เมื่อนิวไฮกลับมาอีก
คอลัมน์ : บทบรรณาธิการ
สถานการณ์เศรษฐกิจ การทำมาหากินของประชาชนทั่วไป และการท่องเที่ยวไม่น่าจะกลับมาระทึกตึงเครียดมากนัก แม้โควิด-19 สายพันธุ์โอมิครอนระบาดหนักจนจำนวนผู้ติดเชื้อใหม่รายวันกลับมาสูงเป็นนิวไฮอีกครั้ง
เพราะหากดูสถานการณ์ผู้ติดเชื้อที่พุ่งขึ้นเกิดขึ้นในหลายประเทศ โดยเฉพาะฝั่งยุโรป จะเห็นได้ว่ารัฐบาลชาติเหล่านี้ไม่ได้ใช้มาตรการคุมเข้มที่อาจกระทบเศรษฐกิจอีก ด้วยมั่นใจในประสิทธิภาพของวัคซีนว่าจะช่วยผู้ที่ติดเชื้อไม่ให้มีอาการหนัก กลับเน้นไปที่ระบบสาธารณสุขว่ารองรับผู้ป่วยได้ดีหรือไม่ เพื่อไม่ให้เกิดสถานการณ์ที่คนไข้ล้นโรงพยาบาล หรือบุคลากรทางการแพทย์ไม่เพียงพอ
สถิติผู้ติดเชื้อของไทยเมื่อนับรวมการตรวจ ATK กลับมาแตะหรือใกล้ 3 หมื่นรายต่อวัน เป็นตัวเลขที่ผู้เชี่ยวชาญของกระทรวงสาธารณสุขคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า ว่าจะอยู่ช่วงปลายเดือน ก.พ. ถึงต้นเดือน มี.ค. แต่ที่น่าวิตกคือการระบุว่า หากสถานการณ์ในจุดพีกมีจำนวนสูงมาก อาจไม่มีการจัดงานเทศกาลสงกรานต์ในปีนี้อีก
ซึ่งเป็นคำเตือนที่ทำให้ผู้คนหวาดผวาไปด้วย เพราะจะเท่ากับการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจที่ต้องเลื่อนออกไปอีกและอาจส่งผลกระทบร้ายแรงยิ่งกว่าโอมิครอน เมื่อการทำงานหารายได้ไม่เพียงพอและไม่สมดุลกับรายจ่ายที่เพิ่มขึ้นในสภาวะ “แพงทั้งแผ่นดิน”
ประเด็นหลักที่ชาวบ้านร้านช่อง รวมถึง ส.ส.ในสภาเพิ่งอภิปรายทั่วไปแบบไม่ลงมติ ล้วนเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับสินค้าราคาแพงไปทั่วทุกส่วน จากเรื่องหมูแพง เพราะปัญหาเชื้อโรคระบาด มาเป็นน้ำมันดีเซลแพงจนมีม็อบรถบรรทุกประท้วง และราคาสินค้าต่าง ๆ พาเหรดกันขึ้น เพราะต้นทุนเพิ่มสูงขึ้น
จนล่าสุดเป็นราคาน้ำมันเบนซินที่แพงจนรัฐบาลต้องเข้าอุ้ม แม้แต่ผู้นำรัฐบาลก็ยอมรับว่า ไทยอยู่ในสถานการณ์ที่สินค้าแพงขึ้น บางอย่างแพงมากเกินไปทั่วประเทศ และต้องแพงไปอีกสักพัก
รัฐบาลอธิบายว่า ปัญหาสินค้าราคาแพงมีปัจจัยหลักมาจากภายนอก คือราคาน้ำมันในตลาดโลกพุ่งสูง และเกิดสภาวะเงินเฟ้อที่เกิดขึ้นทั่วโลก แต่ฝ่ายค้านโจมตีว่า สถานการณ์ที่สาหัสอยู่ขณะนี้มาจากจุดอ่อนของรัฐบาลที่บริหารจัดการเศรษฐกิจไม่เก่ง ไม่เข้าใจปัญหา แก้ไขไม่ตรงจุดและใช้มาตรการผิดจังหวะ
ขณะที่ภาคเอกชนพยายามตั้งการ์ดให้สูง และใช้มาตรการควบคุมการระบาดพร้อมกับการเดินหน้ากระบวนการผลิตให้ไปต่อได้ ดังนั้นรัฐบาลต้องตั้งหลักและตัดสินใจให้ถูกเพื่อรักษาสมดุลระหว่างการคุมโรคกับการฟื้นเศรษฐกิจ
รวมถึงต้องพิจารณาดูให้ดีว่า ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ที่อยากให้ มั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน ยังถูกจำกัดอยู่ในวงแคบ ๆ หรือไม่ มั่นคง-ถูกจำกัดเฉพาะเจ้าหน้าที่รัฐหรือไม่ มั่งคั่ง-จำกัดเฉพาะกลุ่มทุนใหญ่และเศรษฐีหรือไม่ และยั่งยืน-จำกัดเพียงเฉพาะรัฐบาลหรือไม่