พื้นที่ชาร์จแบต “พาใจกลับบ้าน” Art Destination แสง สี เสียง และสัมผัส

การกลับมาอีกครั้งของ “พาใจกลับบ้าน” Homecoming นิทรรศการและพื้นที่ชาร์จแบตใจเชิงประสบการณ์ (Therapeutic Space) ที่ผสมผสานศิลปะกับการดูแลสุขภาพจิต โดย “อายดรอปเปอร์ ฟิลล์-Eyedropper Fill” นักออกแบบพื้นที่ประสบการณ์ ที่ทำให้คนเห็นใจตัวเอง พร้อมเห็นใจกันและกัน

สร้างสรรค์งานศิลปะ ผ่าน Digital Art

งานล่าสุดเป็นการมอบพื้นที่ปลอดภัย โดยชวนทุกคนมาร่วมสัมผัสประสบการณ์ และใช้เวลากับตัวเองอย่างมีคุณค่า ทั้งพูดคุย รับฟัง เข้าใจและดูแลใจตัวเอง ผ่านงานศิลปะที่ออกแบบร่วมกันกับนักจิตวิทยา และผสานองค์ความรู้ด้านจิตวิทยามาใช้ในการออกแบบ พร้อมสร้างสรรค์พื้นที่เชิงบำบัด (Therapeutic Space) ประกอบกับความรู้ด้าน Digital Art ผ่านแสง สี เสียง และสัมผัส เน้นการทำงานกับฐานกาย ซึ่งเป็นฐานสำคัญในการทำงานกับอารมณ์ความรู้สึกต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นภายในจิตใจ

พร้อมร้อยเรียงเรื่องราวของเนื้อหา ภายใต้แนวคิดและตัวแปรทางจิตวิทยา “ความเมตตากรุณาต่อตัวเอง” หรือ Self-compassion เพื่อส่งเสริมสุขภาวะ เอื้อให้เกิดการตระหนักรู้ด้านสุขภาพใจ บนพื้นที่ของ MMAD-MunMun Art Destination (แมด-มันมัน อาร์ต เดสทิเนชั่น)

พื้นที่งานศิลปะสร้างสรรค์ฝั่งกรุงเทพฯตะวันออก บริเวณชั้น 2, มันมัน ศรีนครินทร์-ห้างสรรพศิลป์คราฟท์ (ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์) ราคาบัตร 200 บาท เปิดให้เข้าชมวันแรกเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2567 และเปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา 11.00-20.00 น. (ไม่มีแบ่งรอบ-ไม่จำกัดเวลาในการเข้า เปิดให้เข้าชมรอบสุดท้ายไม่เกิน 19.30 น.)

ไฮไลต์ดูใจตัวเอง 5 ห้องหลัก

เราสามารถพากายใจเข้าไป 5 ห้องหลัก ไฮไลต์ของนิทรรศการนี้ได้ ดังนี้

ห้อง “สำรวจ” ห้องที่ให้ทุกคนได้มานั่งทบทวนความรู้สึกของตัวเอง

“รู้สึกอย่างไรอยู่” เป็นห้องที่ให้ทุกคนได้มานั่งทบทวนความรู้สึกของตัวเอง ลองระบุอารมณ์เหล่านั้นให้ชัดเจน และค่อย ๆ ฝนดำลงในช่องอารมณ์ต่าง ๆ จากนั้นค่อย ๆ จดจ่อไปที่เส้นแสงที่กำลังพาดผ่านร่างกาย ตามหาว่า มวลอารมณ์เหล่านั้นกำลังเกิดขึ้นอยู่บนส่วนไหนของร่างกาย หลังเสร็จกิจกรรม “สำรวจอารมณ์” ผู้เข้าร่วมจะส่งกระดาษวงล้อแห่งอารมณ์กับสตาฟในห้อง เพื่อรวบรวมเป็นข้อมูลเชิงสถิติในงาน

ห้อง “โอบรับ” ห้องที่เปิดโอกาสให้ทุกคนก้าวอย่างช้า ๆ เอื้อมมือเข้าไปหาความรู้สึกในใจ

“เว้าแหว่ง ก็สวยงาม เชื่อในความไม่สมบูรณ์แบบอย่างที่เป็น คอยประคองหัวใจตัวเองไว้ หยุดนิ่ง ให้ความมั่นคงปลอบประโลม” ห้องที่เปิดโอกาสให้ทุกคนก้าวอย่างช้า ๆ เอื้อมมือเข้าไปหาความรู้สึกในใจ สัมผัสถึงทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นตรงหน้า ความเจ็บปวด ความไม่สมบูรณ์ ทุกความรู้สึกล้วนเป็นธรรมชาติ ค่อย ๆ สวมกอดตัวเองผ่านการโอบกอด รูปทรงที่ตรงใจ พอดีกับความรู้สึก หลังเสร็จกิจกรรมผู้เข้าชมสามารถเขียนสะท้อนความรู้สึกได้ที่กำแพง

ห้อง “เฝ้าดู” ห้องที่ให้ผู้เข้าร่วมชมงาน เอนกายลง “นอน” ช้า ๆ ซึมซับกับบรรยากาศ แล้วหลับตาลง ทบทวน เฝ้าดู รับรู้ ความคิดที่ไหลผ่านตัวเรา

“นั่งมองกระแสน้ำ ฟังเสียงกระแสใจ หันหน้าเข้าหาโลกภายใน เฝ้ามองทุกความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้น ห้องที่ให้ผู้เข้าร่วม ชมงาน เอนกายลง ‘นอน’ ช้า ๆ ซึมซับกับบรรยากาศ แล้วหลับตาลง ทบทวน เฝ้าดู รับรู้ ความคิดที่ไหลผ่านตัวเรา ในแบบที่ไม่ต้องแก้ไข ไม่ต้องจับจด เพียงมองหาต้นทางของความคิดเหล่านั้น หลังเสร็จกิจกรรมสามารถร่วมเขียนสะท้อนความรู้สึกได้ที่กำแพงด้านข้าง”

ห้อง “ข้ามผ่าน” ห้องที่มีเสียงสะท้อนแผ่วเบาดังอยู่รอบตัว ให้คุณลองเอนตัวลงบนหมอน

พื้นที่ที่เปิดกว้างให้ผู้ร่วมงานรับฟังเรื่องราวของคนอื่น พร้อมตั้งใจฟังเสียงใจตัวเองไปพร้อมกัน “เศษเสี้ยวของบทสนทนา หลายถ้อยคำ หลากเรื่องราวที่เป็นกระจกสะท้อนถึงตัวเรา กระจกที่อยากให้คุณสำรวจตัวเองว่าการที่เรามีเมตตาต่อตัวเองช่วยให้คุณผ่านช่วงเวลาโหดร้ายเหล่านั้นได้อย่างไร”

เสียงสะท้อนแผ่วเบาดังอยู่รอบตัว ให้คุณลองเอนตัวลงบนหมอน พื้นที่ที่เปิดกว้างให้ผู้ร่วมงานรับฟังเรื่องราวของคนอื่น ในขณะที่ตั้งใจฟังเสียงในใจของตัวเองไปพร้อมกัน คุณปลอบโยนคนอื่นแบบไหน คุณเคยปลอบตัวเองแบบนั้นบ้างไหม เสร็จแล้วคุณสามารถเขียนสะท้อนความรู้สึกได้ที่กำแพง

ห้อง “ตกผลึก” ห้องที่ให้ผู้เข้าชมเขียน 1 คำลงบนหิน ที่เปิดเผยให้เห็นถึงเสียงภายในอันหนักแน่นและเป็นจริง

“เปลือกอันหนาแน่นที่ห่อหุ้ม ถูกกะเทาะให้เหลือเพียงแก่นภายใน อะไรคือคุณค่าและตัวตนอันแท้จริงที่อยู่ภายใต้เปลือกนั้น”

ห้องที่ให้ผู้เข้าชมเขียน 1 คำลงบนหิน ที่เปิดเผยให้เห็นถึงเสียงภายในอันหนักแน่นและเป็นจริง ไม่ว่าเสียงจากกระแสภายนอกกำลังบอกว่าอะไร และก่อนที่จะจากบ้านหลังนี้ เราอยากชวนให้ทุกคนค่อย ๆ ตอบคำถามในห้อง เพื่อให้ตัวเองกลับมาเป็นบ้านของใจได้อีกครั้ง

คอลแลบส์กับศิลปินอินดี้ไทย “Youth Brush”

ความพิเศษของ “พาใจกลับบ้าน” ในครั้งนี้ นอกจากกิจกรรมที่ทำร่วมกับประสาทสัมผัสทั้ง 5 ที่ทำให้ทุกคนรู้สึกผ่อนคลาย และสำรวจความรู้สึกไปพร้อม ๆ กันแล้ว คุณจะรู้สึกเบา และมีสมาธิมากขึ้น

นอกจากนี้ นิทรรศการรอบนี้ยังได้คอลแลบส์งานกับศิลปินอินดี้ไทย “Youth Brush” พร้อมมอบ 3 เพลงฮีลใจ คือ ขอโทษในตัวเอง, ให้อภัยและรักตัวเองสักที และขอบคุณที่ทนรอฟ้าสว่าง ซึ่งสร้างสรรค์ขึ้นภายใต้แนวคิด “ความเมตตาต่อตัวเอง” จนออกมาเป็นเพลงที่ชวนให้ทุกคนมา “ขอบคุณ” “ขอโทษ” และ “ให้อภัย” ซึ่งทุกคนรับฟังได้จากนิทรรศการครั้งนี้ หรือรับฟังผ่านสตรีมมิ่งมิวสิก อาทิ Spotify ฯลฯ

เพราะสุดท้ายแล้ว “เราไม่ต้องเก่งตลอดก็ได้ ให้เวลากับตัวเองบ้างก็ได้ อ่อนแอบ้าง มีความสุขบ้าง” ความสุขก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม