สอท.งัด PCB รับภัยไซเบอร์ องค์กรอยู่เองให้ได้ 2 สัปดาห์
ส.อ.ท. เตือนทุกองค์กรเร่งจัดทำแผน BCP รับมือความเสี่ยงรอบด้าน ทั้งภัยไซเบอร์ที่โจมตีได้แม้ย้ายระบบจาก Server ขึ้น Cloud และวิกฤตความมั่นคงทางอาหาร แนะเตรียมความพร้อมให้ธุรกิจและครัวเรือนสามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างน้อย 2 สัปดาห์ถึง 1 เดือน ชี้การลงทุนระบบสำรองเป็นต้นทุนที่เพิ่มขึ้น แต่ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยจากการโจมตีทางไซเบอร์ได้ทั้งหมด
นายมนตรี มหาพฤกษ์พงศ์ รองประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) และประธานสายงานเศรษฐกิจและวิชาการ เปิดเผยว่า ปัจจุบันความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจเพิ่มขึ้นต่อเนื่องโดยเฉพาะภัยไซเบอร์ที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็ว จากเดิมที่องค์กรใช้ระบบ Server ถูกโจมตีทางไซเบอร์ เมื่อเปลี่ยนมาใช้ระบบ Cloud ก็ยังมีความเสี่ยงถูกแฮกเช่นเดิม ทำให้หลายบริษัทต้องลงทุนรันระบบ 2 ชุด ทั้งระบบหลักและระบบสำรอง ส่งผลให้มีต้นทุนในการดำเนินงานเพิ่มขึ้นค่อนข้างมาก
ขณะเดียวกันแต่ละองค์กรยังต้องวางแผนว่าระบบใดจะเป็นระบบหลัก ระบบใดเป็นระบบสำรอง รวมถึงกำหนดความถี่ในการสำรองข้อมูล (Backup) ทั้งรายสัปดาห์และรายเดือน เพื่อให้สามารถกู้คืนระบบและกลับมาดำเนินธุรกิจได้หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดอย่างไรก็ตาม แม้จะลงทุนระบบป้องกันและสำรองข้อมูลแล้ว ก็ไม่สามารถรับประกันว่าจะรอดพ้นจากการโจมตีได้ เนื่องจากภัยไซเบอร์มีพัฒนาการตลอดเวลา วันนี้อาจไม่ถูกโจมตีแต่วันถัดไปก็อาจเกิดขึ้นได้
การลงทุนด้าน Cyber Security เป็นสิ่งจำเป็นที่ทุกองค์กรต้องดำเนินการอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่ควรเข้าใจว่าการลงทุนในวันนี้จะทำให้ปลอดภัยในระยะยาว เพราะผู้โจมตีมีการพัฒนาเทคนิคและความสามารถรวดเร็วกว่าฝ่ายป้องกัน จึงต้องติดตามสถานการณ์และปรับปรุงระบบรักษาความปลอดภัยอยู่เสมอ
นอกจากภัยไซเบอร์แล้วอีกประเด็นที่ต้องให้ความสำคัญ คือความมั่นคงทางอาหาร โดยธุรกิจเกษตรและเกษตรแปรรูปที่เกี่ยวเนื่องกับอาหารของไทยมีมูลค่าประมาณ 1.2 ล้านล้านบาท แต่สถานการณ์ในช่วงที่ผ่านมาไม่ได้เติบโตและบางช่วงยังมีแนวโน้มหดตัว
อย่างไรก็ตามความไม่แน่นอนในต่างประเทศ โดยเฉพาะความกังวลเรื่องอาหารอาจทำให้เกิดการเร่งสำรองสินค้าและวัตถุดิบ ซึ่งอาจส่งผลต่อทิศทางธุรกิจอาหารของไทยในอนาคตจึงเห็นว่าทั้งภาคเอกชน ผู้ประกอบการ และประชาชนควรให้ความสำคัญกับการจัดทำแผนความต่อเนื่องทางธุรกิจ (Business Continuity Plan : BCP) BCP ไม่ใช่เฉพาะการสำรองระบบคอมพิวเตอร์หรือข้อมูลเท่านั้น แต่ต้องครอบคลุมถึงการเตรียมอาหารและสิ่งจำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตด้วย โดยยกตัวอย่างว่า ส่วนตัวได้เตรียมความพร้อมด้านอาหารภายในครัวเรือนให้สามารถดำรงชีวิตได้ประมาณ 1 เดือน หากเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน
“ผมไม่เคยกักตุนแต่ผมเตรียมมาโดยตลอด ถ้าเกิดอะไรขึ้นบ้านผมอยู่ได้ประมาณเดือนหนึ่ง มีอาหารให้ลูกกินได้ประมาณเดือนหนึ่ง นี่คือระบบ Contingency หรือ BCP ด้วยซ้ำไป”
ทั้งนี้ มองว่าทุกองค์กรและทุกครัวเรือนควรประเมินความเสี่ยงและกำหนดระยะเวลา ที่สามารถดำเนินธุรกิจ หรือใช้ชีวิตได้โดยไม่ต้องพึ่งพาระบบหรือห่วงโซ่อุปทานตามปกติ โดยควรเตรียมความพร้อมอย่างน้อยประมาณ 2 สัปดาห์ หรืออาจถึง 1 เดือน และบรรจุเรื่องดังกล่าวไว้ในแผน BCP อย่างเป็นรูปธรรม เพื่อให้สามารถรับมือกับเหตุการณ์ที่อาจทำให้การดำเนินธุรกิจและการจัดหาสินค้าจำเป็นหยุดชะงักได้
ส่วนบทบาทภาครัฐ ควรเข้ามาสนับสนุนภาคเอกชนด้านโครงสร้างพื้นฐานและข้อมูลข่าวกรองเกี่ยวกับภัยไซเบอร์ เนื่องจากภาครัฐมีกลไกในการติดตามและตรวจสอบกลุ่มผู้ก่อเหตุอยู่แล้ว จึงควรนำข้อมูลที่มีมาเผยแพร่หรือส่งต่อให้ภาคเอกชนผ่านกลไกความร่วมมือ
เช่น คณะกรรมการร่วมภาคเอกชน 3 สถาบัน (กกร.) เพื่อกระจายข้อมูลไปยังสภาอุตฯสมาคม และสมาชิกในแต่ละกลุ่มธุรกิจ ให้สามารถประเมินความเสี่ยงและวางแนวทางป้องกันได้ทันสถานการณ์ พร้อมสนับสนุนให้ภาครัฐพิจารณาความจำเป็นในการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ ช่วยให้ผู้ประกอบการไทย โดยเฉพาะธุรกิจที่มีข้อจำกัดด้านเงินทุน สามารถยกระดับการป้องกันตนเองได้ ไม่ต้องแบกรับต้นทุนในการรับมือภัยไซเบอร์เพียงลำพัง