ตะลุยร้านดัง สำรวจบรรยากาศ “เยาวราช” เหงาแค่ไหนในวันที่ไม่มีนักท่องเที่ยวจีน
รุ่งนภา พิมมะศรี : เรื่อง-ภาพ
หลายสิบปีที่ผ่านมา ถ้าเป็นช่วงที่ไม่มีสถานการณ์ผิดปกติมากนัก ถนนเยาวราชยามค่ำคืนไม่เคยเงียบเหงา ไม่ว่าจะเป็นฤดูกาลไหน ๆ เพราะระยะทางประมาณ 500 เมตร บนถนนเส้นนี้ (จากแยกเฉลิมบุรีถึงช่วงซอยอิสรานุภาพ) เป็นแหล่งสตรีตฟู้ดสุดโด่งดัง เต็มไปด้วยร้านอาหารขึ้นชื่อ ที่ดึงดูดผู้คนมากมายเข้าไป ไม่ว่าจะเป็นชาวไทย ชาวไทยเชื้อสายจีน นักท่องเที่ยวต่างชาติ ทั้งชาวตะวันออกและตะวันตกล้วนแต่ต้องไปเดินหาของกินที่นี่สักครั้ง
แต่หลังปีใหม่มานี้ ปัญหาการระบาดของไวรัสโควิด-19 เป็นเหตุให้นักท่องเที่ยวชาวจีนที่เคยเข้ามาเมืองไทยเดือนละกว่า 9 ล้านคนหายไป เช่นกันกับชาวเกาหลีใต้และชาวญี่ปุ่น ส่งผลให้แหล่งท่องเที่ยวในเมืองไทยเงียบเหงาลงอย่างเห็นได้ชัด และเยาวราชก็เป็นสถานที่หนึ่งที่ได้รับผลกระทบอย่างที่ว่านี้
เยาวราชยามค่ำคืนเรียกได้ว่าเป็นตลาดกลางคืนที่ขึ้นชื่อที่สุดของกรุงเทพมหานคร ปกติแล้วร้านริมถนนจะเริ่มมาตั้งร้านกันช่วงคล้อยค่ำ และเริ่มเปิดขายตั้งแต่ประมาณ 6 โมงเย็นไปจนถึงประมาณเที่ยงคืน
เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ทีมงาน “ดีไลฟ์-ประชาชาติธุรกิจ” ได้ไปสำรวจบรรยากาศเยาวราชในช่วงเวลาประมาณทุ่มครึ่งถึง 3 ทุ่มครึ่ง พบว่าบรรยากาศไม่คึกคักเหมือนเคย จากถนนที่เคยเดินเบียดเสียดต้องค่อย ๆ เกาะไหล่เกาะแขนขยับตัวเดินตามกันไปช้า ๆ เปลี่ยนเป็นถนนที่เดินได้ชิล ๆ มีที่ว่างเหลือเฟือระหว่างเรากับคนข้างหน้าและคนข้างหลัง ขณะเดียวกัน รถยนต์ที่วิ่งอยู่บนถนนเยาวราชก็น้อยลงไป การจราจรไม่ติดขัดเหมือนภาวะปกติ
สังเกตผู้คนที่พบเจอในคืนนั้น เป็นคนไทยซะส่วนมาก นอกจากนั้น ก็เป็นชาวตะวันตก ส่วนชาวเอเชียตะวันออกทั้งจีน เกาหลี ญี่ปุ่นนั้นไม่เห็นเลย
“สั่งได้เลยจ้า ไม่ต้องเขียน” เสียงนี้เป็นสิ่งที่ยืนยันได้เป็นอย่างดีว่า พอไม่มีนักท่องเที่ยวชาวจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้แล้วเยาวราชเปลี่ยนไปแค่ไหน
ดัชนีชี้วัด ก็คือ การที่เราสามารถซื้อของกินจากร้านดัง ๆ ได้โดยไม่ต้องต่อคิวนี่แหละ โดยเฉพาะร้านขนมปังไส้ทะลักกล่องสีเหลืองเจ้าดัง ที่ปกติแล้วจะต้องต่อคิวยาวมาก (ย้ำว่ามาก) รอนานหลายสิบนาทีไปจนถึงชั่วโมง แต่ครั้งนี้ไม่ต้องต่อคิว สามารถสั่งปากเปล่าได้เลย ไม่ต้องเขียนออร์เดอร์ใด ๆ เพราะสั่งปุ๊บคนขายก็ทำให้ปั๊บ ยืนรอไม่กี่นาทีก็ได้กินแล้ว
ร้านปลาหมึกย่างเจ้าดังก็เช่นเดียวกัน จากที่เคยมีคนรุมต่อแถวยาว แม่ค้าก็ต้องส่งเสียงเรียกว่า “สั่งได้เลยจ้า มาสั่งได้เลยจ้า” จากที่เคยช่วยกันย่างช่วยกันขายหลายคน ก็กลายเป็นว่าบางคนยังมีเวลาว่างพอที่จะยืนคุยกับลูกค้าได้
หลาย ๆ ร้านเป็นร้านที่มีโต๊ะให้นั่ง ซึ่งแต่ละร้านมีโต๊ะไม่มากนัก ถ้าเป็นช่วงสถานการณ์ปกติแทบทุกร้านจะมีลูกค้าต่อคิวรอนั่งโต๊ะ แต่ช่วงนี้หลายร้านมีที่ว่างไม่มีคนต่อคิว ถ้าเป็นร้านที่ได้รับความนิยมมากในหมู่คนไทยอย่างร้าน “ร้านก๋วยจั๊บนายเอ็ก”, “นายเล็ก (อ้วน) ก๋วยจั๊บ” ก็ยังมีคิวอยู่ แต่ก็ไม่ได้รอนานเท่าเดิม แม้แต่ร้านระดับมิชลินไกด์อย่าง “ก๋วยจั๊บ อ้วนโภชนา” ก็ยังโล่งกว่าปกติ
ด้วยความที่ผู้เขียนไปเยาวราชบ่อยพอสมควร จนสามารถจำตำแหน่งของร้านที่กินบ่อย ๆ ได้ แต่ไปคราวนี้ได้เห็นว่าบางร้านไม่มาขาย ซึ่งก็ไม่ทราบสาเหตุว่าเป็นเพราะคนน้อยลง ทำให้พ่อค้าแม่ค้าอยากหยุดพักหรือเปล่า
“เงียบมาก คนหายไปมากกว่าครึ่ง” คือคำบอกเล่าที่แม่ค้าเล่าสถานการณ์ให้ฟัง บางร้านไม่ต้องพูดอะไร ภาพที่เห็นก็บอกได้ทุกอย่างแล้ว เทียบกับที่ผ่านมาไปเยาวราชกี่ครั้งก็ไม่เคยเห็นพ่อค้าแม่ค้าว่างพอจะนั่งคุยกัน ที่เห็นคือความเร่งรีบจดจ่อกับการขายจนไม่มีแม้แต่อารมณ์ตอบคำถามลูกค้า แต่ตอนนี้กลับมีภาพพ่อค้าแม่ค้ายืนคุยกันเอง หรือนั่งคุยกับลูกค้าก็มีให้เห็นเป็นบางร้าน
ในช่วงเวลาแบบนี้ก็อาจจะเป็นโอกาสดีสำหรับใครที่อยากกินอาหารร้านดังที่เยาวราช แต่ที่ผ่านมาไม่ได้ไปกินเพราะไม่ไหวกับการรอคิว ขอแนะนำว่าถ้าไปช่วงนี้คุณก็จะได้กินง่ายขึ้นเยอะ รถก็ไม่ติด คิวก็ไม่มี แถมยังเป็นการให้กำลังใจพ่อค้าแม่ค้า และช่วยทำให้เยาวราชไม่เหงาจนเกินไปด้วย