยเรื่องเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม.

ตามต่อด้วยการเมาท์มอยคดีดังดารา นักการเมืองฉาว ยันไปถึงเรื่องพระ

ที่ขาดไม่ได้ก็เห็นจะเป็นปัญหาเศรษฐกิจปากท้อง

ทุกคนเข้าใจดีว่า พิษโควิด ที่ลากยาวมากว่า 2 ปี ถึงวันนี้ยังไม่คลี่คลายหายขาด เพียงทุเลาลง ธุรกิจกำลังเริ่มจะสร่างจากพิษไข้ แต่ก็ดันมาเจอปัญหาโลกแตก น้ำมันแพง กระหน่ำซ้ำเติมอีกเป็นระลอก ๆ

ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายเข้ามาแทรก

เศรษฐกิจในภาพรวมที่แย่อยู่แล้วหนักขึ้นไปอีก

“ของแพง” เป็นประเด็นที่ทุกคนบ่นกันขรม

อย่างที่เรา ๆ ท่าน ๆ รับรู้กันดีว่า วันนี้ ข้าวปลาอาหาร เครื่องใช้จำเป็นทุกสิ่งอย่าง ดาหน้าขึ้นราคากันไปแล้วเป็นทิวแถว ทั้งหมูเห็ดเป็ดไก่ กะปิน้ำปลา ข้าวราดแกง ก๋วยเตี๋ยว ลามไปถึงผงซักฟอก สบู่ ยาสีฟัน แชมพูสะผม น้ำยาล้างจาน ฯลฯ ล้วนเป็นของจำเป็นที่ต้องซื้อต้องใช้ทั้งสิ้น

นี่ยังไม่รวมค่าวินมอเตอร์ไซค์ อาหารสัตว์เลี้ยง สุนัข แมว ฯลฯ ที่ทยอยขึ้นราคากันไปแล้วเช่นกัน

จะเรียกว่าเดือดร้อนทั้งคนทั้งหมาแมวก็คงไม่ผิดนัก

ล่าสุดก็มีสินค้าอีกหลายรายการที่เตรียมจะขึ้นราคา เพราะแบกรับต้นทุนไม่ไหว แต่กรมการค้าภายในขอความร่วมมือ ขอให้เบรกไว้ก่อน ซึ่งในความเป็นจริงก็คงยาก

ท้ายที่สุดก็ต้องขึ้นราคาอยู่ดี จะช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง

อีกด้านหนึ่งก็พบว่า สินค้าบางอย่างที่ขึ้นไปแล้ว ถัดมาอีกเพียงเดือนเศษ ๆ ก็ต้องปรับราคาขึ้นอีก เพราะต้นทุนวัตถุดิบยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เดือนพฤษภาคมนี้ ยิ่งหนัก ทั้งค่าไฟฟ้า ค่าแก๊ส น้ำมันดีเซล ที่จะกระหน่ำซ้ำเติมเข้ามาอีกเป็นระลอก ๆ

หนีไม่พ้น…ต้องควักกระเป๋าจ่ายเพิ่มอีกไม่น้อยเลยทีเดียว

ยิ่งประชาชนคนที่อยู่ไกลปืนเที่ยง จังหวัดรอบนอก อำเภอชายขอบ ยิ่งหนักและต้องซื้อหาในราคาที่แพงขึ้นอีก

ตรงข้ามกับรายรับที่พนักงานออฟฟิศ มนุษย์เงินเดือน ประชาชนคนชั้นรากหญ้า ยังตกอยู่ในอาการชักหน้าไม่ถึงหลัง โดยเฉพาะเกษตรกรชาวไร่ชาวสวน ที่ปีนี้แม้ราคาพืชผลทางการเกษตรจะเป็นใจ ข้าว ข้าวโพด ถั่วเหลือง มันสำปะหลัง รวมทั้งปาล์มน้ำมันที่ช่วงนี้ราคาดี เพราะโชคช่วย แต่ก็ยังมีปัญหาต้นทุนการผลิตที่สูงลิบลิ่ว ทั้งค่าปุ๋ย ค่ายา

อย่าว่าแต่เงินใช้หนี้เลย จะอยู่จะกินในแต่ละมื้อแต่ละวันก็ยังยาก

ทุกวันนี้ คนจำนวนไม่น้อยที่ต้องอาศัยข้าวก้นบาตรประทังชีวิตไปวัน ๆ

นี่กลางเดือนพฤษภาคมก็ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว พ่อแม่ผู้ปกครองต้องดิ้นรนขวนขวายหาเงินมาซื้อชุดนักเรียนสมุดดินสอ หันหน้าเข้าหาโรงจำนำเป็นที่พึ่ง

แก้วแหวนเงินทองไม่มีก็ต้องยกเอาเครื่องมือทำมาหากินไปจำนำแทน

ได้ยินข่าวได้เห็นข่าวแล้วก็ได้แต่อเน็จอนาถใจ

เรามาถึงจุดนี้กันได้อย่างไร

หลายปีมาแล้วที่คนไทยยังไม่สามารถลืมตาอ้าปากได้ ความเป็นอยู่นับวันจะยากแค้นแสนเข็ญ

ตอนนี้ไปไหน หรือคุยกับใครก็ได้ยินแต่เสียงบ่นว่า

การบริหารประเทศของรัฐบาล นับวันเสื่อมถอย มะงุมมะงาหรา เชื่องช้าไม่ทันการณ์ ไม่มีประสิทธิภาพ หมักหมมปัญหาซุกไว้ใต้พรม ฯลฯ

พวกที่ทำงานอยู่บนหอคอยงาช้างจะรู้ถึงความทุกข์ยากลำเค็ญของประชาชนมั้ยนะ ?