คุณภาพทุเรียนไทย 4 ฝ่ายต้องช่วยกัน
คอลัมน์ : ชั้น 5 ประชาชาติ ผู้เขียน : กฤษณา ไพฑูรย์
ได้มีโอกาสคุยกับ 2 นักธุรกิจผู้คร่ำหวอดในแวดวงทุเรียน คนหนึ่งเป็นหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรง ดีกรี “วิศวกร” จากรั้วจามจุรี “คุณเฟ่ย” ณธกฤษ เอี่ยมสกุล ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท แพลททินัม ฟรุ๊ต จำกัด ผู้ส่งออกทุเรียนและผลไม้หลายชนิด หรือเจ้าของ “ล้งตอง 888” ซึ่งคนเมืองจันทบุรีรู้จักกันดี เพราะเป็นล้งเก่าแก่ที่บุกเบิกมาตั้งแต่รุ่นคุณแม่
กับอีกหนึ่งหนุ่มใหญ่ไฟแรง ดีกรี “วิศวกร” จากรั้ว ม.เกษตรฯ บางเขน “คุณแก้ว” ภานุศักดิ์ สายพานิช อดีตนายกสมาคมทุเรียนไทย เจ้าของสวน “รักตะวัน” จ.จันทบุรี ซึ่งรับสืบทอดกิจการสวนทุเรียนมาจากคุณปู่ ซึ่งเริ่มบุกเบิกปลูกทุเรียนมาดั้งเดิมบนพื้นที่ 220 ไร่ ตั้งแต่เมื่อ 70 ปีก่อน จนถึงวันนี้ได้นำเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาพัฒนาสู่เกษตรครบวงจร และส่งออกทุเรียนไปทำตลาดจีนเอง
2 กูรูได้มาเล่าถึงความห่วงใยในวงการทุเรียนเมืองไทยในหลากหลายมุมที่น่ากังวล และบอกทำนองเดียวกันว่า “ปีนี้เป็นปีที่ยากลำบากสำหรับทุเรียนไทย” ! ทั้งการแข่งขันที่รุนแรง และสภาพอากาศที่แปรปรวน ร้อน แล้งจัด จะกระทบปริมาณผลผลิต
ขณะที่วันนี้ไทยไม่ใช่ผู้ส่งออกทุเรียนเข้าไปตลาดจีนเพียงรายเดียวแล้ว แต่มี “เวียดนาม” หายใจรดต้นคอมาติด ๆ เพียงปีเดียวเวียดนามแย่งส่วนแบ่งทุเรียนไทยในตลาดจีนไปแล้วถึง 34.5%
ที่สำคัญ ทุเรียนเวียดนามจะออกมา “ชน” กับทุเรียนภาคตะวันออกของไทยในช่วงเดือนพฤษภาคม ! ซึ่งปกติเป็นช่วงพีกหรือช่วงที่ทุเรียนไทยออกมากที่สุด ถึงวันละ 900 ตู้คอนเทนเนอร์
ความได้เปรียบของทุเรียนเวียดนาม สามารถตัดผลแก่ และขนส่งเข้าไปขายในจีนได้ทันที เพราะชายแดนติดกับประเทศจีน ขณะที่ทุเรียนไทยต้องเสียเวลาเดินทางที่ไกลกว่า ต้นทุนที่สูงกว่า
ขณะที่มีนักธุรกิจจีนหน้าใหม่แห่กันเข้ามาเปิด “ล้ง” นับพันราย ! ในภาคตะวันออก ฤดูกาลนี้ พร้อมกับมีนักธุรกิจไทยหลากหลายวงการแห่กันเข้ามาปลูก และส่งออกทุเรียน
ส่งผลยากลำบากต่อการควบคุมคุณภาพในการส่งออกทุเรียน ซึ่งรูปธรรมปรากฏให้เห็นแล้วในช่วงต้นฤดูปี 2567
มี “ทุเรียนด้อยคุณภาพ” ! “ทุเรียนอ่อน” ! หลุดไปยังตลาดปลายทางจีน ส่งผลให้พ่อค้าปลายทางขายไม่ออก ต้องชะลอการรับซื้อ
ดังนั้น ทั้ง 2 กูรูจึงเน้นย้ำว่า “สิ่งที่ไทยจะสู้คู่แข่งได้ คือ การรักษาคุณภาพ” ! ซึ่งภาครัฐต้องมีมาตรการในการควบคุมดูแลการส่งออกให้เป็นมาตรฐาน
ขณะเดียวกันบุคคลที่เกี่ยวข้องทั้ง 4 ฝ่ายต้องช่วยกัน ตั้งแต่ 1.เกษตรกรเจ้าของสวน 2.มือตัด 3.คนคัดหน้าล้ง และ 4.ผู้ประกอบการล้ง
หากคนใดคนหนึ่งทั้ง 4 ฝ่ายช่วยกันดูแล ไม่ปล่อยให้ทุเรียนอ่อนหลุดออกไป ทุเรียนอ่อนจะหลุดออกไปไม่ได้ สำนึกรับผิดชอบต่อภาพลักษณ์ทุเรียนไทย ทุกฝ่ายต้องช่วยกัน
เพราะหากมีทุเรียนด้อยคุณภาพหลุดออกไป ปัจจุบันคนจีนไม่ได้ดูเฉพาะแบรนด์สินค้าแล้วว่า
แบรนด์นี้อร่อย แบรนด์นี้ไม่อร่อยแล้ว แต่จะดูประเทศที่นำเข้าทุเรียนเลย
เช่น ถ้าเคยได้กินทุเรียนอ่อนของไทยแล้ว ไม่อร่อย จะหันไปกินทุเรียนเวียดนามที่ตัดผลแก่ไปขายแทน จากปากต่อปาก หรือออกโซเชียล จะกระทบมาที่ทุเรียนไทยมูลค่ากว่าแสนล้านบาท ทั้งประเทศ !