รถเก่าแลกรถใหม่ บทสรุปต้อง ‘ชัดเจน’
คอลัมน์ : ชั้น 5 ประชาชาติ ผู้เขียน : วุฒิณี ทับทอง
“รถเก่าแลกรถใหม่” ระอุ ไม่แพ้สภาพอากาศ ล่าสุด “กรมสรรพสามิต” อัพเดตความคืบหน้าของมาตรการ ด้วยบรรทัดฐานการพิจารณา 4 ด้านหลัก ได้แก่
1.กำลังผลิตของค่ายรถ ว่ามีการผลิตรถยนต์ในประเทศไทยหรือไม่ และมีความสามารถในการผลิตเพื่อส่งมอบได้ทันความต้องการหรือไม่
2.จำนวนเป้าหมาย ของรถที่เข้าร่วมโครงการต้องมีปริมาณรถเหมาะสมเพื่อไม่ให้เกิดความเหลื่อมล้ำทางการแข่งขัน
3.แผนการกำจัดซากรถเก่าจะถูกจัดการให้เหมาะสมเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและคุ้มค่าทางเศรษฐกิจ
4.ประเภทของรถใหม่ที่เข้าร่วมโครงการอาจไม่ได้จำกัดแค่รถยนต์ไฟฟ้า 100% แต่อาจขยายไปถึงรถไฮบริด (HEV) ด้วย
เสียงสะท้อนสร้างแรงกระเพิ่มให้ชวนคิด ? แค่รถที่เข้าร่วมโครงการนั้นก็ทำ “เสียงแตก” หากต้องการส่งเสริมจริงรัฐควรเปิดกว้างให้ทั้งไฮบริด (HEV), ปลั๊ก-อิน ไฮบริด (PHEV) เครื่องยนต์สันดาปภายใน (ICE) ที่ใช้ทั้งน้ำมันเบนซินหรือดีเซล B10 ทำไมถึงไม่มีการพูดถึง
รถจักรยานยนต์ก็ไม่ควรจำกัดแค่อีวี
ปัจจุบันเทคโนโลยียานยนต์ก้าวไปไกล ไม่ว่าพลังงานแบบใด ในศักยภาพเชิงเทคโนโลยีสามารถผ่านเกณฑ์ค่ามาตรฐานกับการเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และโครงสร้างภาษีสรรพสามิตที่เพิ่งเริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2569 ที่ผ่านมา โดยจัดเก็บตามเกณฑ์ค่าการปล่อยไอเสีย
แล้ว เหตุใดมาตรการใหม่จึงไม่ล้อไปกับการบังคับนี้ ?
นี่คือสิ่งที่ติดอยู่ในใจของผู้ประกอบการ “การโยนหินถามทาง” ครั้งนี้ สร้างแรงสะท้อนกลับคือความสับสน ลูกค้าชะลอการรับรถ หลายคนมีความหวังว่าจะได้รับสิทธิประโยชน์ของรัฐบาล
ส่วนแผนการ “กำจัดซากรถเก่า” หลักเกณฑ์และเงื่อนไขต้องชัดเจน ทั้งระยะเวลาการใช้งานของ “รถเก่า” ที่เข้าเกณฑ์ สภาพ และราคาประเมินของ (ซาก) รถเก่า คุ้มค่ามากพอในการเข้าร่วม
“ต้นทุนค่ากำจัดซาก” ควรเป็นภาระรับผิดชอบจากใคร ผู้ซื้อ ผู้ขาย ค่ายรถ หรือ “รัฐบาล” ต้องชัดเจน
แล้วศักยภาพการกำจัดซากรถเก่าบ้านเรามีมากน้อยแค่ไหน ?
รถยนต์บางประเภทจะได้รับประโยชน์ที่ทับซ้อนหรือไม่?
ปัจจุบันหากรถยนต์ไฟฟ้าที่เข้าร่วมมาตรการอีวี 3.5 อยู่หากเข้าร่วมจะควรเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ต้องให้ชัดเจน
ส่วนการกำหนดให้เฉพาะรถยนต์ที่มีการผลิตในประเทศเข้าร่วมเท่านั้น ถือเป็น “ความเฉียบขาด” นั้น แต่ยังเป็นการต่อยอดห่วงโซ่อุปทานระบบซัพพลายเชน ต่อลมหายใจให้เศรษฐกิจได้ไหลเวียนขับเคลื่อนทั้งการจ้างงาน การลงทุนทั้งองคาพยพ
แม้จะยังไม่มีภาพที่ชัดเจนออกมา แต่อย่างน้อยเราได้เห็นจังหวะการก้าวเดินไปอีกสเต็ปของความพยายามผลักดันและส่งเสริมอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย เพียงแต่การเร่งสร้าง (ผล) งานถือว่าดี แต่ต้องไม่ใช่การโยนหินถามทางออกมาตูมใหญ่… แล้วค่อยหันกลับไปสอบถามจากผู้ที่เกี่ยวข้อง
“อาจจะได้ไม่คุ้มเสีย”