เรื่องไม่เคยเล่าในวังต้องห้าม

คอลัมน์ Matichon Book Club

โดย สาโรจน์ มณีรัตน์

ต้องบอกว่าแทบทุกประเทศในโลกนี้ ผู้เขียนประวัติศาสตร์มักจะเป็นผู้บอกเล่าเรื่องราวของตัวละครหลักมากกว่าตัวละครปลายแถว อันหมายความว่าการบันทึกประวัติศาสตร์แต่ละช่วง มักคำนึงถึงบรรพกษัตริย์ในประเทศของตนมากกว่า

เว้นเสียแต่บรรพกษัตริย์เหล่านั้นไปเชื่อมโยงกับพระมเหสี หรือขุนนางคนอื่น ๆ จนเกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ จนทำให้ประวัติศาสตร์จำเป็นต้องจารึกไว้ เราถึงจะทราบในเวลาต่อมา

แต่สำหรับตัวละครในประวัติศาสตร์อย่างขันที, องครักษ์เฝ้าประตู, พลส่งสาร และบุคคลอื่น ๆ แทบจะไม่มีใครกล่าวถึง นึกถึงเลย ยกเว้นเสียว่าตัวละครปลายแถวเหล่านี้เข้าไปมีส่วนในการช่วงชิงราชบัลลังก์

การปรับเปลี่ยนรัชทายาทหรือเข้าไปเกี่ยวโยงกับฝ่ายใน จนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ชื่อของพวกเขาจึงจะถูกบันทึกไว้ แต่ส่วนใหญ่มักไปในทางที่ไม่ดี ตรงนี้จึงทำให้ “หวังอีเฉียว” ผู้เขียนหนังสือ “เรื่องไม่เคยเล่าในวังต้องห้าม” ซึ่งมี “ชาญ ธนประกอบ” เป็นผู้แปล ต่างมองเห็นในประเด็นนี้เช่นกัน

โดยเฉพาะช่วงราชวงศ์หมิง และชิง “หวังอีเฉียว” บันทึกว่าคนตัวเล็กตัวน้อยที่เคยใช้ชีวิตอยู่ภายในวังต้องห้ามมีชีวิตอยู่จริง ทั้งยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับศูนย์กลางอำนาจของแผ่นดินมังกร อาทิ หญิงบรรณาการจากเกาหลี, ขันทีหนุ่มหน้าตาดีจากเวียดนาม, องครักษ์เฝ้าประตูวัง และอื่น ๆ

เพียงแต่ช่วงผ่านมาไม่มีใครบันทึกไว้ แต่สำหรับเขากลับบันทึกไว้ แม้จะใช้เวลาค่อนข้างนาน แต่กระนั้น ก็ออกมาเป็นหนังสือในที่สุด จนทำให้ตัวละครปลายแถวลุกขึ้นมามีชีวิตอีกครั้งหนึ่ง

ลองไปหาอ่านดูนะครับ

เผื่อบางทีคุณจะเข้าประวัติศาสตร์จีนมากขึ้น