ขอให้เป็นครั้งสุดท้าย

คอลัมน์ : สามัญสำนึก
ผู้เขียน : สมถวิล ลีลาสุวัฒน์ 

เห็นแล้วเศร้าสลด วัยหนุ่มสาวที่มีอนาคต กลับมาพบจุดจบอย่างน่าใจหาย ดูข่าวแล้วนํ้าตาซึม ภาวนา “ขอให้เป็นครั้งสุดท้าย” กับเรื่องร้าย ๆ แบบนี้

ไฟไหม้โรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว ซอย 1 เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ไม่ต่างกับ “ซานติก้าผับ เอกมัย-เมาน์เทน บี สัตหีบ”

เป็นโศกนาฏกรรมในสถานประกอบการแหล่งบันเทิง ที่ผู้คนคาดหวังจะไปหาความสุข กลับพบความทุกข์ที่คร่าชีวิต

เกิดเรื่องที หน่วยงานภาครัฐก็ตื่นตัวที เมื่อเวลาผ่านไป ทุกอย่างก็เหมือนเดิม คนไทยลืมง่าย ไม่จริงจังอะไรสักเรื่อง

เห็นด้วยกับคุณวินทร์ เลียววาริณ ศิลปินแห่งชาติ ศิษย์เก่าคณะสถาปัตย์ จุฬาฯ ที่โพสต์ผ่านโซเชียล

ว่าเขาเรียนจบคณะสถาปัตย์ แต่ทำงานเป็นสถาปนิกในเมืองไทยแค่เดือนเดียว ที่เหลือทำงานที่ต่างประเทศ

แต่แค่เดือนเดียวนั้น ก็ทำให้เขาเรียนรู้ว่า ในยุคนั้น (หวังว่าแค่ยุคนั้นยุคเดียว) แบบก่อสร้างอาคารสำนักงานมี 2 แบบ

แบบหนึ่งสร้างจริง อีกแบบใช้ขอใบอนุญาตจากราชการ

ปกติตึกทั่วไปมีบันไดหนีไฟ 2 จุด แบบขอใบอนุญาตมีทางหนีไฟครบถูกต้องตามหลักการออกแบบตึกสากล

ส่วนแบบก่อสร้างจริง ลดทางหนีไฟออกไปหนึ่งจุด เพื่อประหยัดค่าก่อสร้าง นั่นคือ “บทเรียน” เริ่มต้นชีวิตการทำงาน

ว่าบ้านเราเต็มไปด้วยคนโกง โกงแม้แต่เรื่องอันตรายต่อชีวิตคน โดยไม่แยแสชีวิตใคร ไม่มีจริยธรรม ไม่มีจรรยาบรรณของวิชาชีพ บ้านเรามีอาคารแบบนี้ไม่น้อย ด้วยความโลภของคนที่เกี่ยวข้อง

อย่างอาคารที่ถล่มไปตอนแผ่นดินไหว ถนนสายเจ็ดชั่วโคตรที่ตายบ่อยจนผู้สื่อข่าวขี้เกียจรายงานแล้ว

จนถึงเพลิงไหม้ครั้งล่าสุด ก็อาจเป็น “ตัวอย่าง” ของเรื่องนี้

เกิดจากความโลภล้วน ๆ

สิ่งที่เกิดขึ้น ทางการต่าง “ถอดบทเรียน” แล้วนำบทเรียนไปกองไว้ให้ฝุ่นจับอีก จนกว่าจะถอดบทเรียนใหม่อีกรอบ

แล้วชาวบ้านเดินดินอย่างเราจะทำอย่างไร ?

คำตอบคือ “ต้องดูแลตัวเอง”

เวลาไปศูนย์การค้า ก็ยอมเสียเวลานิดหนึ่ง มองหาทางหนีไฟด้วย เราไม่มีทางรู้ว่าจะเกิดอัคคีภัยหรือไม่

แต่ถ้ามันเกิด เราก็มีทางหนีทีไล่ ศูนย์การค้าที่วางพื้นที่ขายของ กีดขวางทางเดิน ก็เลี่ยงซะ ไปดูหนังที่ไหน ก็ดูทางหนีไฟเผื่อไว้ คิดซะว่า เราเป็นสายลับ เจสัน บอร์น ที่มีคนตามล่าตลอด ต้องหาทางหนีทุกที่ที่ไปเยือน เผื่อไว้เสมอ กันไว้ดีกว่าแก้ ถ้าไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งของบทเรียนที่คนอื่นถอด

ยึด 2 คำสอนทางพุทธให้มั่น

1.ใช้ชีวิตโดยไม่ประมาท 2.ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

จากกรณีโรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว  หน่วยราชการที่เกี่ยวข้องกำลังสืบสวนหาสาเหตุไฟไหม้

จากข้อมูลผับนี้ขอจดทะเบียนเป็นร้านอาหาร เพื่อเลี่ยงมาตรฐานกำกับความปลอดภัยของสถานบริการ 

มีการต่อเติม และใช้วัสดุติดไฟง่าย ทำให้ไฟลุกเร็วไม่กี่วินาที

คุณบุษกร แสนสุข ประธานคณะกรรมการสาขาวิศวกรรมป้องกันอัคคีภัย วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ (วสท.) เธอลงพื้นที่ตรวจสอบ แล้วสันนิษฐานว่า 

บริเวณเพดานเหนือเวทีการแสดงนั้น เต็มไปด้วยวัสดุตกแต่งที่ติดไฟง่าย จำพวกดอกไม้เทียม ดอกไม้พลาสติก ซึ่งเป็นตัวเร่ง ทำให้เกิดปฏิกิริยารุนแรง 

โดยเฉพาะเพดานจะปิดคลุมด้วยวัสดุโฟมเป็นฟองน้ำสีดำ ทำให้เราเห็นร่องรอยของหยดสีดำ ๆ เต็มพื้นทั่วไปหมด 

นี่เป็นจุดสำคัญ ทำให้คนหนีไฟไม่ทัน แล้วไฟที่ไหม้พวกพลาสติกจะมีความร้อนสูงมาก แผ่ลงล่างและกระจายได้เร็ว คนแทบขยับตัวหนียากมาก 

ที่สำคัญ “ทางออกฉุกเฉิน” ก็ไม่สามารถใช้งานได้จริง 

ส่วนสาเหตุที่มีผู้เสียชีวิตอยู่ในห้องน้ำจำนวนมาก เพราะสัญชาตญาณการเอาตัวรอด ผู้คนจะวิ่งหนีไปยังพื้นที่เหล่านี้ เมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้

แต่เอาเข้าจริงบริเวณห้องน้ำเป็นแหล่งที่มีพลังงานความร้อนสะสมสูงที่สุด ลมจะดันพลังงานความร้อนเข้ามาเหมือนอัดเข้ามา ทำให้ขาดอากาศหายใจ ไม่ใช่เพราะไฟคลอก

ยิ่งติดตามข่าว ยิ่งหดหู่ 

ใจก็คิด อยากให้คนโกงที่รัฐ คนโกงข้อสอบข้าราชการ คนโกงสัญชาติ ทั้งขบวนการและหัวเรือใหญ่ 

อัดอยู่ในห้องนี้แทน