เปิดแผน (ไม่) ลับ… ลายแทงแห่งความรวย
คอลัมน์ : คุยฟุ้งเรื่องการเงิน ผู้เขียน : พิเชฐ เจียรมณีทวีสิน (ทอมมี่)
สินทรัพย์ที่ดีคือสินทรัพย์ที่สามารถเสริมสร้างรายได้อย่างยั่งยืน และให้งอกงามขึ้นต่อไปได้อีกเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งก็มีสองทางเลือกง่าย ๆ ที่จะสร้างสินทรัพย์แบบนี้ได้ นั่นก็คือไป “ทำงาน” เป็นลูกจ้างพนักงานบริษัท หรือไม่ก็ไป “ทำธุรกิจ” เสียเอง ซึ่งแต่ละอย่างก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียของตัวมันเอง
ทางที่ดีสำหรับการ “ทำงาน” คือการ “ทำธุรกิจ” ไปด้วย
การทำธุรกิจจะบังคับให้เราพยายามเพิ่มสินทรัพย์ไปเองอย่างไม่รู้ตัวอยู่แล้ว โดยการทำธุรกิจนี้ก็คือการลงทุน ไม่ว่าจะไปเป็นเจ้าของกิจการโดยตรง หรือจะไปลงทุนในตลาดการเงิน ซึ่งเป็นเจ้าของกิจการในทางอ้อม โดยหลักการสำคัญในเรื่องการลงทุนก็คือ “ทัศนคติ” ของการ “ทำธุรกิจ”
แรงเหวี่ยงที่ทำให้ก่อเกิดรายได้
เราจะเคยได้ยินคำพูดกรอกหูอยู่เสมอ ว่าการลงทุนที่ดีนั้นควรจะต้องกระจายความเสี่ยง เช่น การใส่ไข่ไว้ในตะกร้าหลายใบ เพื่อที่ไข่จะได้ไม่ตกแตกหมดทุกใบตอนตะกร้าใบใดใบหนึ่งตก
แต่การกระจายความเสี่ยงแบบนี้ก็มีข้อเสียตรงที่ว่า คนเหล่านี้จะไม่สามารถสร้างสินทรัพย์ที่ใหญ่พอจะทำให้เกิดแรงเหวี่ยงที่จะไปก่อให้เกิดรายได้อย่างเพียงพอ ซึ่งก็ไม่สามารถนำรายได้เหล่านี้กลับไปสร้างให้เกิดเป็นสินทรัพย์ใหม่ได้ เพราะโดนค่าใช้จ่ายดูดไปหมด
ทางเลือกอีกทางหนึ่งที่แก้ปัญหาเหล่านี้คือ การนำเงินไปลงทุนในบริษัทเล็ก ๆ หรือทำธุรกิจเสียเอง ซึ่งก็ควรศึกษาข้อมูลให้ดีก่อนการลงทุน และคิดให้ได้ว่านั่นคือการได้เป็นเจ้าของบริษัทนั้นโดยกลาย ๆ
แม้ว่าการลงทุนวิธีการนี้จะทำให้เรารวยได้อย่างรวดเร็วก็ตาม แต่อย่างที่รู้ว่าความเป็นไปได้ที่จะสำเร็จนั้นก็มีไม่มาก เหมือนกับคำฮิตติดปากที่ว่า “ถ้าหวังผลตอบแทนสูงก็ต้องยอมรับความเสี่ยงสูงเช่นกัน” ฉะนั้น เราควรจะเข้าใจการบริหารความเสี่ยงในกรณีที่ผลตอบแทนการลงทุนไม่เป็นไปตามที่คาดหวังไว้
ผู้ชนะคือผู้ที่กล้าที่จะผิดหวัง แต่มีกำลังใจ และคิดหาวิธีที่จะทำให้ความผิดหวังนั้นกลับกลายเป็นผู้ชนะในการลงทุนครั้งต่อไป
ทำอย่างไรจึงมีเงินไปลงทุน
รายได้หลังจากหักภาษีและค่าใช้จ่ายที่จำเป็นแล้ว ควรเปลี่ยนมาเป็นสินทรัพย์ที่จะงอกเงย เพื่อให้ผลออกมาเป็นรายได้ต่อไปเรื่อย ๆ แต่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ การที่เราจะรักษาสินทรัพย์เหล่านี้ให้นำไปก่อให้เกิดรายได้ในอนาคตอย่างยั่งยืนได้อย่างไร ไม่ว่าจะเป็นการออม หรือการพึ่งพารายได้จากการ “ทำงาน” ให้น้อยลง (เป็นอิสระทางการเงิน และเป็นอิสระจากงานประจำให้มากขึ้น) เป็นต้น
“การจัดการค่าใช้จ่ายนั้นถือเป็นการออมอย่างมีประสิทธิภาพที่สุด”
ลดภาระหนี้สินที่มีก่อน หนี้สินส่วนใหญ่จะเป็นตัวที่ก่อให้เกิดภาระดอกเบี้ยมากชนิดที่เข็มขัดสั้น (จนคาดไม่ถึง) ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดก็คือ
1.หนี้สินจากบัตรเครดิต ซึ่งแนะนำให้จัดการเป็นลำดับแรก จะพบว่าทุกวันนี้คนไทยส่วนใหญ่เป็นหนี้จากบัตรเครดิตมาก ยกเว้นถ้าคิดว่าเป็นการกู้มาเพื่อการลงทุน
2.การดาวน์รถคันใหม่ราคาแพง ไม่ว่าจะเอาไว้เพื่ออวดสาว หรือเพื่อความโก้เก๋ พฤติกรรมเหล่านี้เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับหนทางสู่ความรวย
งดอะไรก็ตามที่ซื้อด้วยอารมณ์ ไม่ได้ซื้อด้วยเหตุผล เพราะคงใช้ประโยชน์ได้ไม่คุ้ม เวลาขายต่อก็ราคาตกแน่ เห็นว่าขาดทุนตั้งแต่ตอนซื้ออย่างเห็น ๆ ยกตัวอย่างเช่น การลดค่าใช้จ่ายจากการทำให้ตัวเองทันสมัยอยู่ตลอดเวลา ซึ่งถ้าอยากตามทันแบบกระชั้นชิดก็ต้องถมเงินจ่ายให้มากหน่อย
การจัดการและการลดหย่อนภาษี เช่น การซื้อกองทุนรวม LTF, กองทุนรวม RMF, ประกันชีวิต, กองทุนสำรองเลี้ยงชีพตามบริษัท, การบริจาค, การมีบุตรบุญธรรม, ดอกเบี้ยจากการกู้เพื่อซื้อบ้าน หรือแม้กระทั่งการจดทะเบียนบริษัทในบางรูปแบบที่สามารถจัดการภาษีได้อย่างมีประสิทธิภาพ
บทสรุป
สินทรัพย์ที่ดีสามารถสร้างได้โดยการ “ทำงาน” เป็นลูกจ้างพนักงานบริษัท หรือไม่ก็ไป “ทำธุรกิจ” เสียเอง โดยลักษณะของการทำงานนั้นจะต้องระวังเรื่องทัศนคติให้มาก เพราะจะมัวไปยึดติดอยู่กับรายได้ประจำจนลืมหลักการสำคัญในการสร้างสินทรัพย์ข้างต้นไป
การ “ทำธุรกิจ” นั้นจะบังคับให้เราพยายามเพิ่มสินทรัพย์ไปเองอย่างไม่รู้ตัวอยู่แล้ว โดยการทำธุรกิจนี้ก็คือการลงทุนไปเป็นเจ้าของกิจการโดยตรง หรือจะไปลงทุนในตลาดการเงินก็ถือว่าเป็นเจ้าของกิจการในทางอ้อม โดยหลักการสำคัญคือ ทัศนคติของการทำธุรกิจและการสร้างสินทรัพย์ที่ใหญ่พอจะทำให้เกิดแรงเหวี่ยงที่จะไปก่อให้เกิดรายได้อย่างเพียงพอ จนเอาชนะค่าใช้จ่ายและสามารถนำกลับไปสร้างให้เกิดเป็นสินทรัพย์ที่ดีและงอกเงยขึ้นมาได้
ส่วนประเด็นสำคัญในการทำธุรกิจก็หนีไม่พ้นเรื่องการลงทุน การลงทุนที่ดีจะต้องรู้ว่าสินทรัพย์ที่กำลังจะลงเงินไปต้องสามารถทำกำไรได้ โดยต้องมั่นใจตั้งแต่ตอนที่ลงทุน โดยไม่ใช่หวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าลงทุนไปแล้วก็คงจะมีกำไรได้ในอนาคตขึ้นเอง