ตรีรัตน์ ซัด ร่างพ.ร.บ.โซลาร์เซลล์ รวบอำนาจ รมว.พลังงาน ไม่ได้ทำเพื่อประชาชนจริง

“ร่าง พ.ร.บ.ส่งเสริมโซลาร์เซลส์ เพื่ออำนวยความสะดวกประชาชน หรือเพื่อผลประโยชน์ รมว.พลังงานและพวกพ้องกันแน่ ?

ในขณะที่การเมืองกำลังชุลมุน และเศรษฐกิจไทยกำลังซบเซา กระทรวงพลังงาน และกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน (พพ.) ก็กำลังแอบซุ่มทำร่าง พ.ร.บ.ส่งเสริมการใช้ไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์อยู่ โดยขณะนี้กำลังอยู่ในช่วงรับฟังความเห็นถึงวันที่ 30 พ.ค.นี้

ในฐานะที่ผมประกอบอาชีพธุรกิจรับติดตั้งโซลาร์ วันนี้ปฏิเสธไม่ได้ว่าอุปสรรคเรื่องของใบอนุญาตนั้นเป็นปัญหาใหญ่ และสมควรได้รับการแก้ไขโดยด่วน เพราะมีหลากหลายหน่วยงาน และบางหน่วยงานก็มีความล่าช้า ทำให้เป็นที่มาของเรื่องคอร์รัปชั่น ส่งผลให้เป็นอุปสรรคต่อผู้ทำธุรกิจและประชาชนผู้สนใจติดตั้งโซลาร์

เพราะเมื่อผมได้เข้ามาอ่านร่าง พ.ร.บ.ส่งเสริมโซลาร์โดยละเอียด กลับพบว่ากฎหมายฉบับนี้กำลังตกเป็น “เครื่องมือทำมาหากินของนักการเมือง“ ที่กำกับโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานและพวกพ้อง เพราะร่าง พ.ร.บ.ส่งเสริมโซลาร์เซลส์ฉบับนี้ให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานใหญ่คับฟ้า สามารถกำหนดทุกอย่างแต่เพียงผู้เดียว อาทิ

– ให้ รมว.พลังงาน สามารถออกระเบียบ หลักเกณฑ์ กำหนดสถานที่ติดตั้งโซลาร์ นอกเหนือจากที่อยู่อาศัยหรือสถานประกอบกิจการ

– ให้ รมว.พลังงานมีอำนาจในการกำหนดอุปกรณ์ระบบพลังงานแสงอาทิตย์

– ให้ รมว.พลังงานสามารถกำหนดองค์กรที่จะทำการเชื่อมต่อระบบไฟฟ้า (นอกจากการไฟฟ้าฯ) เช่น จนท.ท้องถิ่น หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่รัฐมนตรีแต่งตั้ง > ซึ่งเป็นการเพิ่มขั้นตอนที่ยุ่งยาก และอาจเสี่ยงต่อคอร์รัปชั่น

– ให้รมว.พลังงานมีอำนาจประกาศรับซื้อไฟฟ้าจากผู้ประกอบการและขายให้องค์กรหรือบุคคลตามที่รัฐมนตรีกำหนด > ซึ่งเป็นการเสี่ยงต่อการคอร์รัปชั่น ฉ้อราษฎร์บังหลวง และเป็นการให้อำนาจฝ่ายการเมืองมากไป โดยไม่มีการตรวจสอบและถ่วงดุล

– ให้ รมว.พลังงานมีอำนาจกำหนดอัตราค่าไฟฟ้าที่จะรับซื้อ

– ให้ รมว.พลังงานมีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ให้เข้าไปตรวจสอบ/รื้อถอนในสถานที่ติดตั้งซึ่งเป็นเคหสถานได้

และนอกเหนือจากที่ พ.ร.บ.ฉบับนี้จะเป็นการเพิ่มอำนาจให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานแล้ว ร่าง พ.ร.บ.ฉบับนี้ยังเป็นการเพิ่มอำนาจให้อธิบดีกรมพัฒนาพลังงานทดแทน (พพ.) ซึ่งเป็นทบวงกรมภายใต้กระทรวงพลังงานอีกด้วย เพราะผู้ที่จะติดตั้งโซลาร์เซลล์ทุกคนจะต้องแจ้งความประสงค์ก่อนติดโซลาร์กับอธิบดีล่วงหน้า 30 วัน และปฏิบัติตามประกาศและหลักเกณฑ์ของอธิบดีและรัฐมนตรีอย่างเคร่งครัด

(ซึ่งบัดนี้ยังไม่มีร่างหลักเกณฑ์และประกาศออกมา) และหากผู้ใดไม่ปฏิบัติตาม พ.ร.บ.ฉบับนี้ ก็สามารถให้ “พนักงานเจ้าหน้าที่ที่รัฐมนตรีแต่งตั้ง” มีอำนาจในการรื้อถอนได้ โดยเจ้าของสถานที่ต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการรื้อถอนตามที่รัฐจะเรียกเก็บด้วย !

ฉะนั้นร่าง พ.ร.บ.ฉบับนี้จึงเป็นเสมือนการตีเช็คเปล่าให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และอธิบดีกรมพัฒนาพลังงานทดแทน ทั้งที่ยังไม่มีร่างระเบียบและหลักเกณฑ์ใดออกมา ทั้งนี้ เพื่อรวบอำนาจและควบคุมพลังงานแสงอาทิตย์ทั้งหมด ตั้งแต่การติดตั้ง-ไปจนถึงการรับซื้อขายไฟไว้ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานแต่เพียงผู้เดียว

ซึ่งการติดตั้งโซลาร์ในยุคนี้ มันควรจะเป็นสิ่งที่ง่ายสำหรับประชาชน เพื่อให้คนทั่วไปสามารถเข้าถึงเทคโนโลยีในการประหยัดค่าไฟได้ง่าย แต่นี่กลับสวนทาง โดยจะเป็นการเพิ่มภาระให้ประชาชน ทำสิ่งที่ปัจจุบันยากอยู่แล้ว เป็นสิ่งที่ยากขึ้นไปอีก และสุ่มเสี่ยงไปด้วยเรื่องคอร์รัปชั่นที่อาจตามมาได้

ผมเองก็ไม่มั่นใจว่าผู้ร่างกฎหมายฉบับนี้ได้รับใบสั่งจากใครมาหรือไม่ และมีเจตนาอะไร เพื่อใครหรือไม่

แต่พฤตการณ์ของร่าง พ.ร.บ.ฉบับนี้นั้นค่อนข้างแน่ชัด ว่าเป็นอุปสรรคต่อประชาชน และผลประโยชน์ของชาติ

ผมในฐานะที่เคยทำงานด้านการเมือง และปัจจุบันสวมหมวกผู้ประกอบธุรกิจโซลาร์ คงไม่สามารถปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปได้แน่ ๆ

จึงขอส่งเสียง #ปฏิเสธร่าง พ.ร.บ.ส่งเสริมโซลาร์แอบแฝงฉบับนี้ และหากท่านใดอยากร่วมเป็นกระบอกเสียงกับผม ก็ขอเชิญชวนเข้าไปร่วมแสดงความเห็นได้ที่เว็บไซต์ จนถึงวันที่ 30 นี้เท่านั้น และท่านใดสนใจอ่านร่างกฎหมายทั้งหมด สามารถโหลดอ่านได้ที่นี่