ปิดทองหลังพระฯ มุ่งแก้ปัญหา “ยากจน” ควบคู่ ก้าวสู่ “ประชาธิปไตย”

ม.ร.ว.ดิศนัดดา ดิศกุล เลขาธิการมูลนิธิปิดทองหลังพระฯ อัญเชิญพระราชดำรัสในหลวงรัชกาลที่ 9 มุ่งแก้ปัญหาความยากจน ให้ผู้ด้อยโอกาสยืนด้วยขาตนเอง ก่อนเดินหน้าสู่ประชาธิปไตยอย่างแท้จริง 

วันที่ 12 ตุลาคม 2563 ม.ร.ว.ดิศนัดดา ดิศกุล เลขาธิการมูลนิธิปิดทองหลังพระฯ กล่าวเปิดงาน “ไม่ท้อ ไม่ถอย พระราชดำริค้ำจุนสังคม” ระบุว่า ในเวลาสั้นๆ เพียง 2 ปี ประเทศของเราถูกกระทบจากสงครามการค้า จากภัยแล้ง น้ำท่วม และจากโควิด-19 ซึ่งยังหาจุดลงตัวไม่เจอ สิ่งเหล่านี้ส่งผลให้ประชาชนที่ด้อยโอกาสอยู่แล้ว ยิ่งลำบากกว่าเดิม คนไทยทุกคนได้รับผลกระทบอย่างไม่เคยมีมาก่อน

ในรายงานเบื้องต้นของนักเศรษฐศาสตร์ชั้นนำ ก็ระบุว่ายังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องเฝ้าดู คือการที่เทคโนโลยีจะเข้ามาแทนแรงงานคน และผลจากโควิด-19 กับ เทคโนโลยีที่เข้ามาอย่างรวดเร็ว จะกระทบแรงงานไทยไม่ต่ำกว่า 14 ล้านคน ถ้าไม่สามารถจะรับตามได้ทันท่วงที ฉะนั้น สิ่งเหล่านี้จึงคาดได้ว่าจะส่งผลรุนแรงและยาวนาน

เมื่อเราไปในชนบท สิ่งที่เรามักจะพบสม่ำเสมอคือประชาชนลำบาก ยากแค้น รอความช่วยเหลือ พวกเขาขาดโอกาสในการพัฒนาตนเอง จึงละทิ้งชนบทเข้ามาหางานทำในเมือง แต่ในขณะนี้โอกาสของการทำงานในเมืองก็กำลังลดลง

เหล่านี้กระตุ้นให้พวกเราเห็นชัดว่า เราจะต้องทำงานให้หนัก เพื่อให้ประเทศไทยของเราผ่านโควิด-19 และ technology disruption ไปได้ ให้ประเทศไทยดีกว่าเดิม ไม่ใช่แค่กลับไปเหมือนเดิม

กิจกรรมในวันนี้เป็นส่วนหนึ่งของการรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่เก้า ดังนั้นผมจึงขออัญเชิญพระราชดำรัสองค์หนึ่งที่สำคัญต่อสถานการณ์ในปัจจุบันมาเตือนความจำแก่พวกเราชาวไทยทุกคน

นั่นคือ เมื่อมีผู้ทูลถามว่าทำไมต้องทรงงานอย่างหนัก ก็มีรับสั่งว่า “ที่ต้องทำอย่างนี้ เพราะประชาชนยังยากจนอยู่ เมื่อเขายากจน เขาก็ขาดอิสรภาพ เสรีภาพ เมื่อเขาไม่มีอิสรภาพ เสรีภาพ เขาจึงเป็นประชาธิปไตยไม่ได้”

นั่นคือเราอาจจะฝันถึงสังคมที่เสมอภาค เท่าเทียมกัน แต่เราจะไม่สามารถไปถึงจุดนั้นได้ ตราบที่ยังมีประชาชนจำนวนมากที่พึ่งพาตัวเองไม่ได้

พระราชดำรัสองค์นี้ มีความชัดเจนดังที่เราต่างรู้แก่ใจว่า เมื่อเกิดภาวะที่ประชาชนต้องพึ่งพิงความช่วยเหลือจากคนอื่น ก็นำมาซึ่งระบบอุปถัมภ์ ระบบพวกพ้อง แล้วกติกาทางสังคมก็เสื่อมลง พัฒนาต่อได้ยาก

องค์กรต่างๆ ที่มาร่วมในวันนี้ล้วนมีบทบาทในการแก้ไขปัญหาความยากจน ซึ่งไม่เพียงจะสนองพระราชดำริเท่านั้น แต่หมายถึงการช่วยให้ผู้ด้อยโอกาสสามารถยืนบนขาของตัวเอง มีอิสระภาพในชีวิต และเป็นรากฐานให้แก่ประชาธิปไตยได้โดยแท้จริง