‘คอร์รัปชั่น’ หลุมดำเศรษฐกิจไทย

บทบรรณาธิการ

ขณะที่รัฐบาลประกาศเป้าหมายยกระดับประเทศไทยสู่ “ประเทศรายได้สูง” ภายใน 12 ปี พร้อมกับพยายามผลักดันการเข้าสู่การเป็นสมาชิกองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) เป็นหนึ่งในวาระสำคัญที่ต้องการยกระดับประเทศ ทั้งด้านเศรษฐกิจ กฎหมาย ธรรมาภิบาล การแข่งขัน ฯลฯ ให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล  

แต่ภาพความจริงที่สังคมไทยกำลังเผชิญกลับต่างไปอีกด้าน ไม่ว่าจะเป็นขบวนการทุจริตการสอบแข่งขันของข้าราชการส่วนท้องถิ่นจำนวนหลายพันคน จนถึงคดี “พ่อทิพย์” ทุจริตระบบทะเบียนราษฎรเพื่อแจ้งเกิดให้บุตรชาวจีนได้รับสัญชาติไทยหลายร้อยคน 

ขณะที่คดีทุจริตจัดซื้อจัดจ้างที่มีออกมาอย่างต่อเนื่องยังไม่รวมถึงเศรษฐกิจนอกระบบ ทุนเทาต่าง ๆ ที่แทรกซึมเข้าทุกวงการ ยึดครองประเทศไทย    

ปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นมาไม่ใช่เหตุการณ์เฉพาะกรณี  แต่เป็นอาการของโรคเรื้อรังที่ฝังรากในระบบราชการและการเมืองไทย  ด้วยกระบวนการที่เปิดโอกาสและเปิดช่องให้ขบวนการทุจริตคอร์รัปชั่นเบ่งบาน ขณะที่การบังคับใช้กฎหมายอ่อนแอ หรือกระบวนการเพื่อที่จะจัดการกับผู้กระทำผิดไม่มีประสิทธิภาพ หรือเป็นแค่การจัดการแบบตัดตอนเท่านั้น

ผลกระทบของคอร์รัปชั่นไม่ได้หยุดอยู่ที่เม็ดเงินที่สูญหายเท่านั้น เพราะอีกด้านคือต้นทุนการทำธุรกิจสูงขึ้น บิดเบือนการแข่งขัน เปิดช่องให้ผู้ประกอบการที่ไม่สุจริตได้เปรียบ ขณะที่ผู้ประกอบการที่ยึดหลักธรรมาภิบาลกลับต้องแข่งขันภายใต้กติกาที่ไม่เป็นธรรม 

ปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่นที่ฝังรากลึกของประเทศไทยคือ “หลุมดำ” ที่บั่นทอนผลิตภาพของประเทศและฉุดรั้งการเติบโตทางเศรษฐกิจ

โดยประเทศที่มีเป้าหมายจะก้าวสู่รายได้สูงต้องมีจุดร่วมสำคัญ คือการบริหารระบบราชการที่มีประสิทธิภาพ การใช้จ่ายภาครัฐที่โปร่งใส และความเชื่อมั่นว่ากฎกติกาต่าง ๆ จะถูกบังคับใช้อย่างเสมอภาคเท่าเทียมกันทุกคน ไม่ใช่ปล่อยให้การทุจริตคอร์รัปชั่นกลายเป็น “ต้นทุน” ที่ทุกฝ่ายต้องยอมรับว่าเป็น “เรื่องปกติ”และปล่อยให้ประชาชนเป็นผู้รับความเดือดร้อน

รัฐบาลต้องยกเครื่องการปราบปรามคอร์รัปชั่นเป็นวาระแห่งชาติที่ต้องดำเนินการอย่างจริงจัง ไม่ใช่การจัดการเป็นรายคดีเมื่อเกิดกระแสสังคม หรือเพียงนำกฎหมายมาบังคับใช้กับขั้วตรงข้ามการเมือง  แต่ต้องปฏิรูปตั้งแต่การบังคับใช้กฎหมาย ระบบจัดซื้อจัดจ้าง การคัดเลือกบุคลากร การเปิดเผยข้อมูลหน่วยงานภาครัฐ การคุ้มครองผู้เปิดโปงการทุจริต ไปจนถึงการยกระดับความรับผิดชอบของหน่วยงานที่ใช้งบประมาณแผ่นดิน