‘วรวงศ์’ ชี้ภาษีสหรัฐ 19% ยกเลิกไปแล้ว – จี้ ‘ศุภจี’ แจงรายละเอียด
อดีตผู้ช่วย รมว.พาณิชย์ ชี้ เจรจา ART แตกต่างกับสมัยเพื่อไทย แจงภาษีสหรัฐ 19% ยกเลิกไปแล้ว ควรมุ่งลดภาษีให้เท่าคู่แข่ง จี้ ศุภจี แจงรายละเอียดการเจรจา
นายวรวงศ์ รามางกูร อดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงพาณิชย์ ชี้แจงและเปรียบเทียบรายละเอียดผลการเจรจา กับการเจรจาความตกลงการค้าต่างตอบแทน (Agreement on Reciprocal Trade: ART) พร้อมยืนยันมีรายการสินค้าที่แตกต่างกันกับสมัยรัฐบาลพรรคเพื่อไทย ห่วงสร้างผลกระทบเกษตรกรไทยเป็นวงกว้าง
นายวรวงศ์กล่าว ก่อนอื่นขออธิบายฐานกฎหมายในการจัดเก็บภาษีนำเข้าของสหรัฐมีความแตกต่างกันใน 2 รัฐบาล อัตราภาษีสินค้าไทยในตลาดสหรัฐ เปลี่ยนฐานทางกฎหมายมาแล้วหลายรอบในเวลาไม่ถึงปี เดิมไทยถูกเก็บภาษีต่างตอบแทนภายใต้กฎหมาย IEEPA ในอัตรา 36% ก่อนที่ทีมเจรจาของรัฐบาล น.ส.แพทองธาร ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ซึ่งมีนายพิชัย ชุณหวชิร อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรมว.คลัง และนายพิชัย นริพทะพันธุ์ อดีต รมว.พาณิชย์ เจรจาลดเหลือ 19% ได้สำเร็จ ประกาศเมื่อวันที่ 1 ส.ค. 68 ซึ่งเป็นอัตราเดียวกับมาเลเซีย อินโดนีเซีย และกัมพูชา และดีกว่าเวียดนามและจีนในเวลานั้น
ต่อมาวันที่ 20 ก.พ. ศาลสูงสุดสหรัฐ วินิจฉัยด้วยมติ 6 ต่อ 3 ว่ากฎหมาย IEEPA ไม่ได้ให้อำนาจประธานาธิบดีเรียกเก็บภาษีศุลกากร ภาษีต่างตอบแทนทั้งชุดจึงสิ้นผล สหรัฐจึงหันมาใช้มาตรา 122 เก็บภาษีชั่วคราว 10% จากทุกประเทศ จนสิ้นสุดเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 69
และในวันเดียวกันสำนักงานผู้แทนการค้าสหรัฐ ได้ประกาศใช้ภาษีตามมาตรา 301 กับคู่ค้า 60 ราย โดยไทยถูกเก็บ 12.5% ขณะที่กัมพูชา อินโดนีเซีย และมาเลเซีย ได้อัตรา 10%
“อัตราภาษี 19% ถูกยกเลิกไปแล้ว ปัจจุบันไทยถูกเรียกเก็บในอัตรา 12.5% ดังนั้นจึงไม่ควรหยิบยกตัวเลข 19% ขึ้นมาพูดอีก เพราะจะสร้างความสับสนแก่ประชาชน”
นายวรวงศ์อธิบายหลักการเจรจาในสมัยรัฐบาลเพื่อไทยว่า ลำดับแรก เจรจาหลักการ รับทราบความต้องการเบื้องต้นของสหรัฐ และรับทราบอัตราภาษีที่ไทยจะได้รับก่อน แล้วจึงลงรายละเอียดรายการสินค้า โดยมีเป้าหมายสำคัญที่สุดคือ ไทยต้องไม่เสียเปรียบประเทศคู่แข่งในภูมิภาค
ลำดับต่อมา คือนำสินค้าที่ไทยต้องซื้อหรือนำเข้าอยู่แล้วมาใช้เจรจา ตัวอย่างเช่น น้ำมันดิบและก๊าซธรรมชาติ ซึ่งไทยนำเข้าจากตะวันออกกลาง ก็อาจเปลี่ยนมานำเข้าจากสหรัฐบางส่วนได้ หรือเครื่องบิน ซึ่งการบินไทยมีแผนจัดซื้อ 80 ลำอยู่แล้ว ก็หยิบยกขึ้นเจรจาได้ทันที
ส่วนสินค้าเกษตร รายการใดที่ไทยให้สิทธิประโยชน์แก่ประเทศอื่นอยู่แล้วและไม่กระทบตลาดภายในประเทศ อาจเปิดเสรีหรือเปิดแบบมีเงื่อนไข เช่น เนื้อวัว ซึ่งออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ได้รับสิทธิพิเศษทางภาษีอยู่แล้ว เมื่อพิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นสินค้าที่ไม่กระทบต่อตลาดภายในประเทศ จึงหยิบยกมาเจรจาได้ ข้าวโพดก็เช่นกัน ไทยผลิตได้เพียงครึ่งเดียวของความต้องการ ส่วนที่เหลือต้องนำเข้าจากประเทศเพื่อนบ้านซึ่งเก็บเกี่ยวโดยการเผา จึงให้โควตา 1 ล้านตัน เป็นต้น
ลำดับสุดท้าย สินค้าที่อ่อนไหวต่อภาคการผลิตในประเทศ เช่น เนื้อหมู ไทยจะไม่เปิดตลาดเสรีโดยเด็ดขาด หากจำเป็นต้องเปิดจะกำหนดโควตาน้อยมาก ไม่เกิน 1% ของตลาด ทั้งนี้มาตรการที่ไม่ใช่ภาษี (NTMs) ยังคงอยู่ ไม่ได้ยกเลิก
นายวรวงศ์กล่าวต่อว่า ข้อเท็จจริงวันนี้คือไทยถูกเก็บภาษีตามมาตรา 301 สูงกว่าเพื่อนบ้านในอาเซียน 2.5% เพราะสหรัฐแบ่งอัตราเป็น 2 กลุ่ม คือ 10% สำหรับประเทศที่มีกฎหมายห้ามนำเข้าสินค้าจากแรงงานบังคับ หรือสรุปความตกลง ART กับสหรัฐได้แล้ว และ 12.5% สำหรับประเทศที่ยังไม่ได้ทำทั้งสองอย่าง ไทยจึงตกไปอยู่กลุ่มหลัง ทั้งที่รัฐบาลก่อนวางหลักการเจรจาไว้ให้แล้ว
นอกจากนี้ยังต้องจับตาอีกเรื่อง คือสหรัฐกำลังไต่สวนตามมาตรา 301 อีกกรณีหนึ่ง ว่าด้วยกำลังการผลิตส่วนเกินเชิงโครงสร้าง ซึ่งยังไม่ประกาศผล หากไทยเจรจาไม่ดี อาจถูกเก็บภาษีเพิ่มซ้อนขึ้นไปอีก
“ผมไม่ได้ค้านการเจรจา ART ไทยต้องรีบเจรจาภายใต้หลักการรักษาผลประโยชน์เกษตรกรและผู้ประกอบการไทย ที่ผมห่วงคือรายการสินค้าในการเจรจาเปิดเสรีรอบนี้แตกต่างจากกรอบที่เราเคยวางไว้ โดยเฉพาะ เนื้อหมู ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ กากถั่วเหลือง และ เอทานอล ซึ่งในสมัยรัฐบาลเพื่อไทยถูกจัดเป็นสินค้าอ่อนไหว จะไม่เปิดเสรีเด็ดขาด ยังคงใช้ระบบโควต้าการนำเข้ามาตรการที่ไม่ใช่ภาษีด้านความปลอดภัยอาหารและสุขอนามัย ถ้ารัฐบาลนี้ขยับเส้นนี้ คนที่รับผลกระทบโดยตรงคือเกษตรกรไทยหลายแสนครัวเรือน การเปิดตลาดสินค้าเกษตรเป็นเรื่องที่ถอยกลับได้ยาก เมื่อเปิดไปแล้ว การดึงกลับแทบเป็นไปไม่ได้” นายวรวงศ์กล่าว
ทั้งนี้ นายวรวงศ์เรียกร้องให้นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในฐานะหัวหน้าคณะเจรจา เปิดเผยรายละเอียดรายการสินค้าที่ไทยเสนอเปิดตลาดเสรีให้แก่สหรัฐอเมริกา และอัตราภาษีที่ไทยจะได้รับว่าสูงกว่าประเทศคู่แข่ง อย่างประเทศเวียดนามหรือไม่ ให้สาธารณชนและเกษตรกรรับทราบก่อนสรุปผลการเจรจา เนื่องจาก ART มีสถานะเป็นความตกลงระหว่างประเทศ กระบวนการอนุมัติภายในประเทศจึงใกล้เคียงกับการทำ FTA ซึ่งต้องรับฟังความเห็นและผ่านรัฐสภา
“ประชาชนมีสิทธิรู้ว่าเราเอาอะไรไปแลก และได้อะไรกลับมา ถ้ารัฐบาลมั่นใจว่าเจรจาได้ดี ก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องปิดข้อมูล ผมพร้อมแลกเปลี่ยนข้อมูลจากการเจรจารอบที่แล้ว หากเป็นประโยชน์ต่อประเทศ” นายวรวงศ์กล่าวทิ้งท้าย