4 ปีปฏิรูปถึงไหนต้องแจงให้ชัด

บทบรรณาธิการ

เกือบ 4 ปีเต็มหลังคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) เข้าควบคุมอำนาจ ข่าวคราวความเคลื่อนไหวเกี่ยวกับการปฏิรูปประเทศค่อย ๆ เงียบหาย คณะทำงานสารพัดชุดที่เคยประชุมถกระดมสมองทุกสัปดาห์นานวันยิ่งเว้นว่าง ที่เคยแจงความคืบหน้าเป็นระยะ ๆ ช่วงหลังแทบไม่มีข่าวออกสู่สายตาสาธารณชน จึงไม่แปลกที่จะถูกมองว่าโรดแมปการปฏิรูปแค่อยู่ในแผ่นกระดาษ การปฏิบัติจริงไม่มี

ล่าสุด แม้แต่นายบวรศักดิ์ อุวรรณโณ ประธานคณะกรรมการปฏิรูปด้านกฎหมาย ยังแสดงความอึดอัดที่การปฏิรูปรื้อโครงสร้างเศรษฐกิจ สังคม การเมืองไทย ตามนโยบายของ คสช. กับรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ล่าช้า

โดยเฉพาะการคาดหวังให้ส่วนราชการเป็นแกนหลักขับเคลื่อนการปฏิรูป ให้ส่วนราชการซึ่งจะถูกปฏิรูปทำเรื่องปฏิรูปเสียเอง เหมือนให้ผู้รับเหมาตรวจงานตัวเอง การผลักดันบรรลุผลตามเป้าหมายจึงไม่ใช่เรื่องง่าย

ที่สำคัญ ราชการไทยทำงานค่อย ๆ เป็น ค่อย ๆ ไป จึงไม่สามารถมั่นใจได้ว่าจะปฏิรูปสำเร็จหรือไม่ แถม 4 ปีที่ผ่านมา การปฏิรูปยังอยู่ในขั้นตอนการวางแผน ไม่ได้ลงมือทำ ยังไม่มีอะไรคืบหน้า

ความล่าช้าของการปฏิรูปซึ่งถือเป็นนโยบายหลักที่เปิดประเด็นโดยคนในจึงนำไปถูกจุดพลุต่อยอด มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากนักการเมือง พรรคการเมืองตามมาอื้ออึง

แม้นายกฯประยุทธ์ กับรองนายกฯ วิษณุ เครืองาม จะออกมาโต้พร้อมชี้แจงเหตุผล แต่ปมร้อนการปฏิรูปก็กลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ตลอดสัปดาห์

และด้วยเหตุบังเอิญที่กระแสวิพากษ์การปฏิรูปประเทศเกิดขึ้นในช่วงใกล้วันครบรอบการเข้าควบคุมอำนาจบริหารจัดการประเทศของ คสช. วันที่ 22 พ.ค.นี้ จึงถูกมองว่าน่าเป็นห่วงที่คะแนนการปฏิรูปอาจคาบเส้น หรือติดลบ จากการถูกตรวจการบ้าน จะฉุดให้คะแนนด้านอื่น ๆ ของ คสช. กับรัฐบาลตกต่ำลง

แม้นโยบายหลายเรื่องจะคืบหน้า อย่างการผลักดันพระราชบัญญัติ การจัดทํายุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2560 การประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ การขับเคลื่อนเศรษฐกิจภายใต้โมเดลใหม่ “ไทยแลนด์ 4.0” การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ระบบราง การขยายท่าเรือ สนามบิน ฯลฯ เมกะโปรเจ็กต์ที่จะเพิ่มศักยภาพและขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ รวมทั้งโครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก หรืออีอีซี ที่กำลังเร่งเครื่องเต็มที่

รัฐบาลกับ คสช. จึงควรใช้โอกาสช่วงบริหารประเทศครบรอบ 4 ปีที่กำลังมาถึงนี้ เร่งชี้แจงข้อสงสัยให้กระจ่าง ขณะเดียวกันก็ให้คำตอบกับทุกคำถาม เพื่อให้สาธารณชนได้รับทราบข่าวคราวความเคลื่อนไหว ความคืบหน้าในการดำเนินนโยบายสำคัญ ๆ ทุกภาคส่วนจะได้รับรู้เข้าใจ แทนที่จะเก็บเงียบไม่ยอมให้ชาวบ้านได้เข้าไปมีส่วนร่วม