โย – อรุณี ขวัญยืน เธอผู้กล้าและบ้าบิ่น กับชีวิตฟิน ๆ ธุรกิจในฝัน

ผู้เขียน : ธีรดา ศิริมงคล

ในช่วงเวลาไม่นานมานี้เรามักจะเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่แต่งหน้าแต่งตา หรือบางทีก็แต่งเกิน ผ่านไทม์ไลน์ พร้อมกับคำพูดติดตลกที่เฉียบคม

เธอคนนี้ชื่อว่า “อรุณี ขวัญยืน” หรือ “พี่โย” ของทุกคน หรืออีพี่โยของเพื่อน ๆ เพราะพี่โยวันนี้กลายเป็นไอคอนในบางสิ่งบางอย่างแล้ว

“ดีไลฟ์ – ประชาชาติธุรกิจ” ได้รับเกียรติจาก “พี่โย” มาร่วมพูดคุยถึงเรื่องราวชีวิตและธุรกิจ มีหลายมุมที่น่าสนใจ ซึ่งเราอาจนิยามได้ยาก “พี่โยคือใคร” จะดาราก็ไม่ใช่ อินฟลูฯ ก็ไม่เชิง แต่เรารู้ว่าพี่โยมีธุรกิจร้าน STUDIYO BAR ซอยชนะสงคราม ย่านพระอาทิตย์ และเป็นหุ้นส่วนร้าน Hippie de Bar ถนนข้าวสาร

ทุ่มกว่า ๆ ถึงเวลานัด พี่โยเดินเข้ามาในร้านด้วยความกระหืดกระหอบ ยกมือไหว้พวกเราทุกคน พร้อมถามด้วยความประหม่าว่า “หนูต้องทำอะไรมั่งพี่”

ไม่หมิ่นเงินน้อย – ซึมซับค้าขายแต่วัยเด็ก

ก่อนเราจะชวนคุย พี่โยเกริ่นเบา ๆ “ไม่ค่อยถนัดตอบตัวเลข” แล้วเล่าให้เราฟังว่า เธอช่วยแม่ขายของตั้งแต่ยังเด็ก หยิบจับโน่นนี้ในร้าน จนเป็น DNA แม่ค้าก็คงเริ่มจากจุดนี้

“ทำธุรกิจจริง ๆ ช่วงอายุ 18-19 ปี หลังไม่ได้เรียนหนังสือ เราหาเงินด้วยการซื้อ McDonald’s กิน เขามีชุด Happy Meal ที่แถมของเล่น เราได้กินแล้วก็เอาของเล่นนั้นไปขาย สะสมเงินมาเรื่อย ๆ มาทำเรื่องเสื้อผ้า ทำทุกอย่าง ยังไม่เป็นอาชีพ แต่ประคับประคองพอไปได้ไม่ติดลบ ชีวิตตอนนี้ดีขึ้นหน่อย คนรู้จักเยอะขึ้น (หัวเราะ)”

ทำงานเก็บเงินผสมเล็กผสมน้อยเรื่อยมา ครั้งหนึ่งเคยนอนป้ายรถเมล์มาแล้วด้วย กว่าจะถึงวันนี้ไม่มีอะไรที่ง่าย

“ทุกวันนี้คนเขามากินดื่มที่ STUDIYO BAR เพราะอยากมาดูมารู้ สิ่งที่เราอยากให้ไปต่อคือ อยากให้ลูกค้ามาซ้ำ เพราะอาหารอร่อย รสชาติถึง บรรยากาศสบาย ๆ เป็นกันเอง”

ที่ผ่านมาบอกเลยว่าไม่ชินกล้อง เห็นว่ามีรายได้เลยทำ แต่ใจอยากทำงานค้าขาย ที่เขาให้ไปไลฟ์แล้วขายสินค้า เราบื้อเลย แต่ถ้าคุยกับเพื่อน เล่นแล้วเขาไม่ซีเรียสก็ไปได้ แต่ถ้าเขาจริงจังมากคงต้องหามืออาชีพ

เธอบอกเราว่า STUDIYO BAR “ต้องสู้ทุกวัน” เพราะไม่ใช่ที่ของตัวเอง พื้นที่ตรงนี้ต่อสัญญาทุก 5 ปี “เมื่อไม่ใช่ที่ตัวเองก็ไม่ได้นอนสบายหรอก พื้นที่นี้โหดด้วยสถานการณ์บ้านเมือง ทั้งช่วงม็อบ โควิด สงคราม ร้านรอดได้เป็นเดือน ๆ ไม่ได้มีเงินสะสมมากมาย”

“คิดว่าเจ้าที่น่าจะปิดกั้นรายได้อยู่ เพราะคนชอบบอกว่า เห็นคนเต็มเลย ไม่กล้าเข้า พอคนว่างมากก็ไม่กล้าเข้าอีก บอกดูไม่มีคนเลยพี่ เป็นอยู่อย่างนี้” เธอเล่าด้วยอารมณ์ขำปนเศร้า

ร้านขาหมู “เล่ายู้เฮง” – บริษัท I love you Dad

ถามว่า ฝันจะทำธุรกิจอะไรอีก เธอตอบทันที “อยากทำทุกอย่าง แล้วขายทุกคน”

พร้อมเล่าถึงธุรกิจใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้นว่า เตรียมจะเปิดร้านข้าวขาหมู สูตรของที่บ้าน ตั้งใจตั้งราคาขายที่ 40 บาทขึ้นไป จนถึง 100-200 คืออยากให้คนขับตุ๊ก ๆ หรือคนทั่วไปกินได้ ทำเลอยู่ย่านสามเสน ในใจตั้งชื่อร้านไว้แล้ว เป็นชื่อที่เคยเป็นบริษัทพ่อ “เล่ายู้เฮง”

และในอนาคตอันใกล้อยากเปิดหลาย ๆ ร้าน ถ้าตั้งบริษัทก็จะตั้งชื่อว่า “I love you Dad”

นอกจากนี้พี่โยยังอยากเปิดร้านก๋วยเตี๋ยว ร้านขนมจีน กระเพาะปลา ล่าสุดซื้อเรือมา ยังไม่รู้จะเอาไว้ทำอะไร แต่คิดว่าจะตั้งขายอะไรสักอย่างบนเรือ เรือเท่นะพี่ ดูดีเลย

อีกสิ่งที่เราฟังแล้วตื่นเต้นไปด้วย คือ เธอกำลังจะโกอินเตอร์แล้ว จะไปขายอาหารไทยที่โอซากา ประเทศญี่ปุ่น ในต้นปีหน้า 2570 เป็นร้านของรุ่นน้องและสามีคนญี่ปุ่น จะไปอยู่ที่นั่น 1 เดือน เพื่อเรียนรู้พฤติกรรมและธรรมชาติของคนญี่ปุ่น

สำหรับอาหารจะเป็นอาหารไทย รสชาติไทยแท้ จะไม่ปรับ ไม่เปลี่ยนใด ๆ ทั้งสิ้น

ถามถึงกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย พี่โยตอบจริงจังแต่ติดตลกว่า “ใครเข้ามาในร้านก็ขายหมดแหละ”

“ซาโจ้สามีรุ่นน้องที่เป็นเจ้าของร้านบินมาดูร้านเราถึงที่นี่ เราก็คิด …เห็นร้านกูแล้วคงไม่อยากร่วมแน่ แต่สรุปว่า ซาโจ้โอเค บอกว่าอยากได้ Energy นี้ที่โอซากา”

แล้วพี่โยก็เล่าความฝันตลก ๆ ของตัวเองอีกว่า ใจอยากเปิดร้านข้าง ๆ 7-11 ทุกสาขาเลย ตั้งชื่อร้าน 8-12 เพราะเราเกิดเดือน 8 วันที่ 12 อยากขายพวกอาหารสด เอาของโลคอลมาวาง สาขาแรกจะขายกะเพราก่อน มีอาหารง่าย ๆ หาตังค์ก่อน (หัวเราะ)

เธอบอกอีกว่า เวลาจะทำอะไร เปิดอะไร มักไม่ค่อยปรึกษาใคร เพราะสิบทางก็สิบทิศ เน้นฟังเสียงตัวเอง และไม่เคยขอความช่วยเหลือใคร

“เพราะถ้าเขาไม่ช่วยขึ้นมาแล้ว เราธรรมะไม่ถึงก็จะไปโกรธเคืองเขาอีก เราไม่พูดซะก็จบ” เธอกล่าวเปรียบเทียบธรรมะกับการใช้ชีวิต

ข้อคิดหนึ่งของ “บทสรุป” จากการทำงาน พี่โยบอกว่า “การทำธุรกิจสิ่งที่ยากที่สุดคือ คน อย่างอื่นสบายมาก คิดแล้วทำ ทำทันที มีปัญหาก็แก้ ทุกสิ่งอย่างคือประสบการณ์”

กับธุรกิจโลกใหม่ โลกที่มีความเปลี่ยนแปลง และมีคนรุ่นใหม่เกิดขึ้น เธอบอกว่า นิวเจนมีความสดใส มีความคิดสร้างสรรค์ คิดและตัดสินใจเร็ว โดยเฉพาะ Gen Z จะเข้าใจเทคโนโลยี

แต่ก็อยากให้มีความตั้งใจจริง และรักษาสัจจะ

เธอยกตัวอย่าง มีคนมาสมัครงาน ชอบบอกเราว่า ทำได้เลย เราบอกว่า ถ้าทำได้เลยก็มาเลย สรุปไม่มา แบบนี้ถือว่าไม่มีสัจจะ

เมื่อถามว่า มองเศรษฐกิจปัจจุบันเป็นอย่างไร เธอตอบทันทีว่า “เข็ญจัด แต่ก็ง่ายจัด”

เพราะโอกาสช่องทางเยอะกว่าแต่ก่อน ตอนนี้ทุกคนสามารถขายกันเอง ส่งกันเองได้หมด ไม่มีคนกลาง ง่าย แต่ก็ยาก ตรงที่เราไม่ใช่เจ้าเดียว จะทำยังไงให้ต่าง ให้เลี้ยงตัวเองได้

แล้วของพี่โยต่างจากที่อื่นยังไง ? “ของหนูต่างตรงเป็นร้านข้าวขาหมู แต่อยู่ในเรือ” (หัวเราะ)

อยากซื้อที่ปลูกบ้านริมดอย

จบพาร์ตธุรกิจไปแล้ว เรื่องราวชีวิตของ “โย – อรุณี ขวัญยืน” ก็น่าสนใจไม่แพ้กัน

เพราะผู้หญิงคนนี้ผ่านชีวิตมาแล้วทุกรสชาติ บ้างก็จี๊ดจ๊าด แซ่บซ่า เหมือนยำวุ้นเส้น บ้างก็กลมกล่อม ร้อน ๆ อุ่น ๆ เหมือนหมูต้มบ๊วย เมนูเด็ดที่ STUDIYO BAR

“ต้นทุนชีวิตของหนูไม่แพง แต่ต้นทุนที่ต้องดูแลชีวิตคนอื่นเยอะมากและแพงมาก”

“ส่วนตัวมีค่าห้อง 6,000 บาท กินเหล้า กินข้าว ค่าแมว ค่าห้อง ไม่ผ่อนรถ ไม่ผ่อนคอนโดฯ มีค่าประกันชีวิตตัวเอง ค่าประกันหลาน 3 คน ลูกของอา เราซัพพอร์ตเอง แล้วก็เที่ยว”

ฝันอยากซื้อที่ ชอบที่บางพระ ใกล้บ้านเกิด ถ้าเหนือก็เชียงใหม่ เชียงดาว ตามดอย แพร่ น่าน ถ้ามีตังค์จะซื้อ อยากได้ที่เป็นภูเขา

“ชีวิตไม่ว่าจะนอนกี่โมง เมื่อคืนหนักแค่ไหน 9 โมงเช้าก็จะตื่น ดูซีรีส์น้อยมาก ชอบฟังเพลง เลี้ยงแมว 2 ตัว ได้มาจากงานศพพี่เร แมคโดนัลด์ ชื่อเร่กับร่อน รายจ่ายมีแค่นี้ นอกนั้นก็ให้เงินแม่ ดูแลแม่”

มองความรักเป็นอย่างไร เธอบอกเราว่า “กับความรักเฉย ๆ ไม่ตื่นเต้น รักกันได้ ร่วมชีวิตไม่ได้ ต่อให้เขาดีมาก ๆ ก็รู้สึกไม่อยากร่วมชีวิตกับใคร”

ถามว่า เข็ดหรือปลง เธอตอบว่า “รู้แล้วดีกว่า ดูแล้วว่าไม่มี 100% และเราต้องการ 100%”

เพราะชีวิตการอยู่คนเดียวมันดีจริง ๆ อยู่กับเพื่อนอยู่ได้ แต่อยู่คนเดียวอยู่ได้ดี

ชีวิตมีแต่เรื่องงาน ชอบนอนคิดงาน มีแต่โปรเจ็กต์ที่อยากทำ เราถามว่าในฐานะคนชอบทำงานคิดเห็นอย่างไรกับการที่ Gen Z อยากเกษียณไว ๆ พี่โยตอบว่า “ทุกเจนแหละ ตอนอายุเท่านี้ก็เพ้อเจ้อกันหมด (หัวเราะ)”

เธอเล่าชีวิตอีกมุม คุยกับพระ เข้าวัดอยู่บ้าง ไปทำบุญแล้วพระท่านเรียกไปคุย ก็คุยบ้าง ถามท่านว่า เปิดอันนี้ดีมั้ย ท่านจะถามกลับว่า “พร้อมไหมล่ะ” แต่ไม่มีที่เข้าไปปรึกษาจะเปิดร้านเมื่อไหร่ ทำอย่างไรดี “มันดูเหมือนพระกำลังจะสงบ รายได้ก็ไม่เข้าท่าน ต้องมานั่งลำบากคิดช่วยเราอีก”

ทำธุรกิจหรืออะไรก็ตามพี่โยไม่เน้นปรึกษาเพื่อนฝูง แต่ถ้าเพื่อนมาปรึกษาจะบอกว่า เออเอาเลย เลิศ เป็นสายสนับสนุน เพราะเชื่อว่ากว่าเพื่อนจะมาบอกเราต้องผ่านการคิดมาแล้ว

“แต่ถ้าใครมาปรึกษาเรื่องแฟน เสียใจเรื่องความรัก เราเชียร์ให้เลิกหมด ถ้ามีปัญหาปุ๊บไม่เคยเชียร์ให้คบต่อสักคนเลย เดี๋ยวคำตอบก็อยู่ที่มันแหละ คำตอบไม่ได้อยู่ที่เรา เราเป็นแค่บรรยากาศ”

ก่อนจบบทสนทนา มีการติ๊ต่างว่า ถ้าคุณอรุณีได้เป็น “นายกรัฐมนตรี” ขอ 3 เรื่องที่อยากทำ

ข้อ 1 อยากให้สุราเสรี ขายได้ 24 ชั่วโมง ไม่ผูกมัดอยู่แค่ไม่กี่แบรนด์ ข้อ 2 อยากให้รายจ่ายงบประมาณแผ่นดิน เช็กได้ในออนไลน์ ตรวจสอบได้ว่าเงินไปไหนบ้าง ข้อ 3 อยากให้ประเทศไทยมีโรงเรียนเก๋ ๆ มีสีสัน มีมาตรฐานเลิศ

พิเศษเลย คือ ขอไม่ให้มี “คอร์รัปชั่น” และคงต้องขอแบบนี้ตลอดไป

ใช้ชีวิตมาขวบวัยจะ 50 ปีแล้ว ความสำเร็จของพี่โยคืออะไร

“ได้ทำตามที่คิดว่าจะทำมีเป็นรูปเป็นร่างให้เราได้ถ่ายรูปแล้ว ถ้าจะให้เอาฟินแบบที่ในหัวคิดจริง ๆ คือเราสามารถพูดได้ว่า เฮ้ยอันนั้นของกูว่ะ อันนี้ของกูว่ะ และคติในการดำเนินชีวิตคือ ไม่ถาวร”

ตลอดระยะเวลาที่นั่งคุยกัน เราเห็นได้ว่าพี่โยคนนี้เป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนในจิตใจ มีมารยาท รู้กาละเทศะ และเอ็มพาตี้สูงมาก ตรงข้ามกับท่าทางและคำพูดที่ดูแสนจะบ้าบิ่น