โรงงานเหล็กโอดโดน 4 เด้ง ต้นทุนพุ่งขอขึ้นราคา 2 ขยัก

โรงงานเหล็กอั้นไม่ไหว โอดโดนหนัก 4 เด้ง ประกาศขึ้นราคาเหล็กทุกประเภทลอตแรก 10-15% ในเดือน เม.ย.นี้ และประเมินต้นทุนอีกรอบเดือน พ.ค. ถ้าค่าพลังงานยังขึ้นไม่หยุด อาจปรับราคารอบ 2 แต่ยังเสียงแข็งไม่ปลดคน ชี้ก่อสร้างภาครัฐยังเดินอยู่

นายนาวา จันทนสุรคน รองประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) ประธานกิตติมศักดิ์กลุ่มอุตสาหกรรมเหล็ก เปิดเผยว่า อุตสาหกรรมเหล็กได้พยายามที่จะบริหารจัดการเรื่องของต้นทุนจากทุกอย่างเพื่อไม่ให้กระทบต่อผู้บริโภค แต่ขณะนี้ยอมรับว่าเหตุการณ์สงครามตะวันออกกลางที่ยังคงยืดเยื้อและยังดูทีท่าว่าจะไม่จบลงในเร็ววัน ทางผู้ประกอบการเหล็กจำเป็นที่ต้องปรับราคาสินค้าสำหรับเหล็กทุกประเภทในระยะแรก อัตราที่ 10-15% และจะมีการปรับในระยะถัดไปอีกครั้งหนึ่ง แต่จะในอัตราที่เท่าไรนั้น ยังคงต้องรอประเมินต้นทุนที่ว่าจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าไร

สำหรับอุตสาหกรรมเหล็ก ด้วยประเทศไทยไม่ใช่อุตสาหกรรมต้นน้ำ ไม่ได้มีแร่เหล็กในประเทศ ดังนั้นการผลิตเหล็กจึงต้องนำเข้าเศษเหล็กมาจากต่างประเทศเพื่อนำมาหลอมและขึ้นรูป ในปลายทางคือ การได้ทั้งเหล็กเส้น เหล็กลวด เหล็กแผ่น เหล็กโครงสร้าง และเหล็กประเภทอื่น ๆ ที่ใช้ทั้งในอุตสาหกรรมก่อสร้างและอุตสาหกรรมยานยนต์สำหรับเหล็กที่เป็นเกรดพิเศษ เมื่อต้องนำเข้าเหล็ก ต้นทุนที่เพิ่มขึ้นลำดับแรก คือ ค่าขนส่ง จากราคาพลังงานที่เพิ่มสูงขึ้น

“เราโดน 4 เด้ง เด้งแรก คือ ราคาค่าขนส่งขึ้น เด้งที่ 2 ราคาพลังงาน ผลพวงที่ทำให้ค่าขนส่งขึ้น แต่เราก็ต้องใช้น้ำมันเพื่อใช้ในกระบวนการผลิตเหล็กอยู่ดี แม้ว่าโรงงานเหล็กส่วนใหญ่จะใช้น้ำมันเตา มันไม่แพงเหมือนใช้พวกน้ำมันดีเซล แต่มันก็มีแนวโน้มจะขยับขึ้น เด้งที่ 3 เราโดนค่าระวางเรือ ตัวนี้โหดมาก ขึ้นสูงมาก

และเด้งที่ 4 ตัวสุดท้าย คือ ค่าไฟฟ้าที่กำลังจะปรับขึ้น เราจึงต้องปรับราคาเป็น 2 ระลอก ระลอกแรกคือ 10-15% ภายในดือนเมษายน 2569 นี้แน่นอน ส่วนในเดือนพฤษภาคมก็ต้องกลับมาดูกันอีกทีว่า ต้นทุนขึ้นไปอีกเท่าไร หรือจะอั้นการปรับขึ้นไว้ก้อนในระลอก 2 อันนี้ก็ต้องอยู่ที่สถานการณ์ในอนาคต เพราะดูแล้วว่าสงครามไม่หยุดง่าย ๆ ทรัมป์ประกาศศึกทุกวัน ทุกอย่างแพงขึ้น เราก็เหนื่อยกันมาก”

ส่วนประเด็นการลดจำนวนคนในโรงงานอาจยังไม่เกิดขึ้นในตอนนี้ เนื่องจากยังคงมีโครงการก่อสร้างจากภาครัฐที่ทยอยเดินหน้าอย่างต่อเนื่อง จึงส่งผลให้ปริมาณการใช้เหล็กในประเทศยังสามารถไปต่อได้ อย่างไรก็ตาม แม้จะยังมีการบริโภคเหล็ก แต่อุตสาหกรรมเหล็กยังคงต้องการให้ภาครัฐออกมาตรการช่วยสนับสนุนและควบคุมดูแล เช่น การถูกทุ่มตลาด การสนับสนุนเรื่องการใช้เหล็ก Local Content ด้วยโครงการ Made in Thailand (MiT) ของ ส.อ.ท. ในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นเพื่อให้เหล็กไทยมีแต้มต่อ