สามเหลี่ยม “แบตเตอรี่” กำลังถูกท้าทาย
คอลัมน์ : ชั้น 5 ประชาชาติ ผู้เขียน : อมร พวงงาม
จำได้ว่าตอนที่พูดเรื่องรถ EV ในไทย “จะเกิดหรือไม่เกิด” เมื่อหลายปีก่อน
ทุกวงสนทนาโต้เถียงกันหน้าดำหน้าแดง บางคู่เกือบลงไม้ลงมือ
ถึงวันนี้คนที่ไม่เชื่อว่าจะเกิด เริ่มยอมรับว่ามีแนวโน้มดีขึ้น
ยอดจดทะเบียนรถ EV สะสมสิ้นสุดปี 2566 ทะลุแสนคัน
เม็ดเงินลงทุนผลิตรถ EV ปีนี้ 7 โรงงานเฉียดแสนล้านบาท
แรงผลักสำคัญ ไม่มีใครปฏิเสธฝีมือรัฐบาลและบีโอไอ
แต่ยังมีคนตั้งข้อสังเกตว่า การชักชวนต่างชาติมาลงทุนในอุตฯรถ EV
ประเทศไทยได้อะไรบ้าง ? ในเมื่อการลงทุนโดยเฉพาะจีนมาแบบเต็มแพ็กเกจ
ขนซัพพลายเออร์ตามมาเป็นพรวน เราได้อย่างมากก็แค่ “ค่าแรง”
ยิ่งรถ EV คำตอบสำคัญคือ “แบตเตอรี่”
ใครมีวัตถุดิบหรือแร่ธาตุผลิตแบตเตอรี่จะกลายเป็น “ผู้กุมชะตาโลก”
เหมือนกลุ่ม “โอเปก” ที่เคยกุมชะตารถใช้น้ำมันมาแล้ว
แบตเตอรี่ใช้แร่หลัก 2 อย่างในการผลิต คือ ลิเทียม และโคบอลต์
พบมากใน 3 ประเทศ คือ โบลิเวีย, ชิลี และอาร์เจนตินา
พื้นที่ตรงนั้นได้รับการขนานนามว่าเป็น “Lithium Triangle” หรือสามเหลี่ยมแบตเตอรี่
มีลิเทียมมากกว่าครึ่งหนึ่งของโลก
ส่วนเอเชีย ที่สำรวจพบแค่ “อินเดียกับอินโดฯ” ที่อื่นยังไม่ปรากฏ
แต่ล่าสุด คนไทยได้เฮ เมื่อกระทรวงอุตสาหกรรม สำรวจพบแหล่งแร่ลิเทียมที่มีศักยภาพถึง 2 แหล่ง
ได้แก่ “แหล่งเรืองเกียรติ” และ “แหล่งบางอีตุ้ม” พบแร่ดิบลิเทียมสูงถึง 14.8 ล้านตัน ที่จังหวัดพังงา
หนำซ้ำยังค้นพบแหล่งแร่โซเดียมในพื้นที่ภาคอีสานอีกจำนวนมาก
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ยืนยันว่า ทั้ง 2 แหล่งนี้ จะสามารถนำแร่ลิเทียมมาเป็นวัตถุดิบเพื่อผลิตแบตเตอรี่ลิเทียมไอออนสำหรับรถยนต์ไฟฟ้าขนาด 50 kWh ได้ไม่ต่ำกว่า 1 ล้านคัน
พอเหมาะพอเจาะกับเป้าหมายการผลิตรถ EV ของรัฐบาลไทย ที่ออกเป็นนโยบาย 30@30
ยืนยันว่าในปี 2573 จะผลิตรถ EV ให้ได้ 30% ของการผลิตรถยนต์ทั้งประเทศ
ปรากฏการณ์แบบนี้ ใครเห็นก็ต้องเชื่อว่า “สามเหลี่ยมแบตเตอรี่ของโลก” กำลังถูกท้าทาย