โย – อรุณี ขวัญยืน เธอผู้กล้าและบ้าบิ่น กับชีวิตฟิน ๆ ธุรกิจในฝัน

ผู้เขียน : ธีรดา ศิริมงคล

ในช่วงเวลาไม่นานมานี้เรามักจะเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่แต่งหน้าแต่งตา หรือบางทีก็แต่งเกิน ผ่านไทม์ไลน์ พร้อมกับคำพูดติดตลกที่เฉียบคม

เธอคนนี้ชื่อว่า “อรุณี ขวัญยืน” หรือ “พี่โย” ของทุกคน หรืออีพี่โยของเพื่อน ๆ เพราะพี่โยวันนี้กลายเป็นไอคอนในบางสิ่งบางอย่างแล้ว

“ดีไลฟ์ – ประชาชาติธุรกิจ” ได้รับเกียรติจาก “พี่โย” มาร่วมพูดคุยถึงเรื่องราวชีวิตและธุรกิจ มีหลายมุมที่น่าสนใจ ซึ่งเราอาจนิยามได้ยาก “พี่โยคือใคร” จะดาราก็ไม่ใช่ อินฟลูฯ ก็ไม่เชิง แต่เรารู้ว่าพี่โยมีธุรกิจร้าน STUDIYO BAR ซอยชนะสงคราม ย่านพระอาทิตย์ และเป็นหุ้นส่วนร้าน Hippie de Bar ถนนข้าวสาร

ทุ่มกว่า ๆ ถึงเวลานัด พี่โยเดินเข้ามาในร้านด้วยความกระหืดกระหอบ ยกมือไหว้พวกเราทุกคน พร้อมถามด้วยความประหม่าว่า “หนูต้องทำอะไรมั่งพี่”

ไม่หมิ่นเงินน้อย – ซึมซับค้าขายแต่วัยเด็ก

ก่อนเราจะชวนคุย พี่โยเกริ่นเบา ๆ “ไม่ค่อยถนัดตอบตัวเลข” แล้วเล่าให้เราฟังว่า เธอช่วยแม่ขายของตั้งแต่ยังเด็ก หยิบจับโน่นนี้ในร้าน จนเป็น DNA แม่ค้าก็คงเริ่มจากจุดนี้

“ทำธุรกิจจริง ๆ ช่วงอายุ 18-19 ปี หลังไม่ได้เรียนหนังสือ เราหาเงินด้วยการซื้อ McDonald’s กิน เขามีชุด Happy Meal ที่แถมของเล่น เราได้กินแล้วก็เอาของเล่นนั้นไปขาย สะสมเงินมาเรื่อย ๆ มาทำเรื่องเสื้อผ้า ทำทุกอย่าง ยังไม่เป็นอาชีพ แต่ประคับประคองพอไปได้ไม่ติดลบ ชีวิตตอนนี้ดีขึ้นหน่อย คนรู้จักเยอะขึ้น (หัวเราะ)”

ทำงานเก็บเงินผสมเล็กผสมน้อยเรื่อยมา ครั้งหนึ่งเคยนอนป้ายรถเมล์มาแล้วด้วย กว่าจะถึงวันนี้ไม่มีอะไรที่ง่าย

“ทุกวันนี้คนเขามากินดื่มที่ STUDIYO BAR เพราะอยากมาดูมารู้ สิ่งที่เราอยากให้ไปต่อคือ อยากให้ลูกค้ามาซ้ำ เพราะอาหารอร่อย รสชาติถึง บรรยากาศสบาย ๆ เป็นกันเอง”

ที่ผ่านมาบอกเลยว่าไม่ชินกล้อง เห็นว่ามีรายได้เลยทำ แต่ใจอยากทำงานค้าขาย ที่เขาให้ไปไลฟ์แล้วขายสินค้า เราบื้อเลย แต่ถ้าคุยกับเพื่อน เล่นแล้วเขาไม่ซีเรียสก็ไปได้ แต่ถ้าเขาจริงจังมากคงต้องหามืออาชีพ

เธอบอกเราว่า STUDIYO BAR “ต้องสู้ทุกวัน” เพราะไม่ใช่ที่ของตัวเอง พื้นที่ตรงนี้ต่อสัญญาทุก 5 ปี “เมื่อไม่ใช่ที่ตัวเองก็ไม่ได้นอนสบายหรอก พื้นที่นี้โหดด้วยสถานการณ์บ้านเมือง ทั้งช่วงม็อบ โควิด สงคราม ร้านรอดได้เป็นเดือน ๆ ไม่ได้มีเงินสะสมมากมาย”

“คิดว่าเจ้าที่น่าจะปิดกั้นรายได้อยู่ เพราะคนชอบบอกว่า เห็นคนเต็มเลย ไม่กล้าเข้า พอคนว่างมากก็ไม่กล้าเข้าอีก บอกดูไม่มีคนเลยพี่ เป็นอยู่อย่างนี้” เธอเล่าด้วยอารมณ์ขำปนเศร้า

ร้านขาหมู “เล่ายู้เฮง” – บริษัท I love you Dad

ถามว่า ฝันจะทำธุรกิจอะไรอีก เธอตอบทันที “อยากทำทุกอย่าง แล้วขายทุกคน”

พร้อมเล่าถึงธุรกิจใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้นว่า เตรียมจะเปิดร้านข้าวขาหมู สูตรของที่บ้าน ตั้งใจตั้งราคาขายที่ 40 บาทขึ้นไป จนถึง 100-200 คืออยากให้คนขับตุ๊ก ๆ หรือคนทั่วไปกินได้ ทำเลอยู่ย่านสามเสน ในใจตั้งชื่อร้านไว้แล้ว เป็นชื่อที่เคยเป็นบริษัทพ่อ “เล่ายู้เฮง”

และในอนาคตอันใกล้อยากเปิดหลาย ๆ ร้าน ถ้าตั้งบริษัทก็จะตั้งชื่อว่า “I love you Dad”

นอกจากนี้พี่โยยังอยากเปิดร้านก๋วยเตี๋ยว ร้านขนมจีน กระเพาะปลา ล่าสุดซื้อเรือมา ยังไม่รู้จะเอาไว้ทำอะไร แต่คิดว่าจะตั้งขายอะไรสักอย่างบนเรือ เรือเท่นะพี่ ดูดีเลย

อีกสิ่งที่เราฟังแล้วตื่นเต้นไปด้วย คือ เธอกำลังจะโกอินเตอร์แล้ว จะไปขายอาหารไทยที่โอซากา ประเทศญี่ปุ่น ในต้นปีหน้า 2570 เป็นร้านของรุ่นน้องและสามีคนญี่ปุ่น จะไปอยู่ที่นั่น 1 เดือน เพื่อเรียนรู้พฤติกรรมและธรรมชาติของคนญี่ปุ่น

สำหรับอาหารจะเป็นอาหารไทย รสชาติไทยแท้ จะไม่ปรับ ไม่เปลี่ยนใด ๆ ทั้งสิ้น

ถามถึงกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย พี่โยตอบจริงจังแต่ติดตลกว่า “ใครเข้ามาในร้านก็ขายหมดแหละ”

“ซาโจ้สามีรุ่นน้องที่เป็นเจ้าของร้านบินมาดูร้านเราถึงที่นี่ เราก็คิด …เห็นร้านกูแล้วคงไม่อยากร่วมแน่ แต่สรุปว่า ซาโจ้โอเค บอกว่าอยากได้ Energy นี้ที่โอซากา”

แล้วพี่โยก็เล่าความฝันตลก ๆ ของตัวเองอีกว่า ใจอยากเปิดร้านข้าง ๆ 7-11 ทุกสาขาเลย ตั้งชื่อร้าน 8-12 เพราะเราเกิดเดือน 8 วันที่ 12 อยากขายพวกอาหารสด เอาของโลคอลมาวาง สาขาแรกจะขายกะเพราก่อน มีอาหารง่าย ๆ หาตังค์ก่อน (หัวเราะ)

เธอบอกอีกว่า เวลาจะทำอะไร เปิดอะไร มักไม่ค่อยปรึกษาใคร เพราะสิบทางก็สิบทิศ เน้นฟังเสียงตัวเอง และไม่เคยขอความช่วยเหลือใคร

“เพราะถ้าเขาไม่ช่วยขึ้นมาแล้วเราธรรมะไม่ถึงก็จะไปโกรธเคืองเขาอีก เราไม่พูดซะก็จบ” เธอกล่าวเปรียบเทียบธรรมะกับการใช้ชีวิต

ข้อคิดหนึ่งของ “บทสรุป” จากการทำงานและการใช้ชีวิต พี่โยบอกว่า “การทำธุรกิจสิ่งที่ยากที่สุดคือ คน อย่างอื่นสบายมาก คิดแล้วทำ ทันทันที มีปัญหาก็แก้ ทุกสิ่งอย่างคือประสบการณ์”

กับธุรกิจโลกใหม่ โลกที่มีความเปลี่ยนแปลง และมีคนรุ่นใหม่เกิดขึ้น เธอบอกว่า นิวเจนมีความสดใส มีความคิดสร้างสรรค์ คิดและตัดสินใจเร็ว โดยเฉพาะ Gen Z จะเข้าใจเทคโนโลยี

แต่ก็อยากให้มีความตั้งใจจริง และรักษาสัจจะ

เธอยกตัวอย่าง มีคนมาสมัครงาน ชอบบอกเราว่า ทำได้เลย เราบอกว่า ถ้าทำได้เลยก็มาเลย สรุปไม่มา ถือว่าไม่มีสัจจะ เป็นต้น

เมื่อถามว่า มองเศรษฐกิจปัจจุบันเป็นอย่างไร เธอตอบทันทีว่า “เข็นจัด แต่ก็ง่ายจัด”

เพราะโอกาสช่องทางเยอะกว่าแต่ก่อน ตอนนี้ทุกคนสามารถขายกันเอง ส่งกันเองได้หมด ไม่มีคนกลาง ง่าย แต่ก็ยาก ตรงที่เราไม่ใช่เจ้าเดียว จะทำยังไงให้ต่าง ให้เลี้ยงตัวเองได้

แล้วของพี่โยต่างจากที่อื่นยังไง ? “ของหนูต่างตรงเป็นร้านข้าวขาหมู แต่อยู่ในเรือ” (หัวเราะ)

อยากซื้อที่ปลูกบ้านริมดอย

จบพาร์ตธุรกิจไปแล้ว เรื่องราวชีวิตของ “โย – อรุณี ขวัญยืน” ก็น่าสนใจไม่แพ้กัน

เพราะผู้หญิงคนนี้ผ่านชีวิตมาแล้วทุกรสชาติ บ้างก็จี๊ดจ๊าด แซ่บซ่า เหมือนยำวุ้นเส้น บ้างก็กลมกล่อม ร้อน ๆ อุ่น ๆ เหมือนหมูต้มบ๊วย เมนูเด็ดที่ STUDIYO BAR

“ต้นทุนชีวิตของหนูไม่แพง แต่ต้นทุนที่ต้องดูแลชีวิตคนอื่นเยอะมากและแพงมาก”

“ส่วนตัวมีค่าห้อง 6,000 บาท กินเหล้า กินข้าว ค่าแมว ค่าห้อง ไม่ผ่อนรถ ไม่ผ่อนคอนโดฯ มีค่าประกันชีวิตตัวเอง ค่าประกันหลาน 3 คน ลูกของอา เราซัพพอร์ตเอง แล้วก็เที่ยว”

ฝันอยากซื้อที่ ชอบที่บางพระ ใกล้บ้านเกิด ถ้าเหนือก็เชียงใหม่ เชียงดาว ตามดอย แพร่ น่าน ถ้ามีตังค์จะซื้อ อยากได้ที่เป็นภูเขา

“ชีวิตไม่ว่าจะนอนกี่โมง เมื่อคืนหนักแค่ไหน 9 โมงเช้าก็จะตื่น ดูซีรีส์น้อยมาก ชอบฟังเพลง เลี้ยงแมว 2 ตัว ได้มาจากงานศพพี่เร แมคโดนัลด์ ชื่อเร่กับร่อน รายจ่ายมีแค่นี้ นอกนั้นก็ให้เงินแม่ ดูแลแม่”

มองความรักเป็นอย่างไร เธอบอกเราว่า “กับความรักเฉย ๆ ไม่ตื่นเต้น รักกันได้ ร่วมชีวิตไม่ได้ ต่อให้เขาดีมาก ๆ ก็รู้สึกไม่อยากร่วมชีวิตกับใคร”

ถามว่า เข็ดหรือปลง เธอตอบว่า “รู้แล้วดีกว่า ดูแล้วว่าไม่มี 100% และเราต้องการ 100%”

เพราะชีวิตการอยู่คนเดียวมันดีจริง ๆ อยู่กับเพื่อนอยู่ได้ แต่อยู่คนเดียวอยู่ได้ดี

ชีวิตมีแต่เรื่องงาน ชอบนอนคิดงาน มีแต่โปรเจ็กต์ที่อยากทำ เราถามว่าในฐานะคนชอบทำงานคิดเห็นอย่างไรกับการที่ Gen Z อยากเกษียณไว ๆ พี่โยตอบว่า “ทุกเจนแหละ ตอนอายุเท่านี้ก็เพ้อเจ้อกันหมด (หัวเราะ)”

เธอเล่าชีวิตอีกมุม คุยกับพระ เข้าวัดอยู่บ้าง ไปทำบุญแล้วพระท่านเรียกไปคุย ก็คุยบ้าง ถามท่านว่า เปิดอันนี้ดีมั้ย ท่านจะถามกลับว่า “พร้อมไหมล่ะ” แต่ไม่มีที่เข้าไปปรึกษาจะเปิดร้านเมื่อไหร่ ทำอย่างไรดี “มันดูเหมือนพระกำลังจะสงบ รายได้ก็ไม่เข้าท่าน ต้องมานั่งลำบากคิดช่วยเราอีก”

ทำธุรกิจหรืออะไรก็ตามพี่โยไม่เน้นปรึกษาเพื่อนฝูง แต่เป็นที่ถ้าเพื่อนมาปรึกษาจะบอกว่า เออเอาเลย เลิศ เป็นสายสนับสนุน เพราะเชื่อว่ากว่าเพื่อนจะมาบอกเราต้องผ่านการคิดมาแล้ว

“แต่ถ้าใครมาปรึกษาเรื่องแฟน เสียใจเรื่องความรัก เราเชียร์ให้เลิกหมด ถ้ามีปัญหาปุ๊บไม่เคยเชียร์ให้คบต่อสักคนเลย เดี๋ยวคำตอบก็อยู่ที่มันแหละ คำตอบไม่ได้อยู่ที่เรา เราเป็นบรรยากาศ”

ก่อนจบบทสนทนา มีการติ๊ต่างว่า ถ้าคุณอรุณีได้เป็น “นายกรัฐมนตรี” ขอ 3 เรื่องที่อยากทำ

ข้อ 1 อยากให้สุราเสรี ขายได้ 24 ชั่วโมง ไม่ผูกมัดอยู่แค่ไม่กี่แบรนด์ ข้อ 2 อยากให้รายจ่ายงบประมาณแผ่นดิน เช็กได้ในออนไลน์ ตรวจสอบได้ว่าเงินไปไหนบ้าง ข้อ 3 อยากให้ประเทศไทยมีโรงเรียนเก๋ ๆ มีสีสัน มีมาตรฐานเลิศ

ใช้ชีวิตมาขวบวัยจะ 50 ปีแล้ว ความสำเร็จของพี่โยคืออะไร

“ได้ทำตามที่คิดว่าจะทำมีเป็นรูปเป็นร่างให้เราได้ถ่ายรูปแล้ว ถ้าจะให้เอาฟินแบบที่ในหัวคิดจริง ๆ คือเราสามารถพูดได้ว่า เฮ้ยอันนั้นของกูว่ะ อันนี้ของกูว่ะ และคติในการดำเนินชีวิตคือ ไม่ถาวร”

ตลอดระยะเวลาที่นั่งคุยกัน เราเห็นได้ว่าพี่โยคนนี้เป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนในจิตใจ มีมารยาท รู้กาละเทศะ และเอ็มพาตี้สูงมาก ตรงข้ามกับท่าทาง คำพูดที่ดูแสนจะบ้าบิ่น