‘บินหลา สันกาลาคีรี’ นักเขียนรางวัลซีไรต์ดัง เสียชีวิตในวัย 60 ปี

อาลัย ‘บินหลา สันกาลาคีรี’ นักเขียนรางวัลซีไรต์ดัง เจ้าของผลงานหนังสือ ‘เจ้าหงิญ’ เสียชีวิตในวัย 60 ปี

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เฟซบุ๊ก พินิจ นิลรัตน์ นักเขียน คอลัมนิสต์ บรรณาธิการ โพสต์แจ้งข่าวเศร้า “ใจหายครับ และเสียใจมาก ๆ ต่อการจากไปของ ‘ต้อ’ บินหลา สันกาลาคีรี (วุฒิชาติ ชุ่มสนิท) นักเขียนซีไรต์ ประจำปี 2548 จากรวมเรื่องสั้นชุด เจ้าหงิญ หลับให้สบาย ให้เจ้าหญิงนางฟ้าคอยดูแลนะครับ”

โดย บินหลา สันกาลาคีรี เป็นนามปากกาของ วุฒิชาติ ชุ่มสนิท เป็นนักประพันธ์ไทยได้รับรางวัลซีไรต์

สำหรับประวัติ วุฒิชาติ ชุ่มสนิท เกิดวันที่ 14 พฤษภาคม 2508 เป็นบุตรของครูสอนภาษาไทย ชูชาติ และอาวรณ์ ชุ่มสนิท จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ สงขลา ด้วยความที่อยากเป็นนักหนังสือพิมพ์ ใน พ.ศ. 2527 บินหลาเอ็นทรานซ์เข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้พบกับรุ่นพี่ อาทิ ศุ บุญเลี้ยง, วิวัฒน์ พันธวุฒิยานนท์ และ ผศ.ดร.กฤษฎา เกิดดี ในช่วงเวลาหนึ่งพวกเขาได้เช่าบ้านอยู่ด้วยกัน บินหลามักพูดถึงทั้งสามในฐานะพี่และเพื่อนที่มีบทบาททางความคิดต่อตัวเขา

ปี พ.ศ. 2529 จิก-ประภาส ชลศรานนท์, อั๋น-วัชระ แวววุฒินันท์ และ จุ้ย-ศุ บุญเลี้ยง ซึ่งขณะนั้นเป็นนักร้องวงเฉลียงแล้ว ร่วมกันจัดทำนิตยสารรายเดือนชื่อ ไปยาลใหญ่ (ชื่อเดิมคือ สะดือ แต่ไม่ผ่านการอนุญาตของสันติบาล)

บินหลาซึ่งขณะนั้นเรียนอยู่ ปี 3 เป็นคนหนึ่งที่เข้าร่วมงานในฐานะพนักงานปรู๊ฟและเขียนคอลัมน์ ในเวลาไล่เลี่ยกัน เขาได้เข้าทำงานเป็นผู้สื่อข่าวสายเศรษฐกิจของหนังสือพิมพ์มติชน ประจำกระทรวงพาณิชย์ หลังจากเป็นนักข่าว 2 ปี บินหลาลาออกจากมติชนเพื่อไปเป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการนิตยสาร “ไปยาลใหญ่” เขาเคยพูดถึงไปยาลใหญ่ว่าเป็นที่ที่ทำให้เขารู้จักตัวเอง

ที่นี่นอกจากผู้ก่อตั้งทั้งสามแล้ว ยังเป็นที่รวมของเด็กหนุ่ม ๆ สาว ๆ ที่ทุกวันนี้มีชื่อเสียง อาทิ ‘ปราย พันแสง, เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย, บัวไร, โน้ต-อุดม แต้พานิช, พิง ลำพระเพลิง, โอ๊ตส์, คันถ์ชิต วณิชดิลกกุล ฯลฯ และนามปากกา บินหลา สันกาลาคีรี ก็ได้เกิดขึ้นในช่วงนี้ เขาอธิบายเหตุผลที่ใช้นามปากกานี้ว่า “เพราะอยากให้ทราบว่า ผมบินมาจากที่ไหน”

บินหลาถูกรีไทร์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2532 ในปี พ.ศ. 2533 บินหลาได้กลับไปเป็นนักข่าวอีกครั้งหนึ่ง โดยประจำอยู่หนังสือพิมพ์ข่าวสด เขาทำงานที่นี่เป็นเวลา 4 ปี และลาออกเพื่อเป็นนักเขียนอาชีพเต็มตัวโดยเลือกใช้ชีวิตอยู่จังหวัดเชียงใหม่

งานเขียนชุดแรกของเขา คือรวมเรื่องสั้นฉันดื่มดวงอาทิตย์ แต่งานที่สร้างชื่อเสียงให้กับบินหลาคือบันทึกการเดินทางด้วยจักรยาน ชื่อว่า “หลังอาน” ทำให้บินหลาถูกพูดถึงในฐานะของนักเดินทาง นอกจากนั้น ยังมีงานเขียนแนวนี้ตามมาอีกหลายเล่ม

อาทิ ดื่มทะเลสาบ อาบทะเลทราย ซึ่งเป็นการเดินทางคนเดียวในประเทศอินเดีย, บินทีละหลา, รอยย่ำที่นำเราไป และคนรักกับจักรยาน แต่เขามักปฏิเสธว่าเขาไม่ใช่นักเดินทาง การเดินทางเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการใช้ชีวิตและเป็นส่วนหนึ่งของงานเขียน งานเขียนในรูปแบบอื่น ๆ ของบินหลา รวมเรื่องสั้นชุด คิดถึงทุกปี เคยได้รับรางวัลชมเชยประเภทรวมเรื่องสั้นประจำปี 2542 จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ กรมวิชาการ, เรื่องชุด ปลาฉลามฟันหลอ ก็ถูกนำไปดัดแปลงเป็นละครเวทีหลายครั้งด้วยกัน

และรวมเรื่องสั้นชุด เจ้าหงิญ ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2548 นอกจากนั้น เขายังเคยเขียนเพลง ญาติเยอะ ให้กับ ยุ้ย-จริยา ปรีดากูล จนเป็นที่มาของฉายา ยุ้ย ญาติเยอะ มีงานเขียนบทภาพยนตร์รวมทั้งบทกวีในนามปากกาอื่นด้วย

ที่มาประวัติส่วนตัว : สำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น