สาย 1 ชม. = ลาพักร้อน 1 ชม.

คอลัมน์ : SD Talk
ผู้เขียน : ธำรงศักดิ์ คงคาสวัสดิ์
https://tamrongsakk.blogspot.com

วันนี้มีเรื่องแปลกในการบริหารคนมาเล่าสู่กันฟังอีกแล้วครับ ก็เรื่องการมาสายนี่แหละครับ

ผมว่าทุกบริษัทจะมีข้อบังคับการทำงานที่พูดถึงเรื่องโทษทางวินัยเกี่ยวกับการมาสายอยู่แล้ว เช่น การตักเตือนด้วยวาจา ถ้ายังมาสายซ้ำจะถูกตักเตือนเป็นลายลักษณ์อักษร หรือมีผลกับเรื่องเบี้ยขยัน หรือมีผลกับการขึ้นเงินเดือนประจำปี/จ่ายโบนัส การเลื่อนชั้นเลื่อนตำแหน่ง ฯลฯ

จนกระทั่งถ้ามาสายผิดซ้ำ คำเตือนอาจจะถูกเลิกจ้างโดยไม่ได้รับค่าชดเชยใด ๆ

แต่บริษัทแห่งนี้มาแปลกอีกแล้วครับท่าน คือบริษัทไปออกหลักเกณฑ์ว่า ถ้าพนักงานมาสาย 1 ชั่วโมงก็ให้เขียนใบลาพักร้อน 1 ชั่วโมง (สิทธิพักร้อน 1 วัน=8 ชั่วโมง) จะเรียกว่าเป็นนวัตกรรมใหม่ในการลงโทษคนมาสายด้วยวิธีที่พอฟังแล้ว ผมได้แต่บอกว่า “อิหยังวะ” ก็ได้มังครับ เพราะเป็นการนำเรื่องที่ไม่เกี่ยวกันมาโยงเข้าด้วยกันซะงั้น

เมื่อ HR บริษัทแห่งนี้ถามผมว่าทำอย่างนี้ได้ไหม ?

ก็ได้ แต่ตอบไปอย่างนี้ครับ

1.การมาสายเป็นเรื่องของความผิดทางวินัย เมื่อพนักงานทำความผิดทางวินัยควรมีการดำเนินการทางวินัยตามข้อบังคับการทำงาน เช่น การตักเตือนด้วยวาจา, ตักเตือนเป็นลายลักษณ์อักษร ฯลฯ ไปจนถ้าพนักงานฝ่าฝืนผิดซ้ำคำเตือนจนต้องเลิกจ้างก็ว่ากันไปในเรื่องของความผิดทางวินัย

2.การลาพักร้อน ถ้าจะพูดให้ถูกต้องคือ “วันหยุดพักผ่อนประจำปี” เป็นสิทธิของลูกจ้างที่นายจ้างจะต้องกำหนดให้ลูกจ้างหยุดล่วงหน้า หรือตามที่ตกลงกัน ไม่ใช่วันลาเหมือนกับลาป่วย ลากิจ ลาคลอดนะครับ ตามมาตรา 30 ก็บอกไว้ชัดเจนว่า เมื่อลูกจ้างทำงานมาครบ 1 ปี นายจ้างต้องกำหนดให้ลูกจ้างหยุดพักผ่อนประจำปีไม่น้อยกว่าปีละ 6 วันทำงาน

แถมระเบียบของบริษัทต่าง ๆ มักจะระบุเอาไว้ด้วยว่า การลาพักร้อนจะต้องยื่นใบลาล่วงหน้า (เช่น 3 วัน หรือ 5 วัน) ไม่ใช่เมื่อวานหายไปไม่มาทำงาน แล้วโผล่มาวันนี้ก็มายื่นใบลาพักร้อนของเมื่อวาน จะเห็นได้ว่าการมาสายกับการลาพักร้อนเป็นคนละเรื่องกันเลยนะครับ แล้วบริษัทนำสองเรื่องที่ไม่เกี่ยวกันนี้มาโยงกันได้ยังไง เหมือนกับเรากำลังดูหนังเรื่องขุนช้างกับขุนแผนกำลังแย่งตัวนางวันทองอยู่ดี ๆ แล้วกัปตันอเมริกาก็โผล่เข้ามาชิงตัวนางวันทองไปจากทั้งสองขุนทำนองนั้นแหละครับ

นี่ก็เหมือนกัน เมื่อพนักงานมาสาย 1 ชั่วโมง แต่บริษัทกลับไปให้พนักงานเขียนใบลาพักร้อนมา 1 ชั่วโมง

แทนที่จะถามว่าทำอย่างนี้ได้ไหม ?

ผมว่าฝ่ายบริหารควรกลับไปตั้งคำถามตัวเองดูอีกครั้งหนึ่งดีไหมครับ ว่าจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร ? ทำแล้วจะแก้ปัญหาการมาสายได้จริงหรือไม่ ? แล้วถ้าวันใดวันหนึ่งพนักงานไปฟ้องศาลแรงงาน ว่าบริษัทไม่ได้ทำตามมาตรา 30 ทำให้เขาไม่ได้รับสิทธิการหยุดพักผ่อนประจำปี ขอให้บริษัทจ่ายค่าพักร้อนคืนกลับให้เขา เพราะบริษัทบังคับให้เอาไปหักกับเวลามาสาย

บริษัทจะไปตอบศาลว่ายังไงครับ ?

คงได้แต่บอกให้ HR ไปให้คำแนะนำฝ่ายบริหารให้คิดวิเคราะห์แยกแยะเหตุและผลตามที่ผมบอกไปข้างต้นนี้แหละครับ ถ้าฝ่ายบริหารรับฟังยังพอจะแก้ไขให้กลับมาปฏิบัติให้ถูกต้อง เพื่อแก้ปัญหาการมาสายให้ตรงจุดได้

แต่ถ้าไม่ฟัง และยังยืนยันจะนำเรื่องที่ไม่เกี่ยวกันมาโยงเข้าด้วยกันอย่างนี้ต่อไป คงเหมือนกับการวางกับระเบิดไว้ในบริษัทที่รอวันเกิดปัญหาในอนาคตแหละครับ