ปี 2568 กลายเป็นอีกหนึ่งปีสำคัญของการดำเนินนโยบายการเงินไทย ท่ามกลางความผันผวนของเศรษฐกิจโลกและปัจจัยภายในประเทศที่เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ คณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) ธนาคารแห่งประเทศไทย จัดการประชุมพิจารณาอัตราดอกเบี้ยนโยบายทั้งหมด 6 ครั้ง ตามปฏิทินปกติ และเลือกใช้นโยบายการเงินในทิศทางผ่อนคลายต่อเนื่อง เพื่อรับมือกับภาวะเศรษฐกิจที่ชะลอตัวและสัญญาณเงินฝืดที่ต้องจับตา
ตลอดทั้งปี กนง.มีมติปรับลดอัตราดอกเบี้ยนโยบายรวม 4 ครั้ง และคงดอกเบี้ย 2 ครั้ง ส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยนโยบายลดจาก 2.25% เหลือ 1.25% ตอนปลายปี ถือเป็นระดับต่ำในรอบหลายปี และสะท้อนมุมมองของคณะกรรมการต่อภาพรวมเศรษฐกิจและเสถียรภาพระบบการเงินที่จำเป็นต้องได้รับแรงพยุงเพิ่มเติม
การประชุมครั้งสุดท้ายของปี เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2568 กนง.มีมติเป็นเอกฉันท์ปรับลดดอกเบี้ยลงอีก 0.25% เหลือ 1.25% สะท้อนว่ามองไปข้างหน้าในปี 2569 เศรษฐกิจไทยยังมีความท้าทาย
ประชาชาติธุรกิจ รวบรวมไทม์ไลน์ มติ กนง. ตลอดปี 2568 ไว้ดังนี้
ครั้งที่ 1 : 26 กุมภาพันธ์ 2568
ลดดอกเบี้ย 0.25% จาก 2.25% เป็น 2.00% (มติ 6 ต่อ 1)
เป็นการเปิดปีด้วยการลดดอกเบี้ย เพื่อปรับสภาพการเงินให้สอดคล้องกับเศรษฐกิจและเงินเฟ้อที่อ่อนแรง กิจกรรมทางเศรษฐกิจเติบโตต่ำกว่าคาด การบริโภคชะลอ และมีความเสี่ยงจากการค้าระหว่างประเทศ ทำให้ต้องลดดอกเบี้ยเพื่อพยุงการฟื้นตัวช่วงต้นปี
ครั้งที่ 2 : 30 เมษายน 2568
ลดดอกเบี้ย 0.25% จาก 2.00% เป็น 1.75% (มติ 5 ต่อ 2)
มตินี้สะท้อนความกังวลต่อเศรษฐกิจโลกและความไม่แน่นอนด้านการค้า ส่งผลต่อการส่งออกและการลงทุนภายในประเทศ ขณะที่ความเสี่ยงเงินฝืดยังอยู่ในระดับสูง จึงจำเป็นต้องผ่อนคลายนโยบายเพิ่มเติม เพื่อช่วยเสริมสภาพคล่องในระบบ
ครั้งที่ 3 : 25 มิถุนายน 2568
คงดอกเบี้ยไว้ที่ 1.75% (มติ 6 : 1 มี 1 เสียงต้องการให้ลด)
กรรมการส่วนใหญ่เห็นควรให้คงอัตราดอกเบี้ยนโยบาย โดยให้ความสำคัญกับจังหวะเวลาและประสิทธิผลของนโยบายการเงินภายใต้บริบทที่มีความไม่แน่นอนสูง และขีดความสามารถของนโยบายการเงิน (policy space) มีจำกัด ขณะที่กรรมการ 1 ท่านเห็นควรให้ปรับลดอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 0.25 ต่อปี เพื่อลดภาระดอกเบี้ยและเอื้อต่อการปรับตัวของกลุ่มที่ได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจที่มีแนวโน้มอ่อนแอลง
ครั้งที่ 4 : 13 สิงหาคม 2568
ลดดอกเบี้ย 0.25% จาก 1.75% เป็น 1.50% (มติเอกฉันท์ 6 : 0)
แถลงการณ์ธนาคารแห่งประเทศไทยระบุว่า เหตุผลหลักคือ การเอื้อให้ภาคธุรกิจปรับตัว และบรรเทาภาระกลุ่มเปราะบางในระบบเศรษฐกิจ ภายใต้แรงกดดันเงินเฟ้อต่ำและการใช้จ่ายของผู้บริโภคที่ยังไม่แข็งแรง
ครั้งที่ 5 : 8 ตุลาคม 2568
คงดอกเบี้ย 1.50% (มติ 5 ต่อ 2 ให้คงอัตรา)
เป็นจังหวะ “หยุดรอดู” เพื่อรักษาช่องว่างนโยบาย กนง. มองว่าในเวลานั้นระดับดอกเบี้ยยังผ่อนคลายเพียงพอ และควรเก็บเครื่องมือไว้ใช้หากเศรษฐกิจเผชิญแรงช็อกใหม่ พร้อมติดตามผลของการลดดอกเบี้ยรอบก่อนว่าจะเริ่มส่งผลต่อเศรษฐกิจมากน้อยเพียงใด
ครั้งที่ 6 : 17 ธันวาคม 2568
ลดดอกเบี้ย 0.25% จาก 1.50% เป็น 1.25% (เอกฉันท์)
การลดอีกครั้งในช่วงท้ายปีเกิดจากการประเมินว่า เศรษฐกิจชะลอตัวชัดเจน แม้มีแรงหนุนจากการท่องเที่ยวและการใช้จ่ายภาครัฐ แต่ภาคส่งออก การบริโภค และสินเชื่อยังไม่ฟื้นตัวอย่างแท้จริง จึงจำเป็นต้องช่วยบรรเทาภาระหนี้ครัวเรือนและธุรกิจ พร้อมคาดว่าเศรษฐกิจปี 2569 มีแนวโน้มขยายตัวต่ำกว่าคาด ทำให้ต้องขยายกรอบผ่อนคลายนโยบายเพิ่มขึ้น
ก้าวต่อไปในปี 2569 ยังคงต้องติดตามอย่างใกล้ชิดว่า เมื่อดอกเบี้ยนโยบายแตะระดับ 1.25% แล้ว ท่ามกลางความเสี่ยงที่รุมเร้า ทำให้เศรษฐกิจไทยยังชะลอตัวลงต่อเนื่อง แบงก์ชาติจะใช้เครื่องมือใดในการรับมือ