Skip to content

ความเชื่อมโยง

29 ก.ค. 2566 | 13:26น.
ความเชื่อมโยง
คอลัมน์​ : Market-think
ผู้เขียน : สรกล อดุลยานนท์

คุยกับนักธุรกิจใหญ่หลายคน ทุกคนกังวลเรื่อง “การเมือง”

เพราะผ่านการเลือกตั้งมากว่า 2 เดือนแล้ว ประเทศไทยยังไม่ได้รัฐบาลชุดใหม่เลย

รัฐบาลรักษาการชุด พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ก็มีอำนาจจำกัด

เรื่องใหญ่ ๆ ต้องขออนุมัติจาก กกต.ก่อน

ในขณะที่ใกล้ถึงช่วงงบประมาณใหม่แล้ว ถ้ารัฐบาลใหม่ยังไม่มา ทุกอย่างก็จะเลื่อนช้าออกไป

ในขณะที่ปัญหาเศรษฐกิจก็รุมเร้าหนักมาก

กำลังซื้อเหือดหายจากตลาด

ภาคเอกชนอยากให้มีการจัดตั้งรัฐบาลเสร็จสิ้นเร็วที่สุด

ยิ่งเร็ว-ยิ่งดี

นั่นคือ มุมมองของภาคเอกชนส่วนใหญ่

แต่ในขณะเดียวกันก็มีคนเตือนว่าเรื่องนี้ต้องมองหมากให้ครบทั้งกระดาน

เพราะเรื่องการเมืองไม่ใช่แค่เรื่อง “เหตุผล”

แบบ 1+1 = 2

แต่เป็นเรื่อง “ความรู้สึก” ด้วย

ดังนั้น ต้องมองภาพรวมให้ครบ จะมองเรื่องเศรษฐกิจอย่างเดียวไม่ได้

และอย่าคิดว่าการจัดตั้งรัฐบาลอย่างรวดเร็ว จะแก้ปัญหาเศรษฐกิจได้

“ความเร็ว” คือ ปัจจัยหนึ่ง

แต่รายละเอียดของการจัดตั้งรัฐบาลก็มีผลเช่นเดียวกัน

อย่าลืมว่าสภาพการเมืองไทยวันนี้ไม่ได้อยู่สภาพปกติธรรมดาของระบอบประชาธิปไตย

ถ้าเป็นระบอบประชาธิปไตยแท้จริง ป่านนี้เราคงได้รัฐบาลไปแล้ว

เพราะการเลือกตั้งครั้งนี้ ประชาชนแสดงเจตจำนงผ่านการลงคะแนนว่าเลือกขั้วพรรคฝ่ายค้าน

และเทคะแนนให้พรรคก้าวไกลมากที่สุด

พรรคฝ่ายค้านจับมือกันได้ 312 เสียง

เกินกึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎรไปเยอะทีเดียว

ถ้าระบบทำงานตามปกติ เราจะได้รัฐบาลใหม่ไปแล้ว

แต่ประชาธิปไตยไม่ปกติ เพราะมี ส.ว. 250 คนที่มาจากการแต่งตั้งของ คสช. ที่มีสิทธิเลือกนายกรัฐมนตรี

และเขาไม่สนใจเสียงส่วนใหญ่ของประชาชน

การเมืองไทยจึงยักตื้นติดกึกเหมือนที่เห็นในวันนี้

มีความพยายามสลับขั้วการเมืองเกิดขึ้น มีแนวโน้มว่าพรรคเพื่อไทยจะเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล

และมีพรรคการเมืองจากรัฐบาลเดิมเข้าร่วม

ส่วนพรรคก้าวไกลที่ได้รับเลือกตั้งเป็นอันดับหนึ่ง มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นฝ่ายค้าน

ประเทศไทยน่าจะได้นายกรัฐมนตรีคนใหม่ชื่อ “เศรษฐา ทวีสิน” ในการเลือกนายกรัฐมนตรีวันที่ 4 สิงหาคม

ถ้ามองเพียงมุมภาคเอกชน นี่คือ ทางออกที่ดี

เพราะเรื่องการแก้ปัญหาเศรษฐกิจ “เศรษฐา” และพรรคเพื่อไทยได้รับความเชื่อมั่นจากภาคเอกชนมากกว่าพรรคก้าวไกล

แต่ถ้ามองหมากทั้งกระดานแล้ว สิ่งที่ต้องกังวลก็คือ ความรู้สึกของประชาชน

เพราะเหมือนคะแนนของเขาไร้ความหมาย

ไม่อยู่ในสมการนี้เลย

“ความเร็ว” จึงไม่ใช่ “คำตอบ” เดียว

ตั้งรัฐบาลได้เร็ว แต่สวนทางกับความรู้สึกของประชาชนมาก

ได้อย่าง อาจจะเสียอย่าง

ภาคเอกชนอยากได้รัฐบาลเร็ว ๆ

อยากได้รัฐบาลที่เก่งและดี

ไม่อยากให้เกิดม็อบ

ไม่อยากให้เกิดความขัดแย้ง

ไม่อยากให้เกิดการรัฐประหาร ฯลฯ

แต่โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี

เมื่อมีรายรับ ก็ต้องมีรายจ่าย

การบริหารการเมืองจึงเป็นงานศิลปะชั้นสูง

จะคิดถึงแต่เป้าหมาย

โดยไม่สนใจวิธีการไม่ได้