Market-think: เอ๊ะ

คอลัมน์ : Market-think
ผู้เขียน : สรกล อดุลยานนท์

เมื่อเดือนก่อน ผมไปพักที่โรงแรมแกรนด์ เซ็นเตอร์พ้อยท์ ที่พัทยา

โรงแรมนี้เป็นของ “เฮียตึ๋ง” คุณอนันต์ อัศวโภคิน แห่งแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์

ผมเคยฟังวิธีคิดเรื่องโรงแรมของคุณอนันต์มาหลายครั้งแล้ว

แต่ไม่เคยไปสัมผัสจริง ๆ เลย

โรงแรมแกรนด์ เซ็นเตอร์พ้อยท์พัทยา อยู่ติดกับศูนย์การค้าเทอร์มินอล 21 มีทางเชื่อมระหว่างกัน สามารถเดินจากโรงแรมไปทานอาหารหรือช็อปปิ้งได้

สะดวกสบายมาก

การบริหารโรงแรมใช้ระบบ “เอาต์ซอร์ซ”

“แม่บ้าน” ก็ “เอาต์ซอร์ซ”

“ซักรีด” ก็ “เอาต์ซอร์ซ”

อะไรที่ให้คนอื่นช่วยทำได้ กระจายออกไป

และมีทีมงานของโรงแรมควบคุมคุณภาพ

ใช้กลยุทธ์เดียวกับ “แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์” เลยครับ

ว่ากันว่าช่วงโควิด 2 ปีที่ผ่านมา ธุรกิจไหนที่ “เอาต์ซอร์ซ” จะลอยตัว

เพราะสามารถปรับลดต้นทุนได้ โดยไม่ต้องปลดพนักงานประจำ

บริหารต้นทุนได้ดีกว่าธุรกิจที่มี “ฟิกซ์คอสต์”

คุณอนันต์ไม่ได้อยู่ในธุรกิจโรงแรมมาก่อน ดังนั้น เวลาเขามองระบบการทำงานหรือวิธีคิดในเรื่องต่าง ๆ ก็จะมองในมุมที่แตกต่าง

ไม่ได้คุ้นชินจนรู้สึกว่าทุกอย่างเป็นเรื่องปกติเหมือนคนในแวดวง

ความรู้สึก “เอ๊ะ” จะเกิดขึ้นตลอดเวลา
อย่างเช่น ตู้เย็นในห้องพัก

ตามปกติทุกโรงแรมจะใช้ตู้เย็นเล็ก ๆ แช่

เครื่องดื่มได้ไม่กี่ขวดก็เต็ม

ไม่มีช่องฟรีซที่เย็นพอจะใส่ไอศกรีม

20-30 ปีผ่านไป ตู้เย็นก็ยังขนาดเท่าเดิม

คุณอนันต์อ้างว่า เขาชอบกินไอศกรีม ก็เลยบอกให้ลูกน้องเปลี่ยนตู้เย็นเล็ก ให้เป็นตู้เย็นขนาดใหญ่

ช่องฟรีซจะได้แช่ไอศกรีมได้

แต่จริง ๆ แล้ว ผมเชื่อว่าเขาคงตั้งคำถามว่า ทำไมตู้เย็นต้องเล็ก

อาจเป็นความเคยชินของคนในธุรกิจโรงแรมในอดีต โดยลืมตั้งคำถาม

ทั้งที่ตู้เย็นตอนนี้ราคาไม่แพง เพิ่มขนาดก็เพิ่มเงินนิดเดียว

และเมืองไทยเป็นเมืองร้อน เราซื้ออะไรมาก็แช่ตู้เย็นไว้ก่อน

ลูกค้าสะดวกสบายขึ้น

หรือในห้องพัก ทำไมไม่มีไมโครเวฟ หรืออุปกรณ์ทานอาหาร

แม้แต่อ่างล้างจาน

แต่ทั้งหมดนี้ที่โรงแรมแกรนด์ เซ็นเตอร์พ้อยท์ มี

และที่ประทับใจมาก ก็คือ ที่โรงแรมนี้แต่ละชั้นจะมีเครื่องทำน้ำแข็งให้บริการ

ใครอยากนั่งดื่มในห้องพักก็เอาถังน้ำแข็งที่อยู่ในห้องมาตักได้เลย

ฟรี…

เคยไหมครับ เวลาที่นั่งดื่มกับเพื่อนน้ำแข็งหมด

จะไปซื้อข้างนอกก็ยาก

ที่นี่เดินมาตักฟรีได้เลย

นอกจากนี้ยังมีตู้กดเครื่องดื่ม ของขบเคี้ยว และบะหมี่สำเร็จรูปด้วย

ตอบสนองคนที่หิวยามดึก หรืออยากกินอะไรในห้อง

ไม่ต้องลงไปซื้อให้วุ่นวาย

เรื่องเล็ก ๆ แบบนี้น่ารักมาก

ตอบสนองความต้องการจริง ๆ ของคนที่มาพักโรงแรม

มุมมองแบบนี้ คุณอนันต์ก็นำไปใช้กับการทำธุรกิจศูนย์การค้า

เขาเห็นระบบเก่า ๆ แล้ว “เอ๊ะ” ตลอด

เพราะไม่เคยอยู่ในธุรกิจนี้มาก่อน

ช่วงนี้ผมหวนคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะมีการถกเถียงกันเรื่องค่ากลั่นน้ำมันของโรงกลั่นว่าสูงเกินจริงหรือไม่

เป็นกำไรแบบลาภลอยหรือเปล่า

เรื่องนี้ คุณกรณ์ จาติกวณิช อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เป็นคนตั้งคำถาม

บังเอิญคนที่รับผิดชอบคือ รองนายกรัฐมนตรี ที่ชื่อ “สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์”

ท่านมาจากวงการน้ำมันครับ

เวลาตอบคำถามเรื่องนี้จึงเป็นการอธิบายแบบผู้เชี่ยวชาญที่รู้จริง

แต่ในมุมหนึ่งก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า เพราะคุณสุพัฒนพงษ์คลุกคลีกับวงการน้ำมันมานานหรือเปล่า

อยู่นานจนคุ้นเคยและเคยชิน

รู้สึกว่าทุกอย่างถูกต้องแล้ว มีเหตุผลและชอบธรรม

ไม่รู้สึก “เอ๊ะ” อะไรเลย

พล.อ.ประยุทธ์ น่าจะลองส่งคนที่รู้เรื่องธุรกิจ แต่ไม่ใช่คนวงการน้ำมันเข้าไปส่องดูบ้าง

บางทีเขาอาจจะ “เอ๊ะ” ขึ้นมา

“เอ๊ะ” ครั้งหนึ่ง ต้นทุนประเทศลดไปเยอะเลยนะครับ