ส.อ.ท. ชี้รีดไขมันค่าไฟ 3.70 บาททำได้ แนะลดต้นทุน – รีไฟแนนซ์หนี้กฟผ.

ส.อ.ท. ชี้ รีดไขมันค่าไฟ 3.70 บาททำได้ แจงเหตุค่าไฟแพง บวกกำไรหลายทอด แนะลดต้นทุนก๊าซธรรมชาติ – LNG พร้อมออกพันธบัตรรัฐบาลระยะกลางเพื่อรีไฟแนนซ์หนี้ กฟผ.

นายอิศเรศ รัตนดิลก ณ ภูเก็ต รองประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท. ) เปิดเผย “ประชาชาติธุรกิจ” ถึงกรณีที่นายทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ประกาศบนเวทีปราศรัยหาเสียงนายก อบจ.เชียงราย ว่ารัฐบาลจะมีการทุบค่าไฟให้ลดลงเหลือหน่วยละ 3.70 บาทภายในปีนี้ว่า การจะลดค่าไฟให้เหลือ 3.70 บาทต่อหน่วยเป็นวิธีการรีดไขมันของอดีตนายกฯ เพื่อลดต้นทุนค่าไฟให้ถูกลงสามารถทำได้ และตรงกับวิธีการที่ ส.อ.ท. เคยได้เสนอไว้

โดยต้นทุนการผลิตไฟฟ้าของบ้านเรามาจากทั้งต้นทุนค่าเนื้อพลังงานจากก๊าซธรรมชาติประมาณ 60% เช่น บริษัท ปตท.จำกัด (มหาชน) ขณะเดียวกันบริษัท ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) หรือ ปตท.สผ. ก็ขุดเจาะเชื้อเพลิง ใช้แท่นขุดเจาะเพื่อนำมาเข้าโรงแยกก๊าซ ก็ได้บวกต้นทุนอัตราค่าขนส่งผ่านท่อรวมอยู่ด้วย

อีกครึ่งเป็นการนำเข้า LNG และส่วนที่เหลือเป็นก๊าซธรรมชาติจากอ่าวไทยและพม่า ซึ่งได้บวกต้นทุนจุดนี้มาแล้วเป็นทอด ๆ และบวกกำไรไว้ทุกขั้นตอน, ต้นทุนการจำหน่าย ซึ่งเมื่อผลิตไฟฟ้ามาแล้วจะต้องผ่านสายส่งทั้งจากการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (กฟภ.) และการไฟฟ้านครหลวง (กฟน.) ซึ่งก็ได้บวกค่าใช้จ่ายรวมอยู่ด้วย ขณะเดียวกัน กฟผ.รับซื้อไฟฟ้าจากภาคเอกชน ก็ได้คำนวณบวกกำไรไปแล้วด้วยเพื่อนำมาจำหน่ายต่อ

นอกจากนี้ยังมีค่าสายส่งทั้งเก่าและใหม่ ที่บวกต้นทุนรวมไปแล้วด้วย จำเป็นต้องมีการเปิดเสรีโซลาร์ทั้งระบบ อย่างไรก็ตามค่าความพร้อมจ่ายซึ่งเป็นสัญญาซื้อขายไฟฟ้ากับเอกชนเป็นตัวสำคัญที่จะทำให้ค่าไฟลดลงได้

แต่ปัจจุบันค่าพร้อมจ่ายบ้านเรามีราคาแพงเกินไป แต่ใช้ในปริมาณน้อยและมีปริมาณโรงไฟฟ้ามากกว่าความต้องการใช้ไฟฟ้า แม้โรงไฟฟ้าจะไม่ได้เดินเครื่องผลิตไฟฟ้าแต่ภาครัฐก็จะต้องจ่ายในส่วนนี้ด้วยทำให้กลายเป็นต้นทุนแฝงไปกับค่าไฟฟ้าด้วย

สำหรับแนวทางระยะสั้น ในการลดค่าไฟฟ้าให้เหลือ 3.70 บาทต่อหน่วยในปี 2568 ทำได้โดย 1) ลดไขมัน เป็นการลด Margin ที่มากเกินไป ในทุกขั้นตอนของการจัดหา การผลิต และ จำหน่ายไฟฟ้า รวมทั้ง ลดต้นทุนเชื้อเพลิงหลัก ในการผลิตไฟฟ้า คือ NG ทั้งจากอ่าวไทย และ LNG นำเข้า เช่น ลดค่าผ่านท่อ และการจัดหาที่มีราคาต่ำสุด แทนการกำหนดราคาเป้าหมาย เพราะด้วยระบบ Cost plus สุดท้ายจะตกมาเป็นภาระของผู้บริโภคในที่สุด

2) เจรจาปรับลดค่าพร้อมจ่ายให้เหมาะสม โดยอาจลดค่าพร้อมจ่าย (AP) ให้ต่ำลง และ โยกบางส่วนมาเป็นค่าเชื้อเพลิง (EP) สูงขึ้นไม่ใช่ให้โรงไฟฟ้าคืนทุนแบบไม่ต้องเดินโรงงาน จากภาวะ Over Supply ของโรงไฟฟ้า

3) สนับสนุนให้ผลิตไฟฟ้าจาก Renewable Energy ที่ไม่มีต้นทุนค่าเชื้อเพลิง เช่น พลังงานแสงอาทิตย์ ให้เต็มศักยภาพทั้งของภาคธุรกิจ และ ภาคประชาชนเพื่อลดการนำเข้าพลังงานราคาสูง เช่น LNG จากต่างประเทศ และ มีระบบ Net Billing เพื่อช่วยให้ผู้ลงทุนพลังงานแสงอาทิตย์คืนทุนได้เร็วขึ้น

4) เปิดเสรี TPA (Third Party Access ) ของท่อ NG ทั้ง on shore และ Off shore และ สายส่งไฟฟ้าเปิดเสรี แข่งขันอย่างเป็นธรรม ลดการผูกขาด

5) Overhaul โรงงานไฟฟ้าเก่า (ที่หมดอายุสัญญา) ซึ่งจะมีต้นทุนการผลิต ถูกกว่าการสร้างลงทุนสร้างโรงงานไฟฟ้าใหม่และช่วยลดปัญหา Over Supply โรงไฟฟ้า ไปในตัว

6) Refinancing หนี้ ของ EGAT ด้วย การออกพันธบัตรรัฐบาล ระยะกลาง เพื่อลดภาระดอกเบี้ย และยืดระยะเวลาการคืนหนี้ตามอายุพันธบัตรฯ

ทั้งนี้ปัจจุบันประเทศไทยมีสัดส่วนเชื้อเพลิงและพลังงานในการผลิตไฟฟ้าคือก๊าซธรรมชาติสูงสุดอยู่ที่ 61.67% ถ่านหิน 19.51% พลังงานหมุนเวียน (พลังน้ำ, อื่น ๆ) 17.58% ซึ่งจะเห็นว่าไทยพึ่งพลังงานหลักไปที่ก๊าซธรรมชาติมากสุด

ส่งผลให้ไทยยังคงแบกรับความเสี่ยงทางพลังงานเป็นอย่างมากและหากยังพึ่งพาก๊าซธรรมชาติในสัดส่วนเท่าเดิมหรือเพิ่มมากขึ้นก็จะส่งผลให้ค่าไฟแพงเพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันในระยะยาว ไทยอาจต้องนำเข้า LNG จากต่างประเทศที่มีต้นทุนที่สูงมากขึ้น เพื่อทดแทนก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทยที่มีแนวโน้มลดลง รวมทั้งราคาก๊าซธรรมชาติและค่าไฟฟ้าของไทย เพื่อลดผลกระทบจากค่าไฟฟ้าที่คาดว่าอาจอยู่ในระดับสูงในระยะยาว