เหลียวมองเอกชน
คอลัมน์ : บทบรรณาธิการ
รัฐบาลออกมาตรการควบคุมโรคช่วงเทศกาลสงกรานต์เพื่อให้กิจกรรมช่วงวันฉลองปีใหม่ไทยเดินหน้าต่อไปได้ ในช่วงเวลาที่โรคโควิดยังคงระบาดในวงกว้าง แต่ความร้ายแรงของโรคลดน้อยลง ตอกย้ำถึงการฟื้นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่มีน้ำหนักขึ้น
อย่างไรก็ตาม รัฐบาลยังควรต้องติดตามและรับฟังเสียงสะท้อนจากเอกชนและหลาย ๆ ฝ่ายต่อไปว่า มาตรการที่ออกมานั้นเพียงพอหรือตอบรับทันสถานการณ์หรือไม่ เพื่อจะปรับเปลี่ยนให้เกิดประโยชน์โดยรวมต่อประเทศมากที่สุด
ขณะนี้ภาคเอกชนส่งสัญญาณขานรับสถานการณ์ล่าสุด บ่งบอกว่าถึงเวลาต้องขยับขยายกิจกรรมทางเศรษฐกิจมากขึ้น สังเกตได้จากการจัดงานอย่างงานมอเตอร์โชว์ งานสัปดาห์หนังสือ หรืองานคอมมาร์ต ในกรุงเทพฯ รวมถึงอีเวนต์ในห้างสรรพสินค้า งานโปรโมตการท่องเที่ยวในจังหวัดต่าง ๆ แม้ว่ากิจการต่าง ๆ จะไม่ได้คืนสภาพคึกคักได้เหมือนก่อนโควิดระบาด แต่ควรได้รับการสนับสนุนให้ถูกที่และถูกจังหวะเวลา
การที่รัฐบาลตัดสินใจขยายเวลาประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินทั่วราชอาณาจักรต่อเนื่องครั้งที่ 17 ออกไปอีก 2 เดือน ตั้งแต่ 1 เม.ย.-31 พ.ค. 2565 โดยระบุเหตุผลว่าจัดเตรียมกฎหมายที่จะใช้ร่วมกับ พ.ร.บ.โรคติดต่อยังไม่เสร็จสิ้น เป็นจุดหนึ่งที่บ่งบอกถึงความไม่พร้อม
ส่วนมาตรการเปิดให้นักท่องเที่ยวต่างชาติเข้าประเทศ แม้ยกเลิกการตรวจโควิดด้วยวิธีการ RT-PCR ก่อนเดินทาง 72 ชม. ตั้งแต่วันที่ 1 เม.ย. แต่ยังคงให้ตรวจเมื่อมาถึงประเทศไทย จากนั้นวันที่ 5 ให้ตรวจ ATK อีก 1 ครั้ง กรณีนี้มีเสียงจากภาคเอกชนด้านการท่องเที่ยวว่าอาจเป็นอุปสรรคเมื่อเปรียบเทียบประเทศอื่น ๆ
ด้านการลงทุนในโครงการเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรืออีอีซี แม้รัฐบาลพยายามขับเคลื่อนใหญ่อีกครั้ง แต่ยังมีเอกชนคลางแคลงใจว่าโมเดลเดิมยังเข้ากับสถานการณ์การแข่งขันในปัจจุบันหรือไม่ หลังจากทุ่มงบประมาณขยายโครงสร้างพื้นฐานกว่า 6.5 แสนล้านบาท
เนื่องจากปัจจัยและสิ่งแวดล้อมเปลี่ยนไป และไทยมีคู่แข่งทางการค้าและอุตสาหกรรมมากขึ้น แต่กฎหมายจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาสิ่งปลูกสร้างและผังเมือง กลับขัดแย้งกันเองเป็นอุปสรรคสำหรับการลงทุนและการพัฒนาธุรกิจของภาคเอกชน
โครงการสนามบินนานาชาติเบตง จ.ยะลา ซึ่งเปิดตัวได้เพียงวันเดียวสายการบินต้องแจ้งยกเลิกเที่ยวบินโดยไม่มีกำหนด เป็นตัวอย่างหนึ่งที่สะท้อนถึงความไม่ลงตัวจากการลงทุนภาครัฐที่พยายามนำและจัดวางให้ภาคเอกชน โดยไม่เหลียวมามองความคุ้มค่าและความเสี่ยงของเอกชน
การที่รัฐตัดสินว่ามีสนามบินย่อมดีกว่าไม่มี เพราะได้สร้างอะไรใหม่ ๆ ขึ้นมา แต่หากไม่ใช่มุมมองที่สอดคล้องกับเอกชนและประชาชน การขับเคลื่อนเศรษฐกิจอาจไปต่อได้ยาก