เว็บไซต์นี้ใช้คุ้กกี้เพื่อสร้างประสบการณ์ที่ดีมีประสิทธิภาพยิ่งขี้น อ่านเพิ่มเติมคลิก (Privacy Policy) และ (Cookies Policy)
Skip to content
สภารับหลักการ 4 ร่าง พ.ร.บ.ประกันสังคม ยึดฉบับ ครม. เป็นร่างหลัก ปัดตกร่าง ‘รักชนก’
Politics สภารับหลักการ 4 ร่าง พ.ร.บ.ประกันสังคม ยึดฉบับ ครม. เป็นร่างหลัก ปัดตกร่าง ‘รักชนก’
ปีหน้าเปิดเดินรถทางคู่ “มาบกะเบา-จิระ” ช่วงมวกเหล็ก ทางรถไฟยกระดับสูงที่สุดในไทย
Economic ปีหน้าเปิดเดินรถทางคู่ “มาบกะเบา-จิระ” ช่วงมวกเหล็ก ทางรถไฟยกระดับสูงที่สุดในไทย
ดีเดย์ ธ.ค. นี้ ร.ฟ.ท.เปิดให้เอกชนร่วมเดินรถ ตั้งเป้าเซ็นรถไฟท่องเที่ยว เม.ย. 70
Economic ดีเดย์ ธ.ค. นี้ ร.ฟ.ท.เปิดให้เอกชนร่วมเดินรถ ตั้งเป้าเซ็นรถไฟท่องเที่ยว เม.ย. 70
ในหลวง พระราชินี ทอดพระเนตรดนตรี “อะ รอยัล เรเควียม : มิวสิก อิน เมมโมรี แอนด์ เพรเยอส์”
ข่าวในพระราชสำนัก ในหลวง พระราชินี ทอดพระเนตรดนตรี “อะ รอยัล เรเควียม : มิวสิก อิน เมมโมรี แอนด์ เพรเยอส์”
มช. ผนึก SCG JWD เปิดหลักสูตร “FoodX” คัดเข้ม 15 บริษัทอาหารภาคเหนือบุกตลาดโลก
การศึกษา มช. ผนึก SCG JWD เปิดหลักสูตร “FoodX” คัดเข้ม 15 บริษัทอาหารภาคเหนือบุกตลาดโลก
ดับฝันไทย ฮับดาต้าเซ็นเตอร์? เจาะเกณฑ์ “มะกัน” เข้ม “ซื้อ-เช่าใช้” ชิปขั้นสูง
Tech ดับฝันไทย ฮับดาต้าเซ็นเตอร์? เจาะเกณฑ์ “มะกัน” เข้ม “ซื้อ-เช่าใช้” ชิปขั้นสูง
ลำไยราคาฟื้น เกรด AA ขยับแตะ 15-16 บาท พาณิชย์จับมือไปรษณีย์ไทย ช่วยชาวสวน
Economic ลำไยราคาฟื้น เกรด AA ขยับแตะ 15-16 บาท พาณิชย์จับมือไปรษณีย์ไทย ช่วยชาวสวน
โอซากา จับกระแสเรโทร ปั้น ‘ชินเซไก’ ดึงนักท่องเที่ยว
Business โอซากา จับกระแสเรโทร ปั้น ‘ชินเซไก’ ดึงนักท่องเที่ยว
เกษตรฯ เร่งตรวจข้าวเชียงราย หวั่นสารหนูปนเปื้อน จ่อชดเชย-พักหนี้สหกรณ์ รู้ผล 20 พ.ย.
Economic เกษตรฯ เร่งตรวจข้าวเชียงราย หวั่นสารหนูปนเปื้อน จ่อชดเชย-พักหนี้สหกรณ์ รู้ผล 20 พ.ย.
ตำรวจ ยัน “เอนี่เพย์” ไม่เอี่ยวปม AI ปลอมภาพ-เสียง “ฮาย อาภาพร” ร่วมเป็นพยาน-ตามเงินคืนผู้เสียหาย
News ตำรวจ ยัน “เอนี่เพย์” ไม่เอี่ยวปม AI ปลอมภาพ-เสียง “ฮาย อาภาพร” ร่วมเป็นพยาน-ตามเงินคืนผู้เสียหาย
ดูทั้งหมด

การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เริ่มจากครอบครัว

11 เม.ย. 2568 | 14:38น.
คอลัมน์ : SD Talk
ผู้เขียน : ธำรงศักดิ์ คงคาสวัสดิ์
https://tamrongsakk.blogspot.com

เมื่อสัปดาห์ก่อน ผมต้องใช้บริการรถไฟฟ้า BTS เพื่อเข้าเมืองไปทำธุระก็เจอเรื่องที่น่าจะเป็นข้อคิด และเกี่ยวข้องกับเรื่องการพัฒนาทรัพยากรบุคคลบนรถไฟฟ้า

เป็นการนำมาเล่าสู่กันฟัง เผื่อจะเป็นประโยชน์นะครับ

บนรถไฟฟ้า BTS ตู้โบกี้ที่ผมนั่งอยู่มีคนนั่งเต็มทุกที่นั่ง และมีคนยืนอยู่ในตู้นี้ประมาณ 8-9 คน ซึ่งก็ไม่ได้แน่นมากนัก

เพราะเป็นเวลากลางวันของวันธรรมดา เมื่อถึงสถานีหนึ่งมีคุณแม่พาลูกชายวัย 8-9 ขวบขึ้นมาบนรถ

พอขึ้นมาบนรถแล้ว ลูกชายของคุณแม่ก็ตรงรี่เข้ามาชี้ตรงผู้หญิงวัยกลางคนที่นั่งข้าง ๆ ผม (ซึ่งเธอมีกระเป๋า
เดินทางแบบลากใบใหญ่และกระเป๋าสะพายใบเขื่องวางอยู่บนกระเป๋าลากอีกทีหนึ่ง)

พร้อมทั้งส่งเสียงดังว่า “จะนั่งตรงนี้…จะนั่งตรงนี้”

ฝ่ายคุณแม่ก็เหลือบตามองดูลูกชายแว๊บเดียวก็ดึงโทรศัพท์มือถือขึ้นมาไถไปมาแบบไม่สนใจอะไรมากไปกว่าการไถโทรศัพท์

ฝ่ายผู้หญิงที่นั่งข้าง ๆ ผมก็เลยต้องลุกขึ้น แล้วลากกระเป๋า เพื่อเปิดทางให้เด็กได้นั่ง

ส่วนเด็กคนนี้ก็กระโดดขึ้นมานั่ง และปีนเก้าอี้ ทั้งร้องเพลงด้วย โดยที่คุณแม่ก็ยังคงเพลินกับการไถโทรศัพท์ต่อไป

ไม่มีแม้แต่การขอบคุณสักคำเดียวจากคุณแม่ หรือแม้แต่จะสอนให้ลูกรู้จักขอบคุณคนที่เขาเสียสละที่นั่งให้กับตัวเอง

ทั้ง ๆ ที่คนที่เสียสละก็มีข้าวของพะรุงพะรัง

แถมเมื่อลูกของตัวเองปีนเก้าอี้และร้องเพลงเสียงดังรบกวนคนที่นั่งข้าง ๆ

คุณแม่ก็ไม่ได้คิดจะบอกกับลูกหรือสอนให้ลูกรู้ว่า “มารยาทในที่สาธารณะ” ควรเป็นยังไง

แต่กลับกัน กลับไปให้ความสนใจและความสำคัญกับการไถโทรศัพท์มากกว่า

ตรงนี้แหละครับที่ผมเอามาเป็นข้อคิดว่า หลายครั้งที่องค์กรส่งพนักงานเข้าอบรม

เพื่อแก้ปัญหาเกี่ยวกับพฤติกรรมของคนก็จะเกิดประเด็นว่า…ไม่ได้ช่วยปรับพฤติกรรมของพนักงานให้ดีขึ้นสักเท่าไหร่

หรือแม้แต่หลายครั้งที่ผมเป็นกรรมการวินัยสอบสวนการทำความผิดของพนักงาน

แล้วพบว่า แม้บริษัทออกหนังสือตักเตือนแล้วก็ยังฝ่าฝืนทำความผิดซ้ำเดิมอีก

เช่น อยากได้ต้องได้ (กรณีลักขโมย) หรืออยากทำอะไรตามใจตัวเองก็จะทำอย่างนั้น

โดยไม่สนใจว่า สิ่งที่ทำจะถูกหรือผิดหรือจะมีผลอะไรต่อไป (เช่น การมาสาย, การขาดงาน)

เหมือนคำพังเพยที่ว่า “ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก” ครับ

ผมไม่รู้ว่า อนาคตของเด็กคนนี้ เมื่อเติบโตขึ้นแล้วจะมีพฤติกรรมต่อไป เป็นยังไง

รู้แต่ว่า เรื่องที่เล่าให้ฟังนี้ คงจะทำให้คนที่เป็นพ่อเป็นแม่ คนที่อยากจะเห็นอนาคตของลูกมีพฤติกรรมที่ดี จะได้นำไปเป็นข้อคิดในการเลี้ยงดู อบรมสั่งสอนลูกต่อไป

และผมยังเชื่อตามหัวข้อข้างต้นนี้ว่า…

การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์จำเป็นต้องเริ่มที่ครอบครัวเสียก่อนครับ