เปิดภาพ 3 มิติซากเรือไททานิคเต็มลำ ครั้งแรกหลังจมสู่ก้นทะเลในปี 1912
เปิดภาพสแกน 3 มิติ ซากเรือ “ไททานิค” เต็มลำครั้งแรก หลังจมสู่ก้นทะเลตั้งแต่ปี 1912 จากภาพถ่ายทุกมุมกว่า 700,000 ภาพโดนยานสำรวจ ทุ่งของเศษซาก ขวดแชมเปญที่ยังไม่เปิด ทรัพย์สินส่วนตัว และรองเท้าหลายสิบคู่บนพื้นทะเล ยังคงสะท้อนค่ำคืนอันน่าเศร้าแห่งโศกนาฏกรรม
วันที่ 18 พฤษภาคม 2566 เปิดภาพสแกน 3 มิติของซากเรือ “ไททานิค” ครั้งแรก หลังชนกับภูเขาน้ำแข็งและอับปางลงในช่วงเช้ามืดของวันที่ 15 เมษายน ปี 1912 เป็นโศกนาฏกรรมทางทะเลครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งโดยมีผู้เสียชีวิตกว่า 1,500 คน
“พาร์ค สตีเฟนสัน” นักวิเคราะห์เกี่ยวกับเรือไททานิค กล่าวกับ BBC ว่า ภาพ 3 มิติของเรือไททานิคที่นอนสงบนิ่งลึกลงไปกว่า 3,800 เมตร (12,500 ฟุต) ใต้มหาสมุทรแอตแลนติก ถูกสร้างขึ้นจากการทำแผนที่ใต้ทะเลลึกและการสแกนดิจิทัลเต็มขนาดครั้งแรก โดยภาพดังกล่าวจะช่วยให้เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรือสำราญลำนี้ซึ่งจมลงในปี 1912 หรือกว่า 111 ปีมาแล้ว โดยมีผู้เสียชีวิตมากกว่า 1,500 คน จากโศกนาฏกรรมที่เรือชนเข้ากับภูเขาน้ำแข็งในการเดินทางครั้งแรกจากเซาแธมป์ตัน ประเทศอังกฤษ ไปยัง นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
แบบจำลองนี้เป็นหนึ่งในขั้นตอนสำคัญอันดับแรก ๆ ในการขับเคลื่อนเรื่องราวของเรือไททานิคไปสู่การศึกษาวิจัยไม่ใช่เรื่องของการค้า เรือไททานิคได้รับการสำรวจหลายครั้ง ตั้งแต่ถูกค้นพบซากในปี 1985 แต่ด้วยขนาดที่ใหญ่มากประกอบกับความมืดมิดก้นมหาสมุทร การสำรวจที่ผ่านมาจึงทำให้เห็นภาพเรือได้เพียงบางส่วนเท่านั้น
แต่การสแกนครั้งใหม่นี้สามารถจับภาพของซากเรือได้ทั้งหมด และเผยให้เห็นถึงมุมมองที่สมบูรณ์ของเรือไททานิค ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ หัวเรือ และท้ายเรือ ที่แยกออกจากกันประมาณ 800 เมตร (2,600 ฟุต) พร้อมทุ่งของเศษซากขนาดใหญ่ที่รายล้อมอยู่รอบ ๆ
การสำรวจครั้งนี้เริ่มต้นขึ้นในฤดูร้อนปี 2022 โดย “Magellan Ltd” บริษัททำแผนที่ใต้ทะเลลึกและ “Atlantic Productions” ที่กำลังสร้างสารคดีเกี่ยวกับโครงการนี้ ภาพของเรือที่ปรากฏ เกิดจากเรือดำน้ำที่ถูกควบคุมระยะไกลจากทีมงานบนเรือผิวน้ำ โดยใช้เวลารวมกว่า 200 ชั่วโมงในการสำรวจความยาวและความกว้างของซากเรือ
“Gerhard Seiffert” จาก Magellan ผู้นำในการวางแผนสำรวจ กล่าวว่า พวกเขาถ่ายภาพมากกว่า 700,000 ภาพจากทุกมุมและสร้างโครงสร้าง 3 มิติ นี่เป็นโครงการสแกนใต้น้ำที่ใหญ่ที่สุดที่เขาเคยทำมา
ความลึกเกือบ 4,000 เมตร และกระแสน้ำที่จุดสำรวจคือความท้าทาย ที่สำคัญเราไม่ได้แตะต้องสิ่งใดเพื่อไม่ให้ซากเรือเสียหาย อีกอย่างคือเราต้องสร้างแผนที่ทุกตารางเซนติเมตร แม้แต่ส่วนที่ไม่น่าสนใจ เช่น บนพื้นที่ของเศษซากที่กระจัดกระจาย เราต้องสร้างแผนที่โคลนเพื่อใช้เติมเต็มการสำรวจวัตถุที่สนใจ
แม้หัวเรือไททานิคตอนนี้จะถูกปกคลุมด้วยหินย้อยที่เป็นสนิม แต่ยังคงเป็นที่จดจำได้ทันทีแม้เรือจะอับปางไปมากกว่า 100 ปีก็ตาม ด้านบนเป็นดาดฟ้าเรือที่มีรูเปิดให้เห็นช่องว่างซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นบันไดขนาดใหญ่ และท้ายเรือเป็นเศษโลหะที่กระจัดกระจายเนื่องจากส่วนนี้ของเรือพังทลายลงในขณะที่มันหมุนคว้างลงสู่พื้นทะเล
“ในทุ่งเศษซากโดยรอบปรากฏให้เห็นสิ่งของต่าง ๆ ที่กระจัดกระจาย ทั้งงานโลหะอันวิจิตรจากเรือ รูปปั้น และขวดแชมเปญที่ยังไม่เปิด นอกจากนี้ยังมีทรัพย์สินส่วนตัวรวมถึงรองเท้าหลายสิบคู่ที่วางอยู่บนตะกอน”
พาร์ค สตีเฟนสัน กล่าวต่อว่า รู้สึกทึ่งเมื่อได้เห็นภาพสแกนครั้งแรก มันช่วยให้เราเห็นซากเรืออย่างที่ไม่เคยเห็นได้อย่างครบถ้วน การสแกนภาพ 3 มิติ ครั้งนี้สามารถให้ข้อมูลเชิงลึกใหม่ ๆ เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรือไททานิคในคืนแห่งโศกนาฏกรรมเมื่อปี 1912 นอกจากนี้การศึกษาท้ายเรือสามารถเปิดเผยวิธีที่เรือกระแทกพื้นทะเลด้วย
“เราไม่เข้าใจลักษณะของการชนกับภูเขาน้ำแข็ง จริง ๆ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอ (ไททานิค) ชนเข้าทางกราบขวาหรือไม่ดังที่แสดงในภาพยนตร์”
ปัจจุบันทะเลและจุลินทรีย์กำลังทำลายซากเรือ ชิ้นส่วนต่าง ๆ ถูกกัดกินและสลายตัวไป นักประวัติศาสตร์ต่างตระหนักดีว่าเวลาสำหรับการศึกษาและเข้าใจอุบัติเหตุทางทะเลของไททานิคกำลังจะหมดลง แต่การสแกนและภาพ 3 มิติในตอนนี้เหมือนทำให้ซากเรือหยุดนิ่งในกาลเวลา และจะช่วยให้ผู้เชี่ยวชาญเจาะลึกทุกรายละเอียดได้
“ยังมีคำถามมากมายเกี่ยวกับไททานิคที่ยังรอการค้นหาคำตอบอยู่ ภาพ 3 มิติในครั้งนี้อาจทำให้เรือเผยความลับบางอย่างออกมาก็เป็นได้”
