KIDS ON THE SLOPE ชีวิต…มิตรภาพบนทางลาดชัน-

ดนตรี มิตรภาพ ความรัก คือ 3 ประเด็นของภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่อง Kids On The Slope ที่ทำให้ยิ้ม หัวใจพองโต และน้ำตาไหลอาบแก้มในเวลาเดียวกัน

Kids On The Slope สร้างจากการ์ตูนของ โคดามะ ยูกิ ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูน Flowers ตั้งแต่ฉบับเดือนพฤศจิกายน 2007 ถึงฉบับเดือนมีนาคม ปี 2012 เป็นหนึ่งการ์ตูนในตำนานของนิตยสาร Flowers ที่เคยได้รับรางวัล “Shogakukan Manga” ครั้งที่ 57 และรางวัลชนะเลิศ “Kono Manga ga sugoi !” เมื่อปี 2009

จากการ์ตูนยอดนิยมที่มีเวอร์ชั่นรวมเล่ม 9 เล่ม กับอีก 1 เล่มโบนัส ถูกนำมาสร้างเป็นอนิเมะออกอากาศทางทีวีเมื่อปี 2012 ปีนี้ ตัวละครจากการ์ตูนได้ออกมาโลดแล่นในเวอร์ชั่นไลฟ์แอ็กชั่น โดย ทากาฮิโระ มิกิ (Takahiro Miki) ผู้เชี่ยวชาญด้านการกำกับภาพยนตร์วัยรุ่น เจ้าของผลงานกำกับเรื่อง Tomorrow I will date with yesterday’s you ที่เรียกน้ำตาคนดูเมื่อปีที่แล้ว

ถ่ายทอดความสดใสมีชีวิตชีวาของตัวละครที่ต่างแคแร็กเตอร์ ต่างแบ็กกราวนด์ โดย 3 นักแสดงวัยรุ่น จิเน็น ยูริ (Chinen Yuri) รับบท นิชิมิ คาโอรุ, นาคางาวะ ไทชิ (Nakagawa Taishi) รับบท คาวาบุจิ เซ็นทาโร่, โคมัตสึ นานะ (Komatsu Nana) รับบท มุคาเอะ ริตสึโกะ

Kids On The Slope เป็นเรื่องราวของเพื่อน 3 คน ณ โรงเรียนมัธยมที่ตั้งอยู่บนเนินลาดชัน-เซ็นทาโร่ วัยรุ่นเกเรเลือดร้อน มีชื่อเสียงเรื่อง การชกต่อยโด่งดังไปทั่วเมือง เขามีเพื่อนคนเดียวคือ ริตสึโกะ สาวน้อยผู้น่ารักที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งเป็นไม่กี่คนที่มองเห็นจิตใจอันงดงามของเขาที่ซ่อนอยู่ใต้เปลือกอันน่ากลัว จนกระทั่งตอน ม.ปลาย เซ็นทาโร่จึงมีเพื่อนคนที่สอง คือ คาโอรุ คุณหนูบ้านรวยที่เพิ่งย้ายโรงเรียนมาจากเมืองอื่นหลังจากที่พ่อเสียชีวิต

ด้วยความแตกต่างกันสุดขั้ว คาโอรุ กับ เซ็นทาโร่ ไม่น่าจะเป็นเพื่อนกันได้ แต่เพราะมีริตสึโกะและดนตรีเป็นตัวเชื่อมสัมพันธ์ ทำให้มิตรภาพของพวกเขางอกงามอย่างรวดเร็ว ระหว่างที่มิตรภาพกำลังงอกงาม ความรักก็ก่อตัวขึ้น

…พวกเขาคิดว่ามิตรภาพนั้นจะยั่งยืนตลอดไป แต่ความเป็นจริง มันไม่ราบเรียบอย่างที่คิด

หนังให้น้ำหนักกับเรื่องมิตรภาพและดนตรี ซึ่งเชื่อมโยงเกื้อหนุนกันตลอดเวลา ส่วนความรัก เราเห็นแค่ว่ามันมีอยู่ในความรู้สึกของตัวละคร ซึ่งไม่ได้ปิดบัง แต่ก็ไม่ได้พูดออกไป หนังให้เราเห็นแค่ว่าทั้งสามคนมีความรัก และเห็นในแบบที่ความรักแยกอยู่เป็นก้อน ๆ หรือเป็นวงกลมของใครของมัน คนนั้นรักคนนี้ คนนี้รักคนนั้น แต่ไม่ได้ให้น้ำหนักว่าความรักแต่ละก้อนเชื่อมโยงกันและส่งผลต่อเส้นหลักของเรื่อง

อีกหนึ่งประเด็น หนังเปรียบเทียบชีวิตกับการเดิน-วิ่งขึ้นเนินลาดชัน ผ่านความคิดของคาโอรุที่บอกว่า เนินเดียวกันนั้น เซ็นทาโร่วิ่งขึ้นไปสบาย ๆ ขณะที่ตัวเขาเองเหนื่อยมาก สื่อแมสเสจว่าเพราะแบ็กกราวนด์ ปัจจัยในชีวิตของแต่ละคนต่างกัน ต่อให้เจอเรื่องเดียวกัน ปัญหาเดียวกัน ความสามารถในการจัดการของแต่ละคนก็ไม่เท่ากัน

แม้ถูกจัดประเภทเป็นหนังดราม่า แต่ถ้าเทียบความดราม่าในแบบหนังญี่ปุ่น ดีกรีความดราม่าเรียกน้ำตาของเรื่องนี้ยังอยู่ในระดับปานกลาง

ด้วยความที่หนังนำเสนอช่วงเวลาที่ “เปล่งประกายที่สุดในชีวิต” ของพวกเขา โทนส่วนใหญ่ของหนังจึงสนุก สดใส ฟีลกู๊ด มีดราม่าสลับเป็นพัก ๆ ซึ่งเป็นดราม่าแบบซ้อน ๆ คือ เรื่องเดิมยังไม่ทันคลี่คลาย เรื่องใหม่ก็เพิ่มเข้ามา แล้วก็พูดถึงดราม่าใหม่ไปเรื่อย ๆ อาจเป็นได้ว่าในความรู้สึกของตัวละครนั้นคลี่คลายแล้ว แต่หนังไม่ได้ทำให้คนดูเห็นว่าบางเรื่องมันคลี่คลายไปอย่างไร…

…จะว่าไป ก็คงเหมือนชีวิตจริงของคนเรา บางช่วงชีวิต ปัญหาเดิมยังไม่คลี่คลายก็มีปัญหาใหม่เข้ามา พอปัญหาใหม่เข้ามา เราก็คิดกับเรื่องใหม่ เหมือนว่าเราแก้ไขปัญหาก่อนหน้านั้นได้แล้ว แต่จริง ๆ เราแค่ไม่ได้จดจ่อกับมันเท่าเดิม หรือเราแค่เดินผ่านไป ทิ้งมันไว้ข้างหลัง

รับข่าวสาร ผ่านแฟนเพจเฟซบุ๊ก ประชาชาติธุรกิจออนไลน์ อย่าลืมกดติดตาม
และกดปุ่ม See first (เห็นโพสต์ก่อน)
www.facebook.com/PrachachatOnline
ทวิตเตอร์ @prachachat

ติดตามอ่านข่าวสารจากประชาชาติออนไลน์ ทันสมัย-ทันใจ
ดาวน์โหลดผ่านแอปพลิเคชั่น >> Prachachat << ได้แล้ววันนี้
ทั้งระบบ ios และ android

อ่านประชาชาติธุรกิจ ทั้งฉบับผ่าน e-Newspaper
ได้ที่แอปพลิเคชั่น Ookbee เลือก “ประชาชาติ”