การสร้างงานคือ ‘มรดก’

คอลัมน : SD Talk
ผู้เขียน : นายแพทย์ธีรภัทร์ พุ่มพวง ศัลยแพทย์และเจ้าของเพจเฟซบุ๊ก Aun Theeraphat

การจากไปของ “หมอเสริฐ – นายแพทย์ปราเสริฐ ปราสาททองโอสถ” ผู้ก่อตั้งเครือข่ายโรงพยาบาล (BDMS) และผู้ก่อสร้างสนามบินสมุย สนามบินสุโขทัย ในรูปแบบไพรเวตเซ็กเตอร์ มีหลายสิ่งอย่างที่ควรกล่าวถึง     

โดยเฉพาะการยกย่องให้เป็น “หมอคนหนึ่งที่ไม่ได้สร้างแค่โรงพยาบาล แต่สร้างระบบที่ดูแลชีวิตคนทั้งประเทศ”

ซึ่งเป็นการช่วยเหลือสังคม หรือ CSR ที่ลึกซึ้ง

เพราะท่านก่อตั้ง “มูลนิธิเวชดุสิต ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์” ตั้งแต่ปี 2527 ตอนที่ธุรกิจของท่านเองยังตั้งหลักได้ไม่นาน

ท่านทำงานเงียบ ๆ มา 40 กว่าปี ช่วยผู้ป่วยยากไร้ที่ต้องผ่าตัดซับซ้อน เด็กพิการ เด็กด้อยโอกาส มอบอุปกรณ์แพทย์ให้โรงพยาบาลรัฐ ช่วงโควิด – 19 ก็บริจาค PPE และเครื่องมือแพทย์จำนวนมหาศาล

และในปี 2566 BDMS ได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับ 1 ของโลก ในดัชนีความยั่งยืน DJSI หมวด Healthcare โดยได้คะแนนสูงสุดในมิติสังคม

ซึ่งเป็นคำยืนยันจากผู้ประเมินภายนอกว่า ระบบที่ท่านสร้างนั้นคิดถึงสังคมจริง ๆ ไม่ใช่แค่กำไร นี่คือสิ่งที่คนมักลืมนับ เวลาพูดถึงซีเอสอาร์

การบริจาคเป็นเรื่องดี แต่การสร้างงานที่มั่นคงให้คนหลายหมื่นคน เช่น แพทย์ พยาบาล เภสัชกร นักเทคนิคการแพทย์ คนทำความสะอาด แม่ครัว รปภ. คนขับรถ พนักงานสายการบิน ช่างเทคนิคในสนามบิน

ถ้านับรวมครอบครัวของพวกเขาด้วยแล้วก็เป็นหลักแสนชีวิตที่ได้รับการหล่อเลี้ยงจากระบบที่ท่านสร้าง

ผลที่ตามมาคือ ชุมชนรอบ ๆ สมุยจากเกาะเล็ก ๆ ในวันที่ธนาคารไม่ยอมปล่อยกู้ให้สร้างสนามบิน วันนี้ติดอันดับโลก

ชาวบ้านมีอาชีพ มีโรงแรม มีร้านอาหาร มี Ecosystem ทั้งเกาะ ตราด สุโขทัย หัวหิน ระยอง ปลวกแดง พิษณุโลก เชียงใหม่ ทุกที่ที่ระบบของท่านไปถึง เศรษฐกิจรอบ ๆ ก็เติบโตตามไปด้วย

สิ่งที่ยังทำงานต่อ แม้เจ้าของจะไม่อยู่แล้ว

ถึงแม้ในวันนี้จะไม่มีใครพูดถึงความเสี่ยงที่ท่านแบกไว้ตลอด 50 กว่าปี แต่ทุกการตัดสินใจ ไม่ว่าจะถูกหรือผิด ค่อย ๆ ถูกวางรากฐานทีละก้อน

จนวันนี้กลายเป็นสิ่งที่… ถ้าไม่เริ่มเมื่อ 40-50 ปีก่อนแทบจะสร้างใหม่ไม่ได้อีกแล้ว

บางคนสร้างรายได้ บางคนสร้างบริษัท บางคนสร้างอาณาจักร แต่มีไม่กี่คนที่สร้าง “ระบบ” ได้จริง ๆ

และระบบนั้นยังคงทำงานต่อ แม้วันที่เจ้าของจะไม่อยู่แล้ว

ในวันที่ “หมอเสริฐ” นอนหลับไปอย่างสงบ  โรงพยาบาลในเครือทั้งหมดเกือบ 60 แห่งยังเปิดรับคนไข้ตามปกติ

เครื่องบินบางกอกแอร์เวย์สยังขึ้น-ลงที่สนามบินสมุยทุกชั่วโมง

น้ำเกลือ Klean & Kare ยังถูกผลิตออกมาในสายการผลิตที่ไม่เคยหยุด

ระบบที่ท่านสร้างยังเดินหน้าต่อไป โดยไม่รู้เลยว่าเจ้าของจากไปแล้ว และบางที๊นั่นแหละคือบทกวีที่สวยที่สุดของการสร้างอะไรบางอย่าง

ลูกสาว พญ.ปรมาภรณ์ ปราสาททองโอสถ นั่งเก้าอี้ประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่ม BDMS – ลูกชาย กัปตันพุฒิพงศ์ ปราสาททองโอสถ ดูแลสายการบิน คือทายาทรุ่นที่ 2 ที่รับไม้ต่อ โดยที่โครงสร้างยังเดินต่อไปได้โดยไม่สะดุด

นี่คือนิยามที่แท้จริงของคำว่า “อาณาจักร”  ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าของต้องอยู่ถึงจะอยู่รอด แต่เป็นสิ่งที่ต่อให้เจ้าของจากไปก็ยังเติบโตต่อไปได้

ลองถามตัวเองดูสักครั้ง

สิ่งที่เรากำลังสร้างอยู่ทุกวันนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน ถ้าวันหนึ่งไม่มีเรา

จะเป็นแค่งานที่ต้องมีคนเข้ามารับช่วงต่อด้วยความลำบาก หรือจะเป็นระบบที่ทำงานต่อได้เอง

คำตอบของคำถามนี้ บอกได้ชัดว่า เรากำลังสร้าง “งาน” หรือกำลังสร้าง “มรดก”

ทั้งหมดคือสิ่งที่หมอคนหนึ่ง เมื่อ 50 กว่าปีก่อนได้เลือกคำตอบไว้แล้ว